ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΑΣ: “Δεν μπορούμε να σώσουμε κανέναν αν δεν σώσουμε πρώτα τον εαυτό μας!”

 

Γιατί ένας λυρικός τραγουδιστής αποφασίζει να σκηνοθετήσει;

Δεν αποφάσισε ένας λυρικός τραγουδιστής να σκηνοθετήσει, ένας «φύσει» σκηνοθέτης, λάτρης του θεάτρου (και θεωρών τον εαυτό του άνθρωπο του θεάτρου), αποφάσισε στην νεότητά του να γίνει λυρικός τραγουδιστής. Αλλά είχε ήδη σκηνοθετήσει παραστάσεις – ήδη από το σχολείο. Φέτος πρόκειται για την δεύτερη μου σκηνοθεσία και την τρίτη σε δύο χρόνια. Ένα χρόνο πριν στο θέατρο Εμπρός είχαμε ανεβάσει την «Φωλιά Αχινών» του Αχιλλέα Κατσαρού και πριν από λίγους μήνες σκηνοθέτησα στο θέατρο Έαρ Βικτώρια το έργο «Φωτιά στις πιρόγες», κείμενο δικό μου, που είχε βραβευτεί πριν δυο χρόνια στον διαγωνισμό του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

Ανεβάζεις δύο κείμενα του Τολστόι και του Μπρουκ. Με ποιο σκεπτικό επέλεξες αυτά τα κείμενα;

Η σχέση με τον Ρούπερτ Μπρουκ ξεκινάει μερικά χρόνια πριν, όταν μου ζητήθηκε να γράψω ένα κείμενο σε μορφή αναλογίου για τον ποιητή και το έργο του. Διάβασα όλα τα ποιήματα του, καθώς και το μοναδικό του θεατρικό την «Λιθουανία», η οποία έγινε για μένα όνειρο ζωής να την ανεβάσω. Όταν η συνεργάτης η Πέρσα Κατσανούλη, που είναι ηθοποιός αλλά και εμψυχωτής μαριονέτας (κουκλοπαίκτρια) μου πρότεινε να ανεβάσουμε σε μορφή κουκλοθεάτρου το διήγημα του Τολστόι «Ο Αλιόσα το τσουκάλι», βρήκα ξαφνικά μια τεράστια συγγένεια ανάμεσα στα δύο κείμενα. ΄Ηταν σαν το διήγημα του Τολστόι να αποτελούσε τον τελευταίο εφιάλτη του θύματος πριν τον σκοτώσουν, στο κείμενο του Μπρουκ. Και έτσι ξεκίνησαν όλα.

Τι έχουν να μας πουν σήμερα;

Η εναγώνια προσπάθεια να ικανοποιήσει κάποιος τον περίγυρο του, με το όποιο προσωπικό κόστος, είναι ένα θέμα που με αφορά προσωπικά, όπως και πολλούς ανθρώπους γύρω μου. Πιστεύουμε ότι το αντίδοτο στα σημεία των καιρών είναι η τυφλή φροντίδα των άλλων μέσα από την αυτοχαράκωση και τις μονομερείς υποχωρήσεις. Ο Αλιόσα όμως δεν κατάφερε να βοηθήσει κανέναν βλάπτοντας τον εαυτό του. Οι ευεργεσίες του, πίσω από το κουρασμένο χαμόγελο, όπως και οι ευεργεσίες του ήρωα της Λιθουανίας, έπεσαν στο κενό – μαζί του. Δεν μπορούμε να σώσουμε κανέναν, αν δεν σώσουμε πρώτα τον εαυτό μας.

 

Μελλοντικά σου σχέδια;

Έχω την τύχη να διδάσκω και υποκριτική και τραγούδι. Και λέω την τύχη, γιατί έχω πολλά παιδιά, στα οποία διαβλέπω χαρίσματα – δυνατότητες – μέλλον. Πριν φύγουν από την «αγκαλιά μου», θα ήθελα να προλάβω να πραγματοποιήσω με αυτούς τους νεαρούς καλλιτέχνες, κάποια θεατρικά και μουσικά projects που έχω στο μυαλό μου.

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ στο Θέατρο Αλκμήνη ΕΔΩ

 Ο Γίαννης Φίλιας στην όπερα Ωραία Ελένη στο Ι.Μ.ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΔΩ