Η Αργυρώ Ταμβάκου & ο Παναγιώτης Λαμπής μας μιλούν για το Τικ Τακ Ντο, μια διαφορετική παιδική παράσταση!

Τι κάνει το Τικ Τακ Ντο να ξεχωρίζει από άλλες παιδικές παραστάσεις;

Η κοινή ανάγκη των συντελεστών να δημιουργήσουν μια παράσταση που φέρνει τα παιδιά σε επαφή με τη κλασσική μουσική και θίγει το ζήτημα του φυλετικού ρατσισμού, αποσκοπώντας στην αύξηση του ποιοτικού χρόνου μεταξύ παιδιού και γονέα.

 

Το παραμύθι αυτό είναι ένα ταξίδι στον κόσμο, σε άλλους πολιτισμούς και στη διαφορετικότητα. Τι ανακαλύπτουμε μέσα από αυτήν την περιπέτεια;

 

Τη σημασία του να ταξιδεύεις, να κινείσαι, και να ανακαλύπτεις ανθρώπους και τόπους χωρίς να φοβάσαι ούτε το ταξίδι, ούτε τους ξένους πολιτισμούς και κατ’ επέκταση, οτιδήποτε “ξένο” από αυτό που αναγνωρίζουμε ως “οικείο”.

 

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να πάρει μαζί του ο κάθε θεατής;

 

Το “ΤικΤακΝτο” είναι μια παράσταση, που προσφέρει ερεθίσματα, αφήνοντας τον κάθε θεατή μικρό και μεγάλο να πάρει φεύγοντας ό,τι εκείνος έχει ανάγκη.

Η ξενοφοβία και ρατσισμός είναι δυστυχώς υπαρκτά στοιχεία και στα σχολεία μας σήμερα. Τι σας έκανε να εντάξετε αυτά τα προβλήματα στην παράσταση και πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για τα παιδιά να αντιληφθούν αυτές τις έννοιες;

 

Ακριβώς για αυτό. Για την έξαρση που βιώνουμε αυτή την περίοδο σε μικρές κοινωνίες (όπως ένα σχολείο) αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία που ζούμε. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται περισσότερο απ’ όσα πιστεύουμε ότι αντιλαμβάνονται και είναι επιτακτική ανάγκη να τα φέρουμε σε επαφή με ξένους πολιτισμούς, από το να τα “διδάσκουμε” στείρα για αυτές τις προβληματικές.

 

Η μουσική διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο «Τικ Τακ Ντο». Πώς επιλέξατε την κλασσική μουσική για να «ντύσετε» την παράστασή σας;

 

Στο “Τικ Τακ Ντο” υπάρχει ένας συνδυασμός πρωτότυπων μουσικών, που έχουν γράψει οι Στρατής Στηλ & Ευτέρπη Κατσαμάτσα, και γνωστών θεμάτων κλασικών κομματιών ενορχηστρωμένων με μουσικά όργανα και ρυθμούς των διαφορετικών πολιτισμών που αναφέραμε προηγουμένως. Ακριβώς επειδή οι ανήλικοι δεν έχουν τέτοιες αναζητήσεις, και πολλές φορές ούτε καν τέτοιες αναφορές, θελήσαμε να τοποθετήσουμε τους 3 μεγάλους κλασικούς συνθέτες [Μπαχ, Μότσαρτ, Μπετόβεν] με χιούμορ μέσα στο έργο, ώστε τα παιδιά να τους αποτυπώσουν ως προσφιλείς και ευχάριστες φυσιογνωμίες! Ίσως, κάποια στιγμή, που θα είναι και εκείνα έτοιμα, να τους αναζητήσουν και να δουν αν έχουν να αποκομίσουν κάτι από αυτούς τους τρεις “περίεργους τύπους” και τη μουσική τους!

 

 

ΗΠληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ