ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΝΤΕΣ: Η σάτιρα που δίχασε, πολεμήθηκε και αγαπήθηκε ξανά στο Θέατρο Αυλαία από την ΕΘΘΕ

«Εκκλησιάζοντες». Η παράσταση που δίχασε, πολεμήθηκε, συζητήθηκε και αγαπήθηκε, την περασμένη άνοιξη, επιστρέφει δυναμικά, για εξι παραστάσεις από 23 Οκτωβρίου, Δευτέρα και Τρίτη, στο Θέατρο Αυλαία! Ένα Μοναστήρι- πλυντήριο σκανδάλων, στους πρόποδες του Παγγαίου Όρους. Εκκλησία, Πολιτική και Δημοσιογραφία, τρεις δυνάμεις που αν ενωθούν, μπορούν να καταφέρουν τα πάντα. Οι μοναχοί σχεδιάζουν ένα δυναμικό marketing plan, βασισμένο στα νέα trends της αγοράς και την έρευνα της διεθνούς πρακτικής, για να προσεγγίσουν τα top target groups, προκειμένου να αυξήσουν  την προσέλευση νέων πελατών. Ωπ! Συγνώμη! Επισκεπτών-πιστών, ήθελα να πω.

Η σατιρική παράσταση «Εκκλησιάζοντες», της νέας εταιρίας θεάτρου ΕΘΘΕ (Ελεύθερο Θέατρο Θεσσαλονίκης), έχει την υπογραφή του γνωστού δίδυμου γέλιου και δημιουργικότητας: Μιχάλη Δαρνάκη και Μαρίας Λαφτσίδου στο σενάριο και ήρθε να ταράξει ακόμη μια φορά τα νερά, καυτηριάζοντας τα γνωστά σε όλους θέματα της επικαιρότητας των τελευταίων ετών.

Δύο ώρες αβίαστου γέλιου, από δύο νέους θεατρικούς συγγραφείς που τολμούν, άλλη μια φορά, να πουν τα πράγματα με το όνομά τους, στρέφοντας τον καθρέφτη τους, στο πρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Η Μαρία Λαφτσίδου,  έχει επιμεληθεί την σκηνοθεσία, ενώ  στον ρόλο της απολαυστικής Καλλιόπης, συναντάμε αυτή τη φορά την Αλεξάνδρα Κασιούμη, μαζί με τη γνωστή ομάδα ταλαντούχων ηθοποιών, οι οποίοι τα δίνουν όλα (στην κυριολεξία…), πάνω στην σκηνή. «Είναι ένας ρόλος που τον ήθελα από τότε που η Μαρία, ετοιμάζοντας την πρώτη παράσταση, μου είχε στείλει τα κείμενα», εξηγεί. «Δεν έχω κανένα κοινό με αυτή τη γυναίκα κι αυτό ήταν πρόκληση, αλλά ερμηνεύοντάς τη, έρχονται στο μυαλό μου πολλές γυναίκες και γιαγιάδες που συνάντησα κατά καιρούς στο χωριό μου. Η τυφλή πίστη, αλλά και η εθελοτυφλία από την ανάγκη να έχουν κάτι σταθερό ν’ ακουμπήσουν στη ζωή τους. Αυτό το: «Μη μου λες. Δεν θέλω να ξέρω». Η άρνηση της αλήθειας, ως άμυνα σε μια σύγχρονη πραγματικότητα όπου όλα καταρρέουν».

Πριν αναφερθούμε στη σύσταση και τους στόχους της ΕΘΘΕ, παραθέτω τις δηλώσεις των συγγραφέων της παράστασης σε προηγούμενη συνάντησή μας:

«Δεν σατιρίζουμε τη θρησκεία, αλλά μια μερίδα κληρικών, οι οποίοι παρουσιάζονται στην απόλυτα γήινη-ανθρώπινη διάστασή τους. Έχουν τις αδυναμίες και τα ευαίσθητα-τρωτά τους σημεία, ως ανθρώπινα όντα. Δεν έχουμε πρόθεση να προσβάλουμε κανέναν, αλλά να διασκεδάσουμε το κοινό και να το προβληματίσουμε. Είναι σάτιρα και η σάτιρα δε χαρίζεται σε κανέναν. Έχει λόγο χοντροκομμένο, θα μπορούσαμε να πούμε, γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Κατά τη διάρκεια των προβών βέβαια, δεν αρνηθήκαμε τις εύστοχες προσθήκες, των υπόλοιπων συντελεστών της παράστασης, σε σημεία του κειμένου που το έκαναν ακόμη πιο δυνατό και γρήγορο.

Πάντα γράφουμε για θέματα που μας προβληματίζουν. Μας εμπνέει η νοοτροπία και η κουλτούρα του νεοέλληνα. Αυτό το λίγο από όλα και το ότι να ναι, της συχνά υπερβολικής, υπερφίαλης, επιφανειακής προσέγγισης των πάντων που τον χαρακτηρίζει, αφού παρασύρεται από την υπερπληροφόρηση, χωρίς να εμβαθύνει σε τίποτα και υιοθετεί απόψεις και συμπεριφορές που μπορεί να αλλάξουν, από τη μια στιγμή στην άλλη , επηρεασμένος από μια είδηση που άκουσε, μια δημοσίευση που διάβασε, μια φήμη που βγήκε, θύμα συχνά της παραπληροφόρησης, της πλύσης εγκεφάλου από μέσα επικοινωνίας, από ομάδες ή κέντρα εξουσίας, τα οποία εκμεταλλεύονται τους φόβους, τις  επιθυμίες, τις εμμονές, αλλά και  την άγνοιά του, προκειμένου να τον εκμεταλλευτούν, να τον αποπροσανατολίσουν  και να τον χειραγωγήσουν.

Σεβόμαστε τη θρησκεία, αλλά μας προβληματίζει η εμπορευματοποίησή της. Έχουμε ανάγκη από ισχυρή πολιτική ηγεσία, αλλά συχνά αντιμετωπιζόμαστε ως ψήφοι και μόνο. Θέλουμε να ενημερωθούμε και πέφτουμε συχνά, πάνω σε κατασκευασμένες ειδήσεις. Σκάνδαλα, διαπλοκή, ψηφοθηρία, αγώνας για την αλήθεια που όμως βρίσκει την «τιμή» της, δίψα για εξουσία και ίντριγκες κάτω από το τραπέζι. Πράγματα γνωστά σε όλους που είναι η συζήτηση στις παρέες, αλλά και στα ΜΜΕ. Πάντα, ανάμεσα σε όλους μας, υπάρχει και η «Καλλιόπη». Ο  άνθρωπος που δεν θέλει να ακούσει  τίποτα αρνητικό, εθελοτυφλώντας, προκειμένου να μην κλονιστεί η πίστη που έχει ανάγκη και στην οποία στηρίζεται. Αρνείται να καταρρίψει τον μύθο και να δει την αλήθεια. Ένας κλέφτης , δεν τους κάνει όλους κλέφτες. Ένας διεφθαρμένος, δεν τους κάνει όλους διεφθαρμένους. Είμαστε όλοι άνθρωποι, με τα προτερήματά μας και τα ελαττώματά μας, τα δυνατά και αδύνατα σημεία μας και καλό είναι να μη γενικεύουμε, προκειμένου να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας, αλλά να υπάρχουν κυρώσεις για τους παραβάτες και όχι ανοχή και συγκάλυψη»

«Ιδρύοντας την εταιρία θεάτρου ΕΘΘΕ, θέλουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και μας αρέσει, καλώντας επίσης και μεμονωμένα άτομα ή ομάδες του χώρου, να μας προτείνουν τις ιδέες τους, προκειμένου να συνεργαστούμε. Είναι κάτι που ξεκίνησε από την επιθυμία να κάνουμε θέατρο χωρίς κανενός είδους περιορισμούς, κάνοντας τις ιδέες μας πραγματικότητα και δίνοντας και σε άλλους καλλιτέχνες το ελεύθερο πεδίο έκφρασης και στήριξης που χρειάζονται, προκειμένου να κάνουν το επόμενο βήμα, όπως κάναμε κι εμείς, παίρνοντας αυτή την πρωτοβουλία για να οδηγήσουμε τα πράγματα εκεί που θέλουμε», εξηγούν στη συνάντησή μας, τα ιδρυτικά μέλη του ΕΘΘΕ, Μαρία Λαφτσίδου, Νίκος Τσολερίδης, Αλεξάνδρα Κασιούμη.

«Θέλουμε να θίξουμε με τη δουλειά μας κοινωνικοπολιτικά θέματα, χωρίς στεγανά και χωρίς να εγκλωβιζόμαστε σε συγκεκριμένα  είδη και θεατρικές φόρμες, ανοιχτοί σε προτάσεις και συνεργασίες, χωρίς συγκρίσεις και βεντετισμούς, απέχοντας μακράν από την έννοια της κολεκτίβας. Επιθυμούμε να λειτουργήσουμε ως βήμα έκφρασης και ελεύθερης καλλιτεχνικής- πνευματικής δημιουργίας»

«Ήδη έχει προγραμματιστεί επίσης για τον Απρίλιο και πάλι στο Θέατρο Αυλαία η παράσταση «Ειλύθια», η οποία αφορά στη ματαιοδοξία μιας ντίβας της αρχαίας Ελλάδας», συμπληρώνει η Μαρία Λαφτσίδου. «Μια παράσταση που γράψαμε με τον Μιχάλη Δαρνάκη και με αυτή είχαμε ξεκινήσει τα πρώτα μας βήματα στη σάτιρα. Έχοντας εντοπίσει και μάθει από τα λάθη στην πορεία του χρόνου, η παράσταση θα παρουσιαστεί ανανεωμένη και βελτιωμένη»

Τι είναι όμως, για τον καθένας τους θέατρο;

-Ν.Τ.: «Μεγάλη ευθύνη. Τρόπος έκφρασης που διέπεται από την αιώνια ιερή σχέση ηθοποιού-θεατή. Είμαστε εκεί, στη σκηνή και έχουμε μεγάλη ευθύνη για το τι και πως το επικοινωνούμε».

-Μ.Λ. :«Όνειρο. Η πιο ωραία δουλειά του κόσμου αλλά και πολιτική πράξη, από την οποία άσχετα με τις κάθε είδους δυσκολίες που αντιμετωπίζεις, σε γεμίζει με ανεκτίμητα πολύτιμα πράγματα και σε κρατά σε ετοιμότητα, ακατάπαυστα δημιουργικό».

Α.Κ.: «Επιλογή και ανάγκη. Ένα τεράστιο κομμάτι του εαυτού μου. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό και εύχομαι να ασχολούμαι με όποιο τρόπο μπορώ με αυτό, στο υπόλοιπο της ζωής μου».

Και επιστρέφουμε στην επικείμενη παράσταση, θυμίζοντας, ποια λέξη βάζουν, δίπλα στο έργο «Εκκλησιάζοντες» οι συντελεστές της παράστασης:

Νίκος Τσολερίδης: «Ιδέα».

Μιχάλης Δαρνάκης: «Σάτιρα».

Νίκος Βατικιώτης: «Αλήθεια».

Σταμάτης Στάμογλου: «Υπονόμευση».

Δημήτρης Δάγκαλης: «Ανακάτεμα».

Ανδρέας Μαυρίδης: «Αναμονή»

Νίκος Καλαϊτζίδης: «Τολμηρό».

ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΝΤΕΣ
ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ

Συντελεστές:

Κείμενο: Μιχάλης Δαρνάκης & Μαρία Λαφτσίδου

Σκηνοθεσία: Μαρία Λαφτσίδου

Σκηνoγραφία-Κοστούμια: Νίκος Καλαϊτζίδης

Χορογραφίες: Μάριος Μιλτιάδου

Εκμάθηση Ποντιακού Χορού «Σέρρα»: Γιώργος Μηχαηλίδης

Σχεδιασμός Φωτισμών: Τρύφων Κεχαγιάς

Φωτογράφος Παράστασης: Λευτέρης Τσινάρης

Φωτογράφος Αφίσας: Κώστας Αμοιρίδης

Σχεδιασμός Αφίσας: Ανδρέας Μαυρίδης

Ηχογραφήσεις: Μάριος Αποστολακούλης/Grey Studios

Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Πασχάλης Αραμπατζής

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Λευτέρης Πεϊτζίκας, Ιωάννα Γεωργαντά

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Βατικιώτης, Δημήτρης Δάγκαλης, Νίκος

Τσολερίδης, Σταμάτης Στάμογλου, Ανδρέας Μαυρίδης, Αλεξάνδρα Κασιούμη

***εσωτερικές φωτογραφίες άρθρου Μαρία Μαυρίδου