ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ: “Mια κρίσιμη περίοδος μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά γόνιμη”

Συνέντευξη στον Τάσο Τυρογαλά

-Ηθοποιός με μακρά πορεία σε θέατρο και κινηματογράφο. Τι σας ωθεί στο να επιλέγεται τις δουλειές που συμμετέχετε;

Σημαντικοί παράγοντες είναι για μένα κάθε φορά το έργο στην περίπτωση του θεάτρου ή το σενάριο στον κινηματογράφο, ο σκηνοθέτης φυσικά, καθώς και οι υπόλοιποι συνεργάτες. Η δουλειά του ηθοποιού είναι κατ’ εξοχήν ομαδική και οι συντελεστές, όπως και οι συνθήκες είναι καθοριστικής σημασίας. Βασικό κριτήριο αποτελεί και το κατά πόσο με γοητεύει ένας συγκεκριμένος ρόλος. Η επιλογή είναι ένας συνδυασμός αυτών των στοιχείων και άλλοτε μπορεί να βαραίνει περισσότερο το έργο, ή ένας ρόλος ή οι συνεργάτες ή να μπορούν να συνδυαστούν όλα μαζί, πράγμα όχι σπάνιο…

– Φέτος είστε στο Θέατρο Τέχνης και στην ιδιαίτερη παράσταση ” Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα” του Ζοέλ Πομμερά σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη. Μιλήστε μας για αυτήν σας τη συνεργασία.

Είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζομαι με τον Νίκο και με τους περισσότερους από τους ηθοποιούς μετά την περσινή παράσταση “τα παιδιά του ήλιου” του Μ. Γκόρκι. Επειδή συνήθως οι ηθοποιοί αλλάζουμε πολύ συχνά χώρο εργασίας και συνεργάτες, η αίσθηση της οικειότητας και της εκτίμησης που αισθάνομαι στην φετινή δουλειά μου δίνει μια σιγουριά και μια ησυχία, αν και η καθημερινή αναμέτρηση στην σκηνή ποτέ δεν είναι κάτι ασφαλές..’Ηθελα πολύ να ξαναδουλέψω με τον Νίκο. Είναι ένας σκηνοθέτης που δίνει χώρο και χρόνο στους ηθοποιούς του, τους καθιστά συνδημιουργούς. Από την άλλη, έχει ένα πολύ διεισδυτικό βλέμμα απέναντι στο έργο και σ’ αυτό που συμβαίνει στη σκηνή. Σε εμπνέει και κάθε φορά σου ανοίγει παράλληλους κόσμους γύρω από το σύμπαν του έργου. Είναι ένα άνθρωπος με εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ επίσης!  

– Σε πολλές από τις ιστορίες της παράστασης νιώθεις ότι σε αφορούν. Νιώθεις ότι καθρεφτίζουν ένα μέρος από τη ζωή σου. Κάτι σου θυμίζουν που ίσως και να είχες ξεχάσει. Εσείς νιώσατε κάποια από τις ιστορίες να σας αγγίζουν;

Στην παράσταση παίζουμε τις δώδεκα από τις είκοσι ιστορίες που έγραψε ο Πομμερά. Πραγματεύονται  διάφορες εκφάνσεις της αγάπης,  κυρίως στην κρίσιμη στιγμή ενός χωρισμού,  αν υπάρχει αγάπη και αν είναι εφικτή. Είναι ιστορίες με χιούμορ και συγκίνηση που αφορούν τον σύγχρονο αστικό δυτικό κόσμο και την παθογένεια που τον χαρακτηρίζει. Πολλές από τις ιστορίες ένιωσα να με συγκινούν και να με αφορούν, ακόμα και τώρα στην διάρκεια των παραστάσεων, μπορεί μια μέρα να με αφορά μια ιστορία και άλλη φορά μια άλλη, είτε συμμετέχω σ’ αυτήν, είτε όχι.. Μπορεί να έχουμε διαφορετικά γούστα, προσλαμβάνουσες και ζωές οι άνθρωποι, αλλά μοιάζουμε τόσο πολύ σ΄ αυτά που αισθανόμαστε και σ’ αυτά που έχουμε ανάγκη. Το αίσθημα της απώλειας είναι κοινό σε όλους, η ανάγκη να αγαπηθείς επίσης.

– Πόσο περίπλοκες είναι οι σχέσεις των ανθρώπων;

Η αγάπη είναι ένα βαθύτατα υποκειμενικό αίσθημα και ο έρωτας απόλυτα εγωιστικός. ‘Οπως βλέπουμε και στις ιστορίες του έργου, οι άνθρωποι προσπαθούν να επικοινωνήσουν μέσα από τον λόγο, αναπτύσσουν επιχειρήματα και ο καθένας βλέπει τα πράγματα από την δική του πλευρά. Σε αρκετές μάλιστα δεν ξεκαθαρίζεται τί έχει πραγματικά συμβεί, αφήνοντας στον θεατή να κρίνει τί είναι αλήθεια και τί ψέμα. Ο ρεαλισμός συναντιέται με τον σουρεαλισμό και μια αίσθηση  παραλόγου. Είναι περίπλοκες οι ανθρώπινες σχέσεις, αλλά η προσωπική δουλειά με τον εαυτό μας και   με τους άλλους  μέσα σε μια σχέση, μπορεί να μειώσει τις αποστάσεις και έτσι να επιτευχθεί το ακατόρθωτο, η “επανένωση”.

– Πιστεύετε ότι η οικονομική κρίση έχει εντείνει την ”διάλυση” τόσο των κοινωνικών θεσμών όσο και των προσωπικών δεσμών;

Σίγουρα σε περιόδους κρίσης ο άνθρωπος χάνει την ψυχραιμία του, στριμώχνεται και βγαίνουν στην επιφάνεια οι σκοτεινές πλευρές του. Ο φόβος οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις , όχι ιδιαίτερα κολακευτικές για το ανθρώπινο είδος. Παρ’ όλα αυτά είναι θέμα προσωπικής δουλειάς, αντιμετώπισης και επιλογών, ο  τρόπος που τοποθετούμε τον εαυτό μας απέναντι στις καταστάσεις. Ετσι, μια “κρίσιμη” περίοδος μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά γόνιμη και αντί για την “διάλυση” να επιτευχθεί η “σύσφιξη” των σχέσεων. Είναι θέμα λογικής και ευαισθησίας…    

– Μια ευχή για τη νέα χρονιά;

Τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα!!!

Info παράστασης:  Η Eπανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα

Κριτική για την παράσταση εδώ