Παρακολουθήσαμε την παράσταση «ΔΕΙΠΝΟ ΒΑΣΙΛΙΣΣΩΝ» του Β. Τσίλογλου και χορτάσαμε από το λουκούλιο γεύμα του!

Το «Δείπνο Βασιλισσών» που λαμβάνει χώρα κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο L.A. (Life and Art) Theater στις 21:15 (εδώ η όποια μικρή καθυστέρηση είναι δικαιολογημένη, όπως γνωρίζουμε άλλωστε, μια βασίλισσα δεν αργεί ποτέ, αλλά οι υπόλοιποι έρχονται νωρίτερα – κι εδώ έχουμε 3 βασίλισσες!). Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, και παρά τις όποιες λαϊκές παροιμίες, εμείς καταφθάσαμε στο θέατρο κρατώντας ένα «βασιλικά» μεγάλο καλάθι, έχοντας απολαύσει τις προηγούμενες δουλειές του πολυσχιδή Βαλεντίνου Τσίλογλου και της διαρκώς διευρυνόμενης ομάδας του (Οικογενειακά Μπουκώματα, Συγκατοίκηση της Συμφοράς, Δικός σου), δουλειές που κέρδισαν επάξια όχι μόνο την αγάπη του κόσμου αλλά και το Βραβείο Κοινού στα Queer Theater Awards για δυο συνεχόμενες χρονιές. Και πράγματι, δεν απογοητευτήκαμε καθόλου!

Το «Δείπνο Βασιλισσών» ξεκινάει ως μια κωμωδία χαρακτήρων και καταστάσεων με πρωταγωνιστές ανθρώπους όπου καθένας από αυτούς, βρίσκεται σε κάποιο σταυροδρόμι της ζωής ή της καριέρας του (ή και των δυο). Η Κλεοπάτρα χωρισμένη, η Αμαλία αδειούχα και η Ελισάβετ απολυμένη, μας προϊδεάζει η περίληψη του έργου, και στις τρεις βασίλισσες έρχονται να προστεθούν ο Ζαν, ηθοποιός ή κομμωτής (το έργο θα δείξει), ένα μέντιουμ με αδυναμία στα κρουασανάκια (θα επανέλθουμε σε αυτά παρακάτω) και ο Κάρολος, ένας «καρδιοκλέφτης».

Ο θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης αλλά και ηθοποιός Βαλεντίνος Τσίλογλου επιστρέφει με ένα κείμενο που κι ας σε φέρανε στην παράσταση χωρίς να σου πουν τι και ποιος, θα καταλάβεις ότι είναι δικό του! Το χιούμορ και οι ατάκες του άλλωστε έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια σε μια cult λατρεία! Βλέποντας έστω μία φορά την παράσταση, σίγουρα θα «δανειστείτε» κάποια ατάκα και θα ψάχνετε αφορμή να την απευθύνετε σε κάποιον γνωστό σας. Και για εμάς τους πιο νοσταλγικούς, υπάρχουν κάποια λεκτικά treat που θα μας θυμίσουν δουλειές του από το πρόσφατο παρελθόν!

Ως ηθοποιός, ο Βαλεντίνος κερδίζει το δυσκολότερο ίσως στοίχημα κι αυτό είναι να προσεγγίσει το κείμενο που ο ίδιος έγραψε, ως ηθοποιός. Ούτε μια φορά κατά τη διάρκεια της παράστασης δεν είδαμε το Βαλεντίνο ως Βαλεντίνο, αλλά μονάχα το Ζαν, τον εξωστρεφή πρώην-ηθοποιό νυν-hairstylist, έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. Τέλος, σκηνοθετικά, κι όπως μας έχει συνηθίσει, ο Βαλεντίνος πήρε τη σκηνή του L.A. Theater και την έκανε δική του, αξιοποιώντας κάθε της σπιθαμή στο έπακρο. Εντύπωση μας έκανε το σκηνοθετικό εύρημα με τα κρουασανάκια. Πέρα από την τοποθέτηση προϊόντος (που κι αυτή εντάσσεται οργανικά στην παράσταση) τα κρουασανάκια αναδεικνύονται σταδιακά ως σύμβολο του πειρασμού για κάθε έναν από τους ήρωες που τα απολαμβάνει ξεχωριστά.

Η πρώτη που δοκιμάζει από αυτά τα κρουασανάκια της έριδος είναι η Χριστιάνα Ανανιάδου, η χωρισμένη, απατημένη, ολίγον τι σχιζοφρενής Κλεοπάτρα. Ξεπερνώντας σε κλάσματα δευτερολέπτων το τρακ της solo εμφάνισης της επι σκηνής, μετατρέπει τον εναρκτήριο μονόλογο της σε ένα one-woman show, ενσαρκώνοντας όλες τις πιθανές εκδοχές συνομιλίας με την νυν του πρώην σου και κάνοντας σε να νομίζεις ότι όντως της μιλάει στο τηλέφωνο μαζί της, μέχρι που το τηλέφωνο χτυπάει και συνειδητοποιείς ότι τόση ώρα μιλούσε μόνη της!

Την ξεκαρδιστική ερμηνεία του παραλόγου διακόπτει με την άφιξη του το Μέντιουμ, έχοντας να προσφέρει στην Κλεοπάτρα όχι και τόσο οικονομικές λύσεις στα προβλήματά της, με προέλευση βεβαίως βεβαίως από τη Μαύρη θάλασσα. Ο Λεωνίδας Παντελόπουλος, έχοντας στο ιστορικό του πολλές παιδικές παραστάσεις, ενσαρκώνει αβίαστα κάθε σκηνοθετική πινελιά του Τσίλογλου, κάνοντας τη δική του και καταφέρνοντας να κάνει πράγματα, ήχους, κινήσεις που ενδεχομένως θα φαίνονταν υπερβολικές, να ταιριάξουν απόλυτα στο ρόλο και τη ροή της πλοκής. Ως χαρακτήρας, το Μέντιουμ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η κωμική ανάσα της παράστασης, μιας που όμως όλη η παράσταση είναι ένα ρεσιτάλ κωμωδίας, θα τον χαρακτηρίσουμε ως τις περιστασιακές συγκρούσεις του σύγχρονου κόσμου με μια σουρεαλιστική παράλληλη πραγματικότητα.

Πρώτη αυτοπροσκεκλημένη στο Δείπνο Βασιλισσών είναι η «αδειούχα» Αμαλία, η αγαπημένη Λούλα Τριανταφύλλου. Αφού τη συμπονέσαμε πέρσι το χειμώνα ως Κόμισσα (Η Ψευτοϋπηρέτρια) και αγαπήσαμε να τη μισούμε ως Μητέρα πέρσι την άνοιξη (Δικός Σου) η Λούλα Τριανταφύλλου έρχεται φέτος να μας διχάσει. Κατά τη διάρκεια της παράστασης πετυχαίνει να προκαλέσει στον θεατή μια σειρά αντικρουόμενων διαδοχικών συναισθημάτων, αποδεικνύοντας το ταλέντο της: όχι μόνο μπορεί να ενσαρκώσει κάθε είδους ρόλο αλλά μπορεί να μεταμορφωθεί ως χαρακτήρας εντός της ίδιας παράστασης.

Η δεύτερη βασίλισσα που καταφθάνει στη σκηνή είναι η Ελισάβετ, πρώην στυλίστρια της Victoria Beckam που όμως πλέον δηλώνει άνεργη ύστερα από ένα «ατυχές» περιστατικό που περιλαμβάνει τη γκαρταρόμπα της πρώην Spice Girl, ψαλίδι, γκλίτερ και μανία! Η Νατάσα Παπαδάκη έχει γεννηθεί για να χαρίζει απλόχερα γέλιο. Μπορεί ειλικρινά να φτιάξει ακόμη και την πιο άφτιαχτη μέρα. Έχει τον πλήρη έλεγχο του κορμιού και του προσώπου της, ώστε να ξεκαρδίζει. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, με ένα εξίσου αβανταδόρικο κείμενο από τον Τσίλογλου, η ερμηνεία της απογειώνεται!

Μήλον της έριδος της παράστασης, πέρα από τα κρουασανάκια, αποτελεί ο Κάρολος, ένας μυστηριώδης νέος που έρχεται να ταράξει ακόμη παραπάνω τις ήδη ταραγμένες ζωές των Βασιλισσών κάνοντας τις «μάσκες» να πέσουν, καθώς κι ο ίδιος αποχωρίζεται τα ρούχα του. Ο Αντώνης Τσουρουνάκης επιστρέφει μετά από τη συγκινητική του ερμηνεία ως Αδάμ στο «Δικός Σου» σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο ως ένας μυστηριώδης ζεν πρεμιέ, ένας γοητευτικός άντρας από τας Ιταλίας, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά το πολύπλευρο ταλέντο του παρά τη νεαρή του ηλικία.

Ξεχωριστό κομμάτι της παράστασης, σε σημείο να αποτελούν στοιχεία που προσθέτουν στον κάθε ρόλο, αν δεν αποκτούν τα ίδια ρόλο στην πορεία, είναι τα κοστούμια των πρωταγωνιστών τα οποία υπογράφει ο ταλαντούχος σχεδιαστής Μάριος Καραβασίλης! Μια γεύση για το εντυπωσιακό αποτέλεσμα είχαμε ήδη από το poster της παράστασης, μπορούμε να πούμε πλέον όμως πως αυτή είναι μονάχα η αρχή.

Η Λυδία Ορφανουδάκη ως χορογράφος της παράστασης και μόνη πλέον συνεργάτης του Τσίλογλου, εξομαλύνει κάθε κίνηση των ηθοποιών και καθιστά την κίνηση τους στο χώρο απόλυτα φυσική, σε σημείο που ξεχνάς ότι βλέπεις μια παράσταση και πιστεύεις ότι αυτές οι τρείς φίλες όντως χορεύουν το αγαπημένο τους τραγούδι στο σπίτι τους.

Και μόνο από αυτά τα ολίγα καταλαβαίνει κανείς πως το «Δείπνο Βασιλισσών» δεν είναι σαν κανένα άλλο «δείπνο» που έχετε παρευρεθεί και δεν πρόκειται να κυλήσει ομαλά για τους συνδαιτημόνες, ειδικά από τη στιγμή που οι «μαύρες» πτυχές των χαρακτήρων αρχίζουν να αποκαλύπτονται και τα μυστικά τους αναδύονται στο φως των προβολέων της σκηνής!

Μια παράσταση γεμάτη γέλιο και ανατροπές που δεν πρέπει να χάσει κανείς!

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ

 

Φωτογραφίες Γιάννης Καρνεσιώτης