Η Έλλη Μερκούρη, ηθοποιός & σκηνοθέτης της Θεατρικής ομάδας Κωφών μας μιλα για την νέα της παράσταση

Ηθοποιός και σκηνοθέτιδα της παράστασης «Η Μυθιστορία του Κυρίου Μολιέρου»

 

1.Μιλήστε μας για την θεατρική ομάδα κωφών. Για το πότε ιδρύθηκε και για τις δραστηριότητες της.

Η Ομάδα δημιουργήθηκε το 2009 και αποτελείται από κωφά-βαρήκοα άτομα. Απαρτίζεται από έξι μέλη και το κάθε μέλος φέρνει τις δικές του καλλιτεχνικές δεξιότητες, αφουγκράζοντας τον χώρο του θεάτρου με τις αισθήσεις του, και παραμερίζοντας τα εμπόδια της γλωσσικής επικοινωνίας, αφού προσεγγίζει την τέχνη του θέατρου μέσα από κόσμο και την γλώσσα των κωφών. Στην Ομάδα συμμετέχουν οι: Όλγα Δαλέκου, Σοφία Ζάγκα, Κώστας Ρίκκου, Μαρία Ρίκκου, Μαρία Στεφανή και η Έλλη Μερκούρη. Παράλληλα, η Ομάδα συνεργάζεται και με ένα σύνολο καλλιτεχνών που λειτουργούν ως μόνιμοι συνεργάτες και συμβάλλουν στην διαμόρφωση του καλλιτεχνικού αποτελέσματος: Μυρτώ Γκανούρη, Γεωργία Μπούρδα, Ελίζα Αλεξανδροπούλου, Ελεάννα Γεροντοπούλου, Χριστίνα Σιμιτζή και Ιωσήφ Ιωσηφίδης. Μέχρι τώρα, η Ομάδα έχει συμμετάσχει με παραστάσεις της με διαφορετικά project και είδη θεάτρου σε φεστιβάλ και θέατρα, σε μουσεία και σε αρχαιολογικούς χώρους, σε χώρους πολιτισμού και σε συνέδρια.

 

2.Η καινούργια σας θεατρική δουλειά που πρόκειται να ανέβει στο θέατρο Σταθμός είναι το έργο του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ « η Μυθιστορία του κυρίου Μολιέρου». Μιλήστε λίγο μας για το έργο.

Η “Μυθιστορία του κυρίου Μολιέρου” του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ είναι η έκτη παραγωγή της ομάδας. Ο Μπουλγκάκοφ μελετά και διερευνά την πραγματική ζωή του μεγάλου συγγραφέα Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν –γνωστού ως Μολιέρος-, ξετυλίγοντας με αυτόν τον τρόπο μια ολόκληρη εποχή. Την εποχή που η γαλλική κουλτούρα μεσουρανούσε, έχοντας πρωταγωνιστές τους χαρακτήρες των καλλιτεχνών και θεατρίνων, των εμπόρων και υπηρετών, των αυλικών και βασιλιάδων.

 

3.Δουλεύετε με την ομάδα κωφών κα Μερκούρη αρκετά χρόνια σκηνοθετώντας τις παραστάσεις. Μιλήστε μας για τους κώδικες που έχετε αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια με την ομάδα.

Η Θεατρική Ομάδα Κωφών “Τρελά Χρώματα” επιχειρεί μέσα από τη συστηματική της ενασχόληση με την τέχνη του θεάτρου να αναδείξει καινούργιους κώδικες στην υποκριτική και την θεατρική φόρμα, αξιοποιώντας με ανανεωτική ματιά, την νοηματική γλώσσα παράλληλα με την φωνητική ερμηνεία, τις αρχές του αυτοσχεδιασμού και τις τεχνικές του σωματικού θεάτρου. Στην Ομάδα, ο ηθοποιός ερμηνεύει μέσα από έναν διαφορετικό υποκριτικό κώδικα, διαθέτοντας ως επιπλέον “προσόν” την γλωσσική λειτουργία μιάς διαφορετικής γλώσσας, όπως είναι η γλώσσα της νοηματικής και με παράλληλα στοιχεία που μπορεί να εμπεριέχουν παντομίμα, χορό, σωματικό θέατρο και ταυτόχρονα φωνητική ερμηνεία. Πάνω από όλα, πρόθεσή μας είνα να επιδιώξουμε να εξερευνήσουμε τους διαφορετικούς τρόπους επικοινωνίας που είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν μεταξύ των δυο κόσμων, των κωφών και ακουόντων.

4. Η γλώσσα της νοηματικής είναι πολύ χαρισματική. Πόσο εύκολα μπορεί να εξοικειωθεί ο θεατής μαζί της ;

Η γλώσσας της νοηματικής είναι κατά βάση οπτική γλώσσα και διαθέτει μια αμφίσημη περίεργη λειτουργία. Από την μια πλευρά, είναι απόλυτα εκφραστική με γλαφυρές περιγραφές και έντονες  εκφάνσεις και θεωρεί κανείς ότι εύκολα  μπορεί να την προσεγγίσει , ενώ από την άλλη είναι δύσκολη η εφαρμογή της, η οποία έχει άμεση εμπλοκή με την κουλτούρα των ατόμων με ακουστική αναπηρία. Σε κάθε περίπτωση, δεν παύει να είναι ισχυρά γοητευτική και να τραβάει τα βλέμματα ολονών, καθώς περικλείει μέσα της το ισχυρό στοιχείο της έκφρασης, γεγονός που της προσδίδουν στοιχεία αμεσότητας και οικειότητας και μπορεί να μεταδώσει την αίσθηση μίας πραγματικά ξεχωριστής εμπειρίας που είναι δυνατόν να μοιραστούν από κοινού κωφοί και ακούοντες θεατές.

 

5.Στο εξωτερικό υπάρχουν αντίστοιχες ομάδες και εάν ναι ,υπάρχει επικοινωνία και ανταλλαγή καλλιτεχνικών ανησυχιών ;

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι στον εξωτερικό οι καλλιτεχνικές ομάδες με κάθε είδους αναπηρίας δραστηριοποιούνται έντονα και επιπλέον έχουν δημιουργηθεί και ανάλογα φεστιβάλ. Στην Ελλάδα, σε αυτό τον τομέα δυστυχώς δεν έχουμε προχωρήσει ακόμη αρκετά, αν σκεφτεί κανείς ότι φέτος υπήρξε τελικά η άρση του νόμου περί αρτιμέλειας στις δραματικές σχολές. Στο μέλλον, ελπίζω να μπορέσουμε να στηρίξουμε τέτοιου είδους  προσπάθειες όλοι μας,, να βγούμε στο φως και όχι να παραμείνουμε στο σκοτάδι, μέλημά μας θα πρέπει να είναι  να προβάλλουμε την πραγματική φύση της ζωής και μια τέτοιου είδους οπτική αντανακλάται στην θεατρική αισθητική μας και προσδιορίζει και την ουσία της καλλιτεχνικής μας ύπαρξης.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ