Η Αλμπίνα Ζαχαριάδου & ο Γιάννης Μωραίτης μας μιλούν για το κοινό τους live στο Μουσικο Κουτί

 

 

Τι είναι η  μουσική για σας;

Αλμπίνα Ζαχαριάδου: Για μένα η μουσική είναι δόνηση.  Ξέρεις ότι ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από υγρά, τα οποία σε σχέση  με τη μουσική δονούνται. Αν μπορώ οποιοδήποτε έργο να το περάσω από τα δικά μου φίλτρα και να αυξάνει τους παλμούς μου σημαίνει ότι με άγγιξε. Για μένα υπάρχει αρσενική και θηλυκή μουσική. Με τα χρόνια έχω καταλάβει ότι άνθρωποι όπως ο Σοπέν ο Τσαικόφσκι που έγραφαν πολύ ευαίσθητη, ρομαντική, λυρική μουσική δεν ήταν τυχαίο ότι και οι δυο ήταν ομοφυλόφιλοι, είχαν μια ευαισθησία καθαρά γυναικεία.  Αυτή η μουσική ειδικά του Τσαικόφσκι δονεί παρά πολύ μέσα μου. Από τους σύγχρονους αυτός που με αγγίζει στο έπακρον είναι ο Νίνο Ρότα, ο Ένιο Μορρικόνε, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Νικόλα Πιοβάνι,  που υπήρξε μαθητής του.  Από τους κλασσικούς ο Ραχμάνινοφ. Όλοι πρέπει να δοκιμάσουν να ακούσουν τη συμφωνική μουσική. Η ορχήστρα μας δίνει  ολοκληρωτική δόνηση,  ενώ τα όργανα μεμονωμένη. 

Μισός αιώνας για μένα μουσική. Μουσική είναι η ίδια μου η ζωή μου. Το ότι προσφέρθηκα να συνοδεύσω  τον Γιάννη είναι για αυτό ακριβώς. Δεν τον συνοδεύω ως πιανίστας, αλλά ως άνθρωπος που τον αγαπάω πάρα πολύ, χωρίς αυτοπροβολή, για στήριξη, για συναισθηματικά vibes.  Ο Γιάννης είναι ένας καλλιτέχνης, ένα παιδί που εκπέμπει φως, είναι μια γιορτή.

 

Γιάννης Μωραίτης: Για μένα μουσικά είναι τα συναισθήματα που μπορούν να προκληθούν μέσα μου από κάτι που ακούω.  Ένα τραγούδι μπορεί να μου προκαλέσει χαρά, λύπη, μοναξιά, ακόμα και αρνητικά συναισθήματα.   Μπορεί να ξανακούσω ένα τραγούδι μετά από κάποια χρόνια και να νιώσω κάτι προκαλέσει κάτι που παλιά δεν είχα νιώσει. Το ψάχνω πάρα πολύ και σε συνδυασμό με το στίχο και σε συνδυασμό με την ερμηνεία. Όλα αυτά είναι μουσική για μένα. Τελευταία έχει αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τη μουσική ως δουλειά μου στην Ελλάδα. Και πλέον δεν κάνω συχνά εμφανίσεις.

 

Γιάννη από ποιους καλλιτέχνες έχεις επηρεαστεί;

Από τον Ντέμη Ρούσο, τα Νάνα Μούσχουρη, με αυτούς μεγάλωσα από το σπίτι μου. Τα εφηβικά μου ακούσματα ήταν Αλέκα Κανελίδου, Ελένη Δήμου. Γιάννης Πάριος, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, αλλά και Μαικλ Τζάκσον γιατί είμαι παιδί της ποπ μουσικής.

Γιάννη, πες μας λίγα λόγια για τη νέα σου δουλειά με τον Αντρέα Λάμπρου.

 Στείλαμε μια συμμετοχή για τη γιουροβίζιον  εφόσον η ΕΡΤ αποφάσισε να κάνει έναν ανοιχτό διαγωνισμό και με πολύ αγάπη είπαμε να συμμετάσχουμε στέλνοντας ένα τραγούδι που μας αρέσει και το αγαπάμε, δεν είναι ένα τραγούδι που θα στέλναμε στη γιουροβίζιον, είναι ένα τραγούδι μέσα στα στάνταρ που έθετε η ΕΡΤ .

 

Πως προέκυψε η συνεργασία σας;

Αλμπίνα:  Είναι η πρώτη μας συνεργασία, αλλά δεν θέλω να είναι η τελευταία μας. Για μένα ο καλλιτέχνης ο οποίος έχει σαν πρώτη ύλη το ταλέντο είναι πάρα πολύ σημαντικό να εξελίσεσαι. Αν μου έλεγε ο Γιάννης πριν  δέκα χρόνια να κάνουμε live μαζί δεν θα μπορούσαμε, λόγω της ενασχόλησης του με την ποπ. Τώρα που έχει εξελιχθεί και έχει περάσει σε μια άλλη φάση πιστεύω ότι έχουμε μέλλον. Θα εξαρτηθεί  φυσικά και από την αντίδραση του κόσμου. 

 

Γιάννης: Χρόνια πριν είχαμε πει ότι θα θέλαμε να παρουσιάσουμε μαζί μια μουσική παράσταση απλά δεν ειχε δοθεί η ευκαιρία και τώρα αυτό το live δεν είναι αυτό που είχαμε σκεφτεί. Θα κάνουμε σίγουρα  και κάτι άλλο.

 

Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα;

Aλμπίνα: Το πρόγραμμα έχει γίνει από τον Γιάννη με πάρα πολύ έξυπνο τρόπο, περιλαμβάνει έντεχνα και ελαφρολαικά με συνεχείς εναλλαγές. Κραουνάκης, Σπανός, Πλέσσας, Λοίζος, Καπνίσης, Μωράκης, Σουγιούλ, Χατζιδάκις τα κινηματογραφικά του. Είναι τραγούδια που τραγουδιούνται και ο θεατής δεν κουράζεται. Ο Γιάννης έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο και με ποιότητα στην ερμηνεία του.

 

Ποια τα σχέδια σου για τους προσεχείς μήνες;

Aλμπίνα:  Μια ευχάριστη και πολύ σημαντική συνεργασία η οποία έρχεται με τη Λένα Πλάτωνος. Για μένα είναι πολύ μεγάλη τιμή. Θέλει  να κάνει μια διασκευή για φωνή και πιάνο στο κοντσέρτο για βιολί και πιάνο που είχε γράψει ο πατέρας της. Και μια διασκευή Τσαικόφσκι το LaLibi (νανούρισμα) in a storm. Θα χρησιμοποιήσει και για τα δύο τη φωνή μου. 

19 Μαίου μια ακόμη εμφάνιση στο Ενθύμιον στα Άνω Πατήσια, εκεί που εμφανίζονταν ο Λιούγκος, ο Παππάς, ο Λέκκας, η Χωματά κυρίως χατζηδακικοί.

Παίζει πάντα τεράστιο ρόλο για μένα η διδασκαλία. Είναι το κύριο κομμάτι μου από τότε που σταμάτησα να τραγουδάω στην όπερα. Θέλω να βγάζω σωστούς  και ποιοτικούς τραγουδιστές.

 

Γιάννης:  Πέρασε ένα μεγάλο διάστημα που απείχα σχεδόν ένα χρόνο. Ξαναεμφανίστηκα πέρσι όπου έκανα μια δουλειά λίγο πιο έντεχνη σε ένα πρόγραμμα που δεν ήταν ούτε μπουζούκια αλλά ούτε και μουσική σκηνή, που θεώρησα ότι ήταν το πέρασμα ώστε να μπορέσω να κάνω την αλλαγή και έκτοτε έναν ακόμη χρόνο που δεν είχα κάνει κάτι. Έχω αποφασίσει να μην έχω σχέδια γιατί  ποτέ δεν ξέρεις  τι σου έρχεται. Είχα κάποιες κρούσεις και όχι προτάσεις οι οποίες δεν με ενδιέφεραν.  Προτίμησα λοιπόν να μην κουραστώ, να μην ασχοληθώ με κάτι  που δεν θέλω να κάνω. Έτσι με αυτό το σκεπτικό δεν έχω σχέδια. Αν προκύψει κάτι που πραγματικά με ενδιαφέρει, ναι θα το κάνω. Αυτό το κόνσεπτ  που θα παρουσιάσουμε με την Αλμπίνα ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα να κάνω αυτή την στιγμή. Είναι ένα συναισθηματικό συμπλήρωμα στη μουσική παράσταση. Άλλωστε είναι δασκάλα μου πολλά χρόνια.

 

Πώς βλέπετε την Ελλάδα σήμερα;

Αλμπίνα: Αυτό που βλέπω σήμερα είναι το ίδιο πράγμα που συμβαίνει εδώ και αιώνες, ούτε καλύτερο ούτε χειρότερο, πιστεύω ότι καθένας σε προσωπικό επίπεδο πρέπει να γίνεται  πιο πολιτισμένος. Δε μπορούμε να κλαίμε οι Έλληνες γι’ αυτό που χάσαμε  στα social και από την άλλη αυτοί που τα γράφουν να συμπεριφέρονται, όπως τους βολεύει μη σεβόμενοι τον συνάνθρωπο τους. Να παρκάρουν  όπου είναι βολικό για αυτούς, να πετάνε τα σκουπίδια παντού, να μη σέβονται τον συνάνθρωπό τους. Ο κόσμος μπορεί να αλλάξει μόνο όταν αρχίσουμε  να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας.  Αυτές οι ψευτοευαισθησίες για τα παιδιά, που δείχνουμε τώρα, είναι υποκριτικές. Τόσα χρόνια που ήμασταν για τα παιδιά της Αφρικής;

Σημασία δεν έχει σε τι  κόσμο ζούμε, σημασία έχει τι κόσμος ζει μέσα μας.   Να  μην έχουμε έπαρση. Το θεωρώ εντελώς φυσικό να βγω και να υποστηρίξω έναν άλλο μουσικό.  Να μην κρίνουμε ο ένας τον άλλον, να μην κυττάμε μόνο τα λάθη και  όχι τα καλά στοιχεία του άλλου.

Αν ο κάθε άνθρωπος βγάλει την έπαρση από μέσα του θα γίνουμε λιγάκι καλύτεροι.

Κάθε φορά που κοιμάμαι, λέω Καληνύχτα Κεμάλ.

 

Γιάννης: Φοβάμαι ότι δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση άμεσα και φοβάμαι, γιατί εμείς φτιάχνουμε τον κόσμο.

Βλέπω δυστυχώς ότι η πλειοψηφία δεν έχει την ωριμότητα να φτιάξει τον κόσμο. Μπορεί να έχω τη φλόγα αναμμένη ως προς τήν κοινωνία, την πατρίδα στο σύνολο όμως οι σύγχρονοι νεοέλληνες δεν δρούμε ορμώμενοι από τη αγάπη για την πατρίδα και την κοινωνία.  ΄Εχω αποκοπεί τα τελευταία χρόνια από κάποια πράγματα και επειδή ταξιδεύω πολύ στο εξωτερικό βλέπω πως αντιδρούμε σε θέματα που συμβαίνουν. Πώς αντιδράσαμε στους πρόσφυγες, πώς αντιδράσαμε στο popular βάφτισμα της χρυσής αυγής;  Πώς αντιδράσαμε στην ανάκληση του μακεδονικού θέματος, στις  μειώσεις των μισθών;   Σε ποσοστό 90% θεωρώ ότι είμαστε τόσο λάθος.

Ακόμη και ο τρόπος που προσεγγίζουμε,  που καταλαβαίνουμε τη μουσική οι σύγχρονοι νεοέλληνες είναι λάθος.   Γι’ αυτό πιστεύω ότι δεν θα αλλάξει κάτι προς το παρόν.    

Μπορώ όμως να πω ότι όποιος θέλει και ευαισθητοποιείται,  μπορεί να φτιάξει έναν καλύτερο κόσμο.

 

Πληροφορίες για το live του Γιάννη Μωραίτη & της Αλμπίνας Ζαχαριάδου:

Το Σάββατο 5 Μαϊου 2018 στις 22:30 θα βρεθώ στο Μουσικό Kουτί στο Γκάζι, για μία μοναδική εμφάνιση να σας τραγουδήσω “όλα όσα αγαπάμε…” και θα σας περιμένω όλους να το ζήσουμε μαζί!! “Άνοιξη: Έξοδος Κινδύνου”. Η σπουδαία καλλιτέχνης Αλμπίνα Ζαχαριάδου συνοδεύει στο πιάνο και στο τραγούδι και  ο μοναδικός Φοίβος Μποζάς στο σαξόφωνο.

Μουσικό Κουτί:
Δεκελέων 32, Αθήνα 118 54

Τηλέφωνο: 698 079 1417