Θ. FAUST: “Οι Χαμένες Ιστορίες του Κυρίου Ναπολέοντα” – Η σκηνοθέτης Μαρία Κουθούρη μας μιλά για την παράσταση (Προσκλήσεις)

Στείλτε το ονοματεπώνυμό σας  στο email proskliseis@artandpress.gr και κερδίστε μια διπλή πρόσκληση.

 

Ας ξεκινήσουμε αρχικά με την ονομασία της ομάδας σας “MINGA”.

“Minga” σημαίνει ομαδική δουλειά, από κοινού, ή συνεργασία για βελτίωση. Βλέποντας ένα ντοκιμαντέρ, για  μια φυλή στην Κολομβία, μάθαμε ότι στις μικρές κοινωνίες λειτουργεί ένα «άτυπο έθιμο».

Όλοι μαζί συνεργάζονται, για διαφορετικό, κάθε φορά,  λόγο και σκοπό, αλλά πάντα με γνώμονα την προσφορά και την αλληλεγγύη, δημιουργώντας, έτσι, κάτι όμορφο, είτε χτίζοντας ένα σχολείο, έναν δρόμο, βοηθώντας ένα συνάνθρωπο τους, πραγματοποιώντας πολιτιστικά δρώμενα, οτιδήποτε δηλ.  έχει σχέση με το κοινό καλό.

Όλο αυτό μας ενθουσίασε, μας άρεσε σαν ιδέα, γιατί εκεί που δεν μπορεί ένας,  το  πολλοί  αποδεικνύεται αποτελεσματικό!

 

Γιατί διαλέξατε Λαπαθιώτη;

Διαβάζοντας  Έλληνες διηγηματογράφους, σταθήκαμε στον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη για τον εξής λόγο, η γραφή του έχει μια ιδιαίτερη μουσικότητα, δοσμένη με τόνους μελαγχολικούς. Πολλές φορές, μεταφέρει την απελπισία με καθηλωτικό τρόπο, αλλά συγχρόνως, έχοντας, μια ρομαντική, νοσταλγική  διάθεση, ενώ άλλες φορές εκφράζει το αίσθημα του χαμένου ιδανικού, δοσμένο με έναν  έξυπνο-σαρκαστικό τρόπο.

Όλα αυτά δεν μπορούσαν παρά να μας «αγγίξουν» και να μας «κινητοποιήσουν».

Χρειάστηκε να αφεθούμε με «ευλάβεια», διαβάζοντας ξανά και ξανά τα διηγήματά του.

Η εποχή μας, αναγκάζει όλους μας να έχουμε έναν γρήγορο, πρακτικό, εγωκεντρικό  τρόπο σκέψης και ζωής  και δεν αφήνει χώρο να ευδοκιμήσουν-ανθίσουν αισθήματα-σκέψεις όπως η ευγένεια,  η αγάπη, ο ανθρώπινος πολιτισμός, η κοινωνική παιδεία, η αλλαγή που ίσως έπρεπε να έχουμε κάνει,  εγκαταλείποντάς  μας, συνεχώς, σε ένα απέραντο σκοτάδι, χωρίς ίχνος φωτός.

Ο Λαπαθιώτης αρχικά σε ακινητοποιεί, με έναν τρόπο, και σου δημιουργεί την συνθήκη να δεις την ζωή με μια πιο καθαρή ματιά και επαναπροσδιορίζοντας τα πράγματα.

Για μας, αυτή ήταν μια δημιουργική διαδικασία στην οποία αφεθήκαμε, η οποία όταν άρχισε να λειτουργεί προέκυπταν πολύ όμορφα, διαφορετικά πράγματα.

Σαν να ανοίγαμε, κάθε φορά, ένα δώρο, αλλά πάντα με την ίδια λαχτάρα και έκπληξη.

Ο Λαπαθιώτης παρουσιάζει την ζωή με τόσο ποιητικό και ευφάνταστο τρόπο,  που δεν γίνεται να σε αφήσει ασυγκίνητο ή να μην σε προβληματίσει.

Οι ήρωες του  είναι κάθε ένας από εμάς !

 

Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση.

Παρουσιάζονται τέσσερα διηγήματα, δεμένα στο πρώτο μέρος με δυο κείμενα της Ελένης Χαλκούση, από το βιβλίο της «Σαβουάρ Βίβρ- Καλοί τρόποι για μια καλύτερη ζωή».

Θα μου πείτε πως γίνεται να συνδέονται αυτά τα δυο μεταξύ τους;  Κι όμως συνδέονται. Είναι ο τρόπος που εμείς οι άνθρωποι βλέπουμε την ζωή, αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας, τα όνειρά μας, τα θέλω μας, τα λάθη μας, τον έρωτα.

Πότε ξεκινάει όλο αυτό; Ξεκινάει από την στιγμή που μαθαίνουμε  τους καλούς ή τους κακούς μας τρόπους, οι  οποίοι  επηρεάζουν  την συμπεριφορά που αναπτύσσουμε  στο μέλλον,  τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον συνανθρωπό μας, την κοινωνία, τον έρωτα,  που διαχειριζόμαστε τον πολιτισμό μας, που διαμορφώνουμε, τελικά, το μέλλον  μας.

Είναι μια συνεχής πάλη από το φως στο σκοτάδι.

Είναι ο εαυτός μας απέναντι στους άλλους, και πως αυτή η εσωτερική σύγκρουση μπορεί να λειτουργήσει εποικοδομητικά, επηρεάζοντας την εξέλιξή μας, μέσα από τη συνειδητοποίηση του  ποιοι πραγματικά είμαστε οι ίδιοι. Αφήνοντας στην άκρη τον τρόπο  που μεγαλώσαμε, την κοινωνική μας κατάσταση, την εποχή μας,  στοιχεία τα οποία μας οδηγούν κάπου,  που ίσως δεν θέλουμε να πάμε αλλά δεν ξέρουμε τον τρόπο να αλλάξουμε αυτή την πορεία.

Σε αυτό το σημείο δένουν και οι ιστορίες  μας.

Γιατί ενώ οι  ήρωές μας δεν έχουν κανένα κοινό γνώρισμα- χαρακτηριστικό, ούτε και οι ιστορίες τους, είναι άνθρωποι που δεν «ακούγονται», αλλά για έναν απροσδόκητο λόγο, βρίσκουν την δύναμη, παίρνουν την απόφαση να μας συστηθούν, να μας μιλήσουν και να μας «ταρακουνήσουν».

Όπως κάποια στιγμή αναφέρεται μέσα στην παράσταση «Δεν ξέρω, μιλάω. Απόψε πρωτομιλάω . Δεν έχω μιλήσει ποτέ μου, ως τα τώρα, δεν ξέρω τον ήχο της φωνής μου. Πρώτη φορά τον ακούω-και με γιομίζει τρόμο».

Ο ήρωας απλά μιλάει, είτε αυτό που λέει  αφορά έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, είτε μια  νεανική ερωτική ιστορία, ή τον τρόπο που  ένα παιδί βλέποντας, με σαρκαστική διάθεση,  τον κόσμο τον μεγάλων,  εκφράζει, εν τέλει,   λόγο πολιτικό. Τολμά να κάνει κριτική για την πίστη, την διαπαιδαγώγηση, την βία, τα λάθη των μεγάλων.

Ή, ακόμα, ένας άνθρωπος με βαθιά ενσυναίσθηση, ένας χαμένος-ηττημένος άνθρωπος, που η καλοσύνη του και η  αγάπη του για τον «Άνθρωπο», τον οδήγησαν στην καταστροφή. Αυτές είναι οι Ιστορίες μας.

Είναι “Οι Χαμένες Ιστορίες του κυρίου Ναπολέοντα”, αλλά και οι ιστορίες όλων μας.

Πως μπορούν «Οι Χαμένες Ιστορίες του κυρίου Ναπολέοντα» να μας μιλήσουν στο σήμερα;

Μπορεί οι εποχές να είναι διαφορετικές, αλλά δεν παύει η φύση του ανθρώπου να είναι η ίδια, σε κάθε εποχή. Ο άνθρωπος συνεχίζει να έχει,  ακριβώς, τις ίδιες ανησυχίες-ερωτήματα. Τον  απασχολούν, ακόμη, τα ίδια πράγματα που τον απασχολούσαν και πριν εκατομμύρια χρόνια, απλά σε κάθε εποχή αλλάζει ο τρόπος που αυτά εκφράζονται.

Πάντα θα υπάρχει το καλό και το κακό , το φως και το σκοτάδι, ο φόβος, τα πάθη, τα όνειρα, οι «άλλοι» που έχουμε κάθε φορά  απέναντί μας· αυτά δεν αλλάζουν, και όπως λέμε στην παράσταση μας, « Πάντα οι άνθρωποι θα αναζητούμε τρόπους, ώστε αυτοί οι άλλοι  να μην είναι η κόλαση».

Είναι μια παράσταση που μιλάει για όλα, στέκεται απέναντι στο κείμενο με τρόπο λιτό και με ειλικρίνεια, αφήνοντας χώρο στον λόγο του Λαπαθιώτη.

Πιστεύουμε ότι αξίζει να την δείτε, και σας περιμένουμε.

Θεατρική Ομάδα Minga.

 

Η θεατρική ομάδα MINGA παρουσιάζει στη  Θεατρική Σκηνή  Faust

 την παράσταση

 

«Οι Χαμένες Ιστορίες του Κυρίου Ναπολέοντα»

Τέσσερα διηγήματα του ποιητή του μεσοπολέμου Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.

Ένα ταξίδι στον κόσμο, η πάλη από το φως στο σκοτάδι. Τέσσερις εποχές. Τέσσερις διαφορετικές ιστορίες μάς μιλούν για τον έρωτα, τα θέλω, τα όνειρα, τις αδυναμίες, τους φόβους, τα λάθη, για όσα δεν θα έρθουν πια και για το πώς η ζωή μπορεί να μετατραπεί από παράδεισο σε κόλαση. Ήρωες που αντιμετωπίζουν τη ζωή πολλές φορές με μια εσωτερική βαθιά ενσυναίσθηση και άλλες φορές με μια σαρκαστική χιουμοριστική διάθεση.

«Αυτά είναι. Τα είπα όλα. Τίποτα δεν μένει. Παραμύθι!»

 

Έναρξη παραστάσεων: 25 Ιανουαρίου 2017

 

Κείμενα: Ναπολέων Λαπαθιώτης, Ελένη Χαλκούση

Σκηνοθεσία: Μαρία Κουθούρη

Επιμέλεια Κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου

Μουσική Επιμέλεια – Ηχογράφηση μουσικής:  Χρήστος Τσουλιάης

Φωτισμοί: Θωμαΐς Τριανταφυλλίδου

Σκηνικά: Πηνελόπη Φραγκούλη

Φωτογραφίες: Θοδωρής Καρακοζίδης

Video trailer: Άρης Μπατιστάτος

Σχεδιασμός Αφίσας: Γιώργος Καστανάκης

Οργάνωση Παραγωγής: MINGA

 

Παίζουν: Μαρία Κουθούρη, Ελευθερία Κρατημένου, Μαρία Κοντογούρη

Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Παπαδημητρίου για την ευγενική παραχώρηση των δικαιωμάτων αποσπασμάτων από το βιβλίο «ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ – ΚΑΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ» της Ελένης Χαλκούση.

 

Ημέρες Παραστάσεων: Κάθε Τετάρτη στις 21:00

Καλαμιώτου 11 & Αθηναΐδος 12 , Στάση μετρό Μοναστηράκι

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 3234095