Αμαλία Καβάλη & Γιάννης Σοφολόγης : Μιλούν για το πεπρωμένο της Κλοτίλδης που επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη – Αθήναιον

Φρέσκια ματιά, ζωντάνια, θετική ενέργεια, αγάπη για το θέατρο και αρκετή δόση ταλέντου, διαθέτει το δίδυμο Αμαλία Καβάλη & Γιάννη Σοφολόγη, οι οποίοι επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη, με το έργο «Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη», του Τζοβάνι Γκουαρέσκι, την οποία μας είχαν παρουσιάσει, με μεγάλη επιτυχία, την προηγούμενη άνοιξη. Μια απο τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς, σύμφωνα με κριτικούς θεάτρου, επιστρέφει στην πόλη για έξι παραστάσεις, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή 23-24-25 Μαρτίου και 30 – 31 Μαρτίου & 1 Απριλίου στις 21.30, στο Θέατρο Αθήναιον.

Ο τίτλος αυτής της ερωτικής κωμωδίας δημιουργεί απορίες, το έργο γέλιο, η διασκευή του και οι ερμηνείες μια επιτυχημένη μεταφορά του επί σκηνής που με ένα εύστοχο τρόπο το κάνει σύγχρονο, απολαυστικό και ενδιαφέρον.

«Όταν κερδίσαμε στο Scratch Night του Bob Theater Festival 2016, είχαμε παρουσιάσει μια συνοπτική δεκαπεντάλεπτη παράσταση. Τεράστια διαφορά χρόνου, ως τα 70 λεπτά που τελικά διαρκεί το έργο. Έτσι, τη χαρά και τον ενθουσιασμό μας τη διαδέχτηκε το άγχος της ευθύνης του εγχειρήματος που είχαμε επωμιστεί, με δική μας πρωτοβουλία. Ήταν μία πρόκληση, ένα στοίχημα που έπρεπε να κερδηθεί, απέναντι στον εαυτό μας και απέναντι σε αυτούς που μας εμπιστεύτηκαν» μου εξηγούν στη συνάντησή μας.

«Ένα πυκνό γρήγορο και έξυπνο κείμενο, πολύ μπροστά για την εποχή του, αν σκεφτείς ότι γράφτηκε από τον Τζοβάνι Γκουαρέσκι  το 1942, πριν  γράψει τον Δον Καμίλο. Λειτούργησε πολύ θετικά, το ότι έχουμε ήδη αναπτύξει μεταξύ μας κοινούς κώδικες επικοινωνίας, από την εποχή της συνεργασίας μας στην παράσταση Οδυσσεβάχ.  Όλοι μαζί τότε, περνούσαμε ώρες μετά από κάθε πρόβα, αλλά και κάθε παράσταση, συζητώντας  ως το ξημέρωμα, ανάμεσα σε άπειρα τσιγάρα και μπύρες, τους ρόλους και την ερμηνεία μας. Ένας  γόνιμος διάλογος, οποίος μας εξέλιξε, αλλά και μας ένωσε. Μπορούσαμε έτσι, να δουλέψουμε στη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου ακομπλεξάριστα, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο και με εργαλείο τον  δημιουργικό διάλογο, καταλήξαμε στο αποτέλεσμά που ικανοποιούσε και τους δυο μας.

Όπως συμβαίνει σε κάθε παραγωγή, υπήρχαν τα απρόοπτα που μεγάλωναν το σασπένς της υπόθεσης. Όπως π.χ. ότι το τραπέζι, το βασικό μας σκηνοθετικό-σκηνογραφικό στοιχείο μας παραδόθηκε  τη μέρα της γενικής πρόβας , παραμονή της πρεμιέρας. Λίγες ώρες λοιπόν, πριν την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα, έχοντας κάνει πολύωρες πρόβες χρησιμοποιώντας ένα ανύπαρκτο-φανταστικό σκηνικό, έπρεπε να προσαρμοστούμε και να ερμηνεύσουμε τους ρόλους μας με απόλυτη συνέπεια, μπροστά σε κοινό. Αυτό επίσης μας άγχωσε, γιατί όπως είδες, είναι καταλυτική σκηνικά η χρήση του, στην εξιστόρηση και εξέλιξη της υπόθεσης. Αυτό μας έκανε να τα δώσουμε όλα και το συναίσθημα, όταν η πρώτη αυτή παράσταση ολοκληρώθηκε με επιτυχία, ήταν απερίγραπτο. Ναι, τα είχαμε καταφέρει! Ενώ κανονικά θα κάναμε 8 εμφανίσεις, προστέθηκαν άλλες 8, οδήγησε στην εμφάνισή μας στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017 και να συνεχίσουμε  τον χειμώνα στην Αθήνα, αφού πολλοί δεν είχαν προλάβει, ακόμη, να δουν την παράσταση.

 

Η ταυτόχρονη ενασχόλησή μας με όλα τα διαδικαστικά πρακτικά ζητήματα  της παραγωγής,  από τη μία μας αποσπούσε συχνά την προσοχή και απαιτούσε επιπλέον χρόνο, αλλά από την άλλη, μας έδωσε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα σε σχέση με τη συνολική διαδικασία που απαιτεί  μια θεατρική παράσταση, καθώς και την αίσθηση ότι ελέγχεις και διαχειρίζεσαι  ο ίδιος τα πράγματα. Αυτό το over multitasking μας έκανε πιο υπεύθυνους, επινοητικούς και ίσως μας ένωσε περισσότερο σαν ομάδα».

-Πώς εντάχθηκε στο ερωτικό  παιχνίδι  αποπλάνησης των δύο νέων, ο θείος Γκάρυ, ο οποίος κερδίζει επίσης τις εντυπώσεις, με την σκηνική παρουσία του και τη μουσική του, εισβάλλοντας και υπηρετώντας εύστοχα τη ροή του έργου;

«Χρειαζόμασταν έναν μουσικό.  Το να συναντηθούμε με τον Gary Salomon, ο οποίος έχει γράψει και την πρωτότυπη μουσική της παράστασης, ήταν ότι καλύτερο όντως. Είναι ένας εξαίρετος μουσικός, ο οποίος παίζει σε δύο συγκροτήματα στην Αγγλία, τους Capac και τους Shy Nature, ενώ συνεργάζεται με τηλεοπτικές και διαφημιστικές παραγωγές. Είναι ένας ερωτικός μετανάστης που ο έρωτας, για την Ελληνίδα φίλη μας, τον έφερε στον δρόμο μας, όταν τον χρειαζόμασταν. Στην πορεία είδαμε, πως θα μπορούσε να παίξει και τον ρόλο του αστυνομικού στο έργο και αποδείχθηκε ταλέντο και σε αυτό».

Αλλάζετε ρόλους επί σκηνής και μπαίνετε σε διάλογο με το κοινό. Το είδα να λειτουργεί εξαιρετικά. Είναι κάτι που το σκεφτήκατε για τις ανάγκες του έργου ή είναι προσωπική ανάγκη επικοινωνίας;

«Σπάμε τον τέταρτο τοίχο και αυτό λειτουργεί θετικά και για εμάς και για την παράσταση. Είναι σημαντική για εμάς η διάδραση με το κοινό, η ανταλλαγή ενέργειας που κάνει το έργο ζωντανό και την κάθε παράσταση διαφορετική. Από τη μία πλευρά, κρατάς το κοινό σε ετοιμότητα, το «ξυπνάς», το κάνεις να συμμετέχει. Κάτι, που σίγουρα χρειάζεται και ετοιμότητα από μέρους μας, σε κρατά σε εγρήγορση και ταυτόχρονα σφυγμομετρείς  τον παλμό και την αποδοχή του θεατή και σου δίνει πάσα, να το πας παρά πέρα».

-Ποιοί είναι τελικά οι: Κλοτίλδη και  Φιλιμάριο;

«Είναι δύο εκκεντρικοί νέοι. Ένας κακομαθημένος ευρυμαθής ευγενής που είναι απένταρος, αφού αρνείται τον όρο που έχει θέσει η μητέρα του στη διαθήκη της και είναι, να πιεί ένα ποτήρι ρετσινόλαδο και η νεαρή νεόπλουτη, επίσης εκκεντρική και κακομαθημένη  Κλοτίλδη, η οποία έχοντας, σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής, τη δυνατότητα να παντρευτεί μόνο μια φορά, επιλέγει αυτόν που θέλει πραγματικά και προσπαθεί να τον παγιδεύσει και να τον κάνει να την παντρευτεί. Κακομαθημένοι, δαιμόνιοι, εγωιστές, μαθημένοι στην εύκολη ζωή, γεμάτοι καπρίτσια παίζουν ένα ερωτικό παιχνίδι επιβολής, αποπλάνησης και κατάκτησης».

Προτείνω να σαλπάρετε με το πειρατικό -έκπληξη που σας περιμένει στην σκηνή, ακολουθώντας το περιπετειώδες ταξίδι του, ως την Αμερική, απολαμβάνοντας μια ευχάριστη, τελικά σύγχρονη ερωτική κωμωδία, στο Θέατρο Αθήναιον. Είναι να απορείς πραγματικά, τι μπορεί να γίνει για ένα ποτήρι ρετσινόλαδο…

@Μαρία Μαυρίδου

(αναδημοσίευση συνέντευξης της 25/11/2017 με  μικρές προσαρμογές)

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή & Σκηνοθεσία: Αμαλία Καβάλη-Γιάννης Σοφολόγης

Πρωτοτυπη Μουσική: Gary Salomon

Σκηνικά: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη

Κουστούμια: Βασιλική Σύρμα

Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Trailer: Σεμπάστιαν Φραγκόπουλος

 

Ερμηνεία: Αμαλία Καβάλη – Γιάννης Σοφολόγης

Μουσικός επί σκηνής: Gary Salomon

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Παραστάσεις: Παρασκευή 23, Σάββατο 24 ,Κυριακή 25 Μαρτίου & Παρασκευή 30 Σάββατο 31 και Κυριακή 1 Απριλίου 2018

Ωρα: 21:30

Eίσοδος: 10 Ευρω (φοιτητικό, ανέργων) 12 Ευρώ (κανονικό)

Προπωληση:  viva.gr & συνεργαζόμενα καταστήματα

Διάρκεια: 70 λεπτά