Εικαστικός Αγγελική Δεκουλάκου: “Δεν είναι απόλυτο να πρέπει η δουλειά όλων των καλλιτεχνών να είναι ξεκάθαρα πολιτικοποιημένη.”

1.     Την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου παρουσιάζετε στην Αίθουσα τέχνης «The Ιmage Gallery» τη νέα σας φωτογραφική δουλειά, που είναι όμως συνέχεια δύο προηγούμενων, την «Χρωμογραφία ΙΙΙ». Τι αποτυπώνει;

Πρόκειται για μια εικαστική πρόταση πάνω στη νεκρή φύση. Στην έκθεση αυτή θα παρουσιαστεί η τρίτη και τελευταία φωτογραφική ενότητα που αποτελεί εξέλιξη των δύο προηγούμενων, οι οποίες παρουσιάστηκαν το 2008 και το 2012 στην Αθήνα. Για άλλη μια φορά σκόπευα να χρησιμοποιήσω το φωτογραφικό μέσο για τη δημιουργία εικόνων. Λουλούδια διαφόρων ειδών γίνονται αναπόσπαστα κομμάτια της σύνθεσης και χάνονται μέσα σ’ αυτήν, μετατρέπονται σε τέρατα, φαντάσματα ενός άλλου χώρο-χρόνου. Η δουλειά αυτή αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία έχουν στενή συνομιλία μεταξύ τους. Το ένα μέρος είναι ασπρόμαυρες φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί με φιλμ και το άλλο, είναι έγχρωμες φωτογραφίες τραβηγμένες με ψηφιακή μηχανή, με την χρήση ενός κόκκινου φίλτρου. Πρόθεσή μου είναι να προσδώσω στις άψυχες αυτές συνθέσεις ζωή, να τις μετατρέψω σε natura vivente, όπου ο πρωταγωνιστής είναι τα λουλούδια. Με τη Χρωμογραφία ΙΙΙ, στόχος μου είναι να συντεθεί ένα φωτογραφικό παράδειγμα με ζωγραφικούς κανόνες, καθώς και ένα εικαστικό με φωτογραφικούς κανόνες. Ενώ παράλληλα προσπαθώ να συνεχίσω και να εξελίξω μέσα από προσωπική έρευνα, δικές μου φωτογραφικές τεχνικές και εικαστικό έργο την «Ιστορία της Νεκρής Φύσης».

2.     Πόσο εξοικειωμένος είναι ο Έλληνας  θεατής με την φωτογραφία σαν έργο τέχνης;

Η ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας την τελευταία δεκαετία, είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξει μεγάλη ανάπτυξη σε ότι αφορά την εικόνα και την χρήση της ως μέσο επικοινωνίας και όχι μόνον. Τα κινητά τηλέφωνα καθώς και τα κοινωνικά δίκτυα με το ίντερνετ, έδωσαν ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στην προώθηση της «εικόνας». Απλά δείτε πόσοι άνθρωποι φωτογραφίζουν σήμερα, συνέχεια… δεν είναι μόνον οι φωτογράφοι πια. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πολύ γρήγορα εξοικείωση με το φωτογραφικό μέσο, μιας και η φωτογραφία υπάρχει παντού στη ζωή μας.

Η φωτογραφία από την αρχή σχεδόν της ύπαρξής της επηρέασε φανερά την Τέχνη, φυσικά αυτό έγινε και αντιστρόφως. Ο Έλληνας θεατής είναι αρκετά εξοικειωμένος με την φωτογραφία, καθώς πολλά χρόνια τώρα λειτουργούν στην Ελλάδα σχολές και γίνονται σεμινάρια φωτογραφίας, με πολύ καλούς δασκάλους. Έτσι έγινε μια μαγιά ανθρώπων που δημιούργησε εξέλιξη στον τομέα αυτόν. Σαν αποτέλεσμα, όλο και περισσότεροι Έλληνες φωτογράφοι με το έργο τους, μεταδίδουν σε ακόμα περισσότερους την αγάπη τους για την εικόνα. Τώρα το κατά πόσο ο Έλληνας είναι συνηθισμένος με την φωτογραφία σαν έργο Τέχνης, αυτό εξαρτάται με το κατά πόσο ο Έλληνας είναι ενημερωμένος για την Τέχνη γενικότερα. Θεωρώ ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα πηγαίνουν σε εκθέσεις και παρακολουθούν πολιτιστικά δρόμενα, ό,τι και να είναι αυτά. Πάντως γίνονται όλο και περισσότερες εκθέσεις φωτογραφίας από ότι παλαιότερα… η ανάπτυξη του μέσου βλέπετε.

 

3.     Οι φωτογραφίες σας έχουν μία ζωγραφική προσέγγιση.. φταίει το γεγονός ότι είστε ζωγράφος;

Δεν νομίζω ότι φταίει κάτι, επιλογές είναι όλα… δηλαδή, τί δρόμο εικαστικό και ποιό «μέσο» θα επιλέξει ο δημιουργός για να μεταδώσει τις ιδέες του. Επιρροές υπάρχουν από παντού και πολλές φορές είναι και σκόπιμα εμφανείς.

 

4.     Θελήσατε ποτέ ένα θέμα που έχετε φωτογραφίσει να το ζωγραφίσετε ή το αντίθετο;

Στην επόμενη έκθεση που θα γίνει περίπου σε 4-5 χρόνια, με νέο θέμα φυσικά, θα υπάρχει χρήση του φωτογραφικού μέσου και ζωγραφική παράλληλα. Άρα, είτε είναι πινέλα είτε φωτογραφικός φακός, σημασία έχει η πρόθεση-στόχος και το αποτέλεσμα.

5.     Η κρίση στο τόπο μας έχει αφυπνίσει εσάς τους εικαστικούς καλλιτέχνες; Πιστεύετε πως, παρά τις δυσκολίες, ζούμε μία περίοδο δημιουργίας;

 

Λέγονται πολλά  για την κρίση, ότι δηλαδή μας έκανε και καλό κάπου… ο χρόνος θα δείξει. Θα πρέπει να υπάρχουν και κάποια θετικά, δεν ξέρω πόσο μια οικονομική κρίση μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη και να συνθέσει μια εποχή δημιουργίας… Μελετώντας την ιστορία πάντως, βλέπουμε ότι και σε άλλες εποχές, δύσκολες για την Ελλάδα πολιτικά και οικονομικά, υπήρξε για παράδειγμα, αντίσταση μέσω της Τέχνης, άρα αν δεν υπήρχαν αυτές οι συνθήκες δεν θα είχαν γίνει αυτά τα έργα.

Ο κάθε καλλιτέχνης, σε όποια εποχή και αν ζει, επηρεάζεται από τις συνθήκες, την καθημερινότητά του και τα ερεθίσματα που λαμβάνει. Ο τρόπος με τον οποίο θα «αντιδράσει» σε αυτή την «δράση» είναι ξεχωριστός και μοναδικός για τον κάθε δημιουργό. Δηλαδή, δεν είναι απόλυτο να πρέπει η δουλειά όλων των καλλιτεχνών να είναι ξεκάθαρα πολιτικοποιημένη. Μπορεί αυτό να συμβαίνει έμμεσα ή να εκφράζεται απλά με άλλους τρόπους.

 

 

Πληροφορίες για την έκθεση στην «The Ιmage Gallery» ΕΔΩ