Η Χριστίνα Σουγιουλτζή μας μιλάει για την live music performance La μπάντα de la nada

“la nada……….  μια διαρκής αναμονή.” Διαρκής αναμονή γιατί; Τι θέλει να μας πει το κείμενο;

Η ίδια η ζωή είναι μια διαρκής αναμονή, ζούμε περιμένοντας το μέλλον να γίνει παρόν. Κανονίζουμς , σχεδιάζουμε , ονειρευόμαστε, ανησυχούμε …….για ένα μέλλον που δε μπορούμε να γνωρίζουμε.

Λα νάδα, στα ισπανικά σημαίνει το τίποτα. Το τίποτα της παρούσας στιγμής, που ήδη πέταξε, τόσο πολύτιμο και φευγαλέο. Ας το δεχτούμε και ας το δοξάσουμε όπως μπορούμε , τουλάχιστον με χιούμορ….

Χορός, μουσική και ακροβασία. Εξηγείστε μας για την performance.

Η παράσταση έχει τη μορφή συναυλίας. Πρόκειται για μια παράθεση ηχητικών τοπίων, όπου εμείς έχουμε το ρόλο του μουσικού, του αφηγητή, του τραγουδιστή και φυσικά κάποιες φορές του χορευτή και του ακροβάτη. Ο λόγος επίσης είναι σημαντικός και οι θεατρικές πράξεις, που όμως δεν ανήκουν στον κόσμο της γνωστής σύμβασης της θεατρικής αφήγησης. 

 Ο καλεσμένος μπαίνει μεταξύ μας, δεν τοποθετείται σε θέση θεατή. Καλείται να είναι συμμέτοχος στην οικογένεια της παράστασης.  Όλα συμβαίνουν δίπλα του, σκέτα, αμασκάρευτα.

Με ποιες σκέψεις και ποια συναισθήματα θα θέλατε να φύγουν οι θεατές από την παράστασή σας;

Για μας έχει την αίσθηση της γιορτής. Και η γιορτή  καθησυχάζει, καταργεί τη μοναξιά, μεταμορφώνει το εχθρικό σύμπαν, σε τόπο θαυμάτων.

Δια στόματος Μποντριγιάρ:

“ο Άλλος υπάρχει, δεν τον συνάντησα τον ακολούθησα. Είναι ο τόπος του μυστικού μας, όλων αυτών, που μέσα μας δεν ανήκουν πια στην τάξη της αλήθειας. Ο τόπος της εμφάνισης, της εξαφάνισης, της σπινθηροβολίας του όντος, αν μπορούμε να πούμε, αλλά δεν πρέπει να το λέμε γιατί ο τόπος της σαγήνης είναι το μυστικό…..

Ο Άλλος υπάρχει. Είναι αυτό, που μου επιτρέπει να μην επαναλαμβάνομαι επ’ άπειρον. Για να το πούμε σαφέστερα, ζούμε σε συμφωνία με τη θεία δύναμη. Πρόθυμα θα φανταζόμουν στον αντίποδα αυτού του τελείως πληροφοριοποιημένου σύμπαντος, που μας δίνουν να βλέπουμε και να προβλέπουμε , ένα κόσμο συμπτώσεων. ”

Τι σκέφτεστε για την Ελλάδα του2019;

Δε σκέφτομαι, ούτε αναφέρομαι στην Ελλάδα. Υπάρχουν  τόποι, ώρες, άνθρωποι, που αγαπώ ή μου είναι αδιάφορα ή θέλω να αποφύγω. Χώροι , συνήθειες, συμπεριφορές και σχέσεις που αναζητώ και επιθυμώ να είναι μέρος μου και άλλα που θέλω να σβήσουν, να χαθούν, να μεταμορφωθούν σε σκόνη. Ασχήμια υπάρχει , νικάει . Το θέμα είναι πώς τη διαχειριζόμαστε.

Κι όμΩς κινείται – Χαΐνης Δ. Αποστολάκης

 

La μπάντα de la nada

Λάιβ μιούζικ περφόρμανς
από την ομάδα
Κι όμΩς κινείται
χορός – ακροβασία

Θέατρο Ροές (Γκάζι, Ιάκχου 16, 2103474312)
18, 19, 24, 25, 26 Μαΐου 2019

στις 9.30 μ.μ.

τιμές εισιτηρίων: 12€ – φοιτητικό 10€ – ανέργων 8€
προπώληση: 10€ – φοιτητικό 8€ – ανέργων 8€

(Ticket Services – Public)

“la nada……….  μια διαρκής αναμονή”

ποστερ νεο

13 ηχητικά τοπία
….και κάποια τραγούδια. Μερικές επεξηγήσεις, πέντε διηγήσεις, όλες με καλό τέλος.
Δυο κομμένες σκηνές που επιβίωσαν στο χρόνο και ζητούν το χώρο τους. Τέσσερις
καινούριες που σπρώχνουνε με φόρα, μία αμφίβολη, ακόμα ντροπαλή και κάποιες
αμφιλεγόμενες, που ψάχνουν υποστήριξη.
Θόρυβος, αταξία, κοινή δόνηση, πολλά σκηνικά, μάλλον αχρείαστα, bricolage και
sens pratique.
Μικρά… και πιο μεγάλα εγκλήματα στην καθιερωμένη τάξη των πραγμάτων.
Μια κιθάρα ηλεκτρική, ένα μπάσο, μια αυτοσχέδια σύνθεση σαν σετ ντραμς, ένα
ούτι, ένα ακορντεόν, ένα πολύ μικρό αρμονιάκι, ένα κλαρίνετο και μικρά
κατασκευάσματα, που παράγουν εξωτικούς ήχους.
Παραβίαση κανόνων.
Mεγάλες προσπάθειες απόκτησης του σωστού “τόνου”.
…και κάποιες σιωπές.

Σκηνοθεσία: κι όμΩς κινείται
Κίνηση: κι όμΩς κινείται
Φως: Bentancor Camilo
Σκηνικός χώρος: Bentancor Camilo
Μουσική: Η μουσική της παράστασης κατασκευάζεται και ερμηνεύεται ζωντανά
από τους performers.

Αμέντας Γιώργος
Αντωνίου Κλέων
Bentancor Camilo
Μαλκότσης Ερμής
Σουγιουλτζή Χριστίνα
τρέιλερ: https://vimeo.com/148222659
Facebook event

La μπάντα de la nada
Όλα παραμένουν.
Στοιβάζονται στον κενό φωτεινό χώρο.
Παραμένουν και πληθαίνουν ήσυχα φωτιζόμενα
Κανένα μυστικό, ευτυχώς τίποτα κρυφό
Πλήρης η διαφάνεια, του ασφυκτικά γεμάτου, τίποτα
Χάθηκε το βάρος.
Έλειψε το σκοτάδι.
Χάθηκαν μαζί του και τα τέρατα
Τα έβαλαν σε δοχεία φορμόλης, για μαθήματα ανατομίας νηπίων.
Και το πηχτό έγινε επιτέλους διάφανο.
Κανένας κίνδυνος.
καμιά σιωπή.
Πουθενά σκιά.
Κανένας φόβος.
Ηδονή: απ ότι φαίνεται μάλλον ο μοναδικός απόγονος του έρωτα και της ψυχής /
(βλέπε : Έρωτας και ψυχή, μυθολογικό ζευγάρι.
Βασανίστηκαν πολύ, μέχρι να μπορέσουν να χαρούν την αγάπη τους, ανεμπόδιστα.
Του Ρωμαίου συγγραφέα Απουλήιου .2ος μ.Χ. αι.)