Γιάννης Κωσταρής: “Μισοί είμαστε σε κάθε κατάσταση που μας καταπιέζει, μας κατακερματίζει, αλλοιώνει την ταυτότητα μας, δεν μας αφήνει εντέλει να είμαστε αυτό που επιθυμούμε!”

Ποίηση και θέατρο;

Από τότε που ήμουν μαθητής στο γυμνάσιο κι είχα έρθει σε επαφή με την Αντιγόνη του Σοφοκλή, θυμάμαι ότι με ενθουσίαζε αυτό το είδος γραφής, η λεγόμενη δραματική ποίηση. Δηλαδή η ποίηση που ήταν προορισμένη για να παρασταθεί, η σκηνική ποίηση. Οι μεγάλες μου αγάπες, δηλαδή ο λόγος, το θέατρο και η μουσική συνενώνονται αβίαστα και αρμονικά σε αυτό το είδος. Ένα είδος που καταρχήν είναι ποίηση, αλλά έχει θεατρική δομή και παράλληλα έντονη μουσικότητα. Έτσι κι εγώ, γράφω ποίηση μεν, αλλά μ’ έντονα θεατρικά στοιχεία. Υπάρχουν στη συλλογή πολλά ποιήματα που είναι γραμμένα στο β’ ενικό πρόσωπο, δίνοντας αίσθηση διαλόγου και αλλού είναι στο α’ ενικό λειτουργώντας σαν μονόλογοι. Μ’ ενδιαφέρει πολύ αυτή η μίξη, γιατί θεωρώ ότι ο ποιητικός λόγος γίνεται πιο άμεσος και ζωντανός, αλλά φυσικά και λόγω της ιδιότητας μου ως ηθοποιός, με καλύπτει περισσότερο εκφραστικά. Οπότε ήταν φυσικό επακόλουθο να σκεφτώ την παραστασιοποίηση της ποιητικής μου συλλογής και σε συνεργασία με την σκηνοθέτιδα Βαλεντίνη Σιόβα, κάναμε την απαραίτητη δραματουργική σύνθεση και φτιάξαμε την παράσταση «Εθεάθην μισός», βασισμένη πάνω στην ομώνυμη ποιητική συλλογή, που εκδόθηκε από τον Κέδρο, πριν λίγους μήνες.

Tι σημαίνει για εσάς «εθεάθην μισός»;

Εθεάθην μισός, για μένα, σημαίνει τον αγώνα του ανθρώπου, να φύγει από την δυσάρεστη κατάσταση του μισού και να περάσει στην ομορφιά της ολοκλήρωσης. Ολοκλήρωσης υπαρξιακής, κοινωνικοπολιτικής, ερωτικής.

Μισοί είμαστε σε κάθε κατάσταση που μας καταπιέζει, μας κατακερματίζει, αλλοιώνει την ταυτότητα μας, δεν μας αφήνει εντέλει να είμαστε αυτό που επιθυμούμε. Ολόκληρος γίνεσαι όταν πήζει η συνείδηση σου και ξέρεις ποιος είσαι, όταν είσαι κοντά σε αυτά που αγαπάς, όταν βρίσκεις τον άνθρωπο που σε απελευθερώνει στον έρωτα, όταν πετάς από πάνω σου κάθε μορφή εξουσίας, είτε οικογενειακής, είτε πολιτικής.

Γι’ αυτό διάλεξα αυτόν τον τίτλο από το ομώνυμο ποίημα της συλλογής. Γιατί έχει όλους αυτούς τους συμβολισμούς και όσους άλλους ο καθένας μπορεί να αναγνώσει απ’ την πλευρά του.

Γιατί αποφάσισες να ανεβάσεις μια ποιητική συλλογή και ειδικά την προσωπική σου σε μια performance;

Όταν εκδόθηκε η συλλογή πρέπει να πω ότι ευχαριστήθηκα, γιατί είναι η  κατάθεση πολλών χρόνων δουλειάς. Όμως αισθανόμουν ότι η συλλογή δεν είχε ακόμα “ολοκληρωθεί”… ότι είχε και κάτι ακόμα να πει, κι αυτό θα ταίριαζε να το πει απ’ τη σκηνή, πιο άμεσα και ζωντανά… Ήθελα να βιώσω την εμπειρία της μετατροπής του ποιητικού λόγου σε θεατρική πράξη. Το αποτέλεσμα θα κριθεί απ’ τον κόσμο βέβαια, αλλά εγώ τουλάχιστον ως τώρα, έχω απολαύσει πολύ τις πρόβες κι έχω γνωρίσει εκ νέου τα ποιήματα μου, βλέποντας τα μέσα από μια άλλη οπτική, αυτήν του θεάτρου αλλά κι αυτήν της μουσικής, μιας και μέσα στην παράσταση τραγουδώ ποιήματα που μελοποίησε υπέροχα, ο ταλαντούχος τραγουδοποιός, Μιχάλης Καλογεράκης και τον ευχαριστώ, που το έκανε με τόση αγάπη και σεβασμό.

 

Μελλοντικά σχέδια;

Σε ό,τι αφορά το λογοτεχνικό κομμάτι, έχω γράψει αρκετά πράγματα, όχι μόνο ποιήματα αλλά και θεατρικά έργα και θα δω, ποιο θα ‘ναι το επόμενο βήμα. Υπάρχει πάντα και η σκέψη για μια επαναφορά του passport, του προηγούμενου έργου μου, που παιζόταν για 3 χρονιές και αφορά τη μετανάστευση -πολύ πριν το μεταναστευτικό γίνει μόδα- και νιώθω ότι ο κύκλος του δεν έχει ακόμη κλείσει.  Αυτήν την εποχή εκτός από την παράσταση “Εθεάθην μισός”, τρέχει και η μουσική παράσταση “Σταθμοί στο ελληνικό τραγούδι”, είμαι σε πρόβες για ένα μουσικό project με νέα τραγούδια, δικά μου και άλλων, ενώ  παράλληλα ετοιμάζω την πρώτη  μου δισκογραφική δουλειά, η οποία, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα κυκλοφορήσει, μέσα στο 2018.

Γιάννης Κωσταρής

Σπούδασε ιστορία στη Φιλοσοφική σχολή, θέατρο στην Δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου και φωνή στο Εθνικό ωδείο. Παρακολούθησε μαθήματα και σεμινάρια Υποκριτικής και Φωνητικής στην Νέα Υόρκη στο HBC studio και στο Jack Eppler’s Private Vocal Studio. ‘Έχει συνεργαστεί με διάφορες θεατρικές ομάδες και μουσικά σχήματα στην Αθήνα και στην Αμερική. Το 2011 δημιούργησε τον χώρο έκφρασης και τεχνών Zp87.Το 2013 έγραψε την μουσικοθεατρική παράσταση “Passport project”, στην οποία και πρωταγωνίστησε για 3 περίπου χρόνια. Το 2014 δημιούργησε το μουσικό σχήμα “Η Μεσόγειος είναι η Γη”, μια μπάντα που διασκευάζει παραδοσιακά τραγούδια της Μεσογείου, με δεξιοτέχνες μουσικούς. To 2016 έφτιαξε την μουσική παράσταση, “Σταθμοί στο ελληνικό τραγούδι” μια ανάδρομη στους σημαντικότερους σταθμούς του τραγουδιού μας. Μέσα στο 2017 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο “Εθεάθην μισός” από τον εκδοτικό οίκο “ΚΕΔΡΟΣ”.

Διδάσκει stage performance στο Zp87. Μέσα στο 2018 θα κυκλοφορήσει  η πρώτη δισκογραφική του δουλειά.

 

 

 

 

Περισσότερες πληροφορίες για την μουσικοθεατρική performance ΕΔΩ