Δανάη Μπλέτσα: “Η μουσική είναι μια ξεχωριστή διάσταση” – 5 Ιουλίου στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ

Η νέα γυναίκα που έχω απέναντί μου διαθέτει το πείσμα και την αφοσίωση στον στόχο που αποτελούν, πέραν του ταλέντου,  βασικά και απαραίτητα στοιχεία των ανθρώπων που ασχολούνται με το λυρικό τραγούδι και την κλασσική μουσική. Η σοπράνο και συνθέτις Δανάη Μπλέτσα* στις 5 Ιουλίου παρουσιάζει, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ “Ημέρες Μουσικού Θεάτρου” της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ, το έργο σύγχρονου μουσικού θεάτρου “2 Μantras” (2013). Μία σύνθεση του Βέλγου Wim Henderickx για σοπράνο και live electronics.

Έρχεται μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της σε μία sold out performance στο Φεστιβάλ Όπερας Operadagen Rotterdam 2017, όπου προσκλήθηκε να ερμηνεύσει και να σκηνοθετήσει. Κάτι που συνηθίζει να κάνει από την εποχή των σπουδών της στην Ολλανδία. Το να σκηνοθετεί τις performances της  προσκαλώντας κοινό, ακόμη και στα  open exams,  χωρίς να μένει απλά στην ερμηνεία των επιλεγμένων μουσικών κομματιών, είναι κάτι που της δίνει τη δυνατότητα να έχει τον έλεγχο του χώρου που τη φιλοξενεί, δημιουργώντας το κατάλληλο σκηνικό- εικαστικό περιβάλλον, δίνοντας όχι μόνο την αίσθηση της ασφάλειας, αλλά και ένα ολοκληρωμένο αισθητικό και ακουστικό αποτέλεσμα που απευθύνεται σε όλες τις αισθήσεις. Δεν είναι τυχαίο πως το 2019 προσκλήθηκε για eυρωπαϊκή περιοδεία από το Big Bang Festival.

«Η μουσική είναι ο φυσικός μου χώρος. Δεν θα μπορούσα να με φανταστώ σε κάτι άλλο. Ως αριστούχος (19,7) μπορούσα να περάσω σε όποια σχολή ήθελα και παρά τις συμβουλές και τις παροτρύνσεις επαγγελματιών και μη, προτίμησα να κάνω αυτό που ένιωθα πως με καλεί και με εκφράζει. Η επιλογή του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ ήταν μονόδρομος και το πιάνο, ο σύντροφος στα «ταξίδια» μου, αφού η σύνθεση είναι κάτι που με έλκει πάντα. Γίνεται χωρίς να το σκέφτομαι συνειδητά, ως φυσική συνέπεια όσων γνωρίζω για την τέχνη της μουσικής. Σκέφτομαι, πως είναι σαν να έχεις στη διάθεσή σου ατέλειωτες λέξεις και να μην τις χρησιμοποιείς για να επικοινωνήσεις, να γράψεις ένα κείμενο» λέει στη συνάντησή μας η τριαντάχρονη Θεσσαλονικιά. «Η μουσική είναι μια ξεχωριστή διάσταση από μόνη της. Είναι κάτι που δίνει άλλο νόημα σε κάθε τι και ο καθένας  αντιλαμβάνεται κάθε μουσικό δημιούργημα με διαφορετικό τρόπο και σε άλλο βάθος».

Το «2 Mantras” είναι μια σύγχρονη οπτική στα ινδικά μάντρας. Ο συνθέτης και δάσκαλός της, επέλεξε να μελοποιήσει ένα κείμενο σε φανταστική γλώσσα, δημιουργώντας τα δικά του μάντρας. Η σοπράνο βρίσκεται υπερυψωμένη σε ένα γιγαντιαίο φόρεμα ως ένα είδος σύγχρονης ιέρειας, πάνω στο οποίο είναι σχεδιασμένο το γεωμετρικό σχήμα της Shri Yantra, μιας αφηρημένης έννοιας που χρησιμοποιείται στο βουδισμό ως οδηγός διαλογισμού και ανάπτυξης της συνειδητότητας, η οποία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης του συνθέτη.

Η τοποθέτησή των ηχείων περιμετρικά της κυκλικής αίθουσας  στην Όπερα του Ρότερνταμ, ουσιαστικά λειτουργεί βιωματικά στον θεατή, αφού τον βάζει μέσα στη μουσική. Η περιστροφή σου γύρω από τον άξονά σου επίσης, μπορούμε να πούμε, ότι οδηγεί σε μια διαδικασία έκστασης, συγκέντρωσης, μεταφοράς σε άλλο επίπεδο;

«Η παρτιτούρα διαθέτει ανοιχτή φόρμα. Μια ανύπαρκτη- φανταστική γλώσσα εν είδει χρησμού, βασισμένη στους αυτοσχεδιασμούς καθιστά κάθε performance διαφορετική. Μελετώντας τα μάντρας κατέληξα πως το κέντρο της Shri Yantra (γνωστό ως bindu point) θα είμαι εγώ, ως ιέρεια που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και ανάλογα με το μάντρα που απαγγέλω, αναδεικνύοντας  διαφορετικές πτυχές της ψυχικής της διάθεσης. Το συγκεκριμένο σχήμα, γνωστό αλλιώς και ως mandala, έχει υπάρξει σημείο αναφοράς και για τον Carl Jung, ο οποίος συμβούλευε τους ασθενείς του να προβούν σε αυτοσχέδια ζωγραφιά κάποιου mandala ώστε να απελευθερώσει μία αυθόρμητη έκφραση του ασυνειδήτου τους. Η συνολική δραματουργία και η σκηνοθεσία αποσκοπούν στη δημιουργία μιας νέας οπτικοακουστικής εμπειρίας για τον ακροατή, ώστε αυτός να εκλάβει το έργο ως τελετουργία. Από την πλευρά μου έχω πλήρη συνείδηση της διαδικασίας».

Σπουδές στο Conservatorium van Amsterdam (Bachelor of Music) ειδικεύτηκε στην όπερα στην ίδια ακαδημία με την Claron Mc Fadden (Master of Music) και στη συνέχεια στη Βιέννη με τη Ks. Elena Filipova. Είναι μονόδρομος η έξοδος στο εξωτερικό για τους λυρικούς καλλιτέχνες; Τι θέση έχει η πατρίδα της η Θεσσαλονίκη στην καρδιά της; Αλήθεια, τι είναι αυτό που την κάνει να συνεχίζει απαρέγκλιτα στον δύσκολο και κοπιαστικό δρόμο, μιας τέχνης με συνεχώς υψηλές απαιτήσεις και υψηλό ανταγωνισμό;

“Αν γινόταν δεν θα έφευγα ποτέ από την Ελλάδα. Αγαπώ τη Θεσσαλονίκη και η ζωή στη χώρα μας έχει άλλο χρώμα. Ένα χρώμα που νοσταλγώ, όταν είμαι στο εξωτερικό. Όμως, το επίπεδο σπουδών σε συνδυασμό με τις πιθανότητες εξέλιξης και ευκαιριών στο αντικείμενό μου είναι σαφώς περισσότερες έξω, από ότι στην Ελλάδα. Χωρίς αυτό να σημαίνε,ι πως είναι εύκολο να πετύχεις οτιδήποτε κι εκεί. Όταν, προκύπτουν καταστάσεις κι απογοητεύσεις που μπορεί να με βάλουν σε δίλημμα και να με κάνουν να αμφιταλαντευτώ, πεισμώνω. Λέω ξανά στον εαυτό μου, αυτό που είπα μέσα μου όταν όλοι, τελειώνοντας το σχολείο, προσπαθούσαν να με πείσουν να κρατήσω τη μουσική, ως παράλληλη ασχολία-χόμπι σπουδάζοντας κάτι άλλο, που θα ήταν εγγύηση  επαγγελματικής αποκατάστασης ανάλογης των δυνατοτήτων μου, που πίστευαν πως θα πήγαιναν χαμένες:

“Αν αυτό που θέλω είναι για όλους τους άλλους λάθος, εγώ θα αποδείξω πως είναι σωστό!”

Ποια άρια θα έβαζε δίπλα στο όνομά της; Επιλέγει την ακόλουθη του Βέρντι…

Μαρία Μαυρίδου

 

2 mantras

Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ 5 Ιουλίου

Συντελεστές της παράστασης

Soprano : Δανάη Μπλέτσα

Μουσική σύνθεση : Wim Henderickx

Σύλληψη – σκηνοθεσία : Δανάη Μπλέτσα

Electronics : Jorrit Tamminga

 

*Σπούδασε σύνθεση στο Conservatorium van Amsterdam με τους Wim Henderickx και Richard Ayres (Bachelor of Music) και ειδικεύτηκε στην όπερα στην ίδια ακαδημία με την Claron Mc Fadden (Master of Music) και στη συνέχεια στη Βιέννη με τη Ks. Elena Filipova. Συνθετικές της συνεργασίες περιλαμβάνουν τη Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης, το Utrechtse Stadsschouwburg και τη Neuköllner Oper Berlin, το Orgelpark και το Nieuw Ensemble Amsterdam. Επιλέχθηκε για τον πρώτο ρόλο της “Celia” στη “Lafedelta premiata” του J.Haydn στη Vienna International Opera Academy και έγινε μέλος τουensemble των Operadagen Rotterdam. Έχει ηχογραφήσει κύκλο τραγουδιών του Dm. Shostakovich και παρουσίασε την πρεμιέρα του δικού της μονοδράματος για σοπράνο στοSenate House London.__