Οι δραστηριοτητες του Cine-Δράση μέχρι 7/12

ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ από και για το σινεμά Μέρος 10ο , Δευτέρα 4/ 12, 8:00μμ, Πίνδου 30 και Μαραθώνος

Όπως ακριβώς ισχύει και στη βασική εκπαίδευση, έτσι όποιος αποφασίσει είτε για λόγους βιοποριστικούς είτε κάτω από την πίεση μιας εσωτερικής ανάγκης, να μάθει κάτι περισσότερο για το επάγγελμά του ή τα ενδιαφέροντα του, θα είναι  το λιγότερο τυχερός  στην περίπτωση  που του τύχει δάσκαλος, με κέφι, μεράκι, γνώσεις και μεταδοτικότητα. Ένας δάσκαλος που αγαπάει αυτό με το οποίο ασχολείται και διακατέχεται από μια φιλοσοφία σύμφωνα με την οποία: «αυτά που ξέρω πρέπει να τα μοιράζομαι, να τα κάνω κτήμα όσων περισσότερο μπορώ». Έτσι και αλλιώς όλοι αυτούς τους δασκάλους θυμόμαστε από τα μαθητικά μας χρόνια. Αυτοί μας έχουν σφραγίσει. Από αυτήν την άποψη οι θιασώτες των δευτεριάτικων συζητήσεων με κεντρικό θέμα «100 και κάτι χρόνια ελληνικού σινεμά – Ο ελληνικός εικοστός αιώνας μέσα από το κινηματογραφικό πανί», έτσι ακριβώς αισθανόμαστε: Τυχεροί. Ο δικός μας «δάσκαλος» Παναγιώτης Δενδραμής διαθέτει όλα τα παραπάνω προσόντα, τόσο που ο χρόνος κυλάει σαν νερό και το δίωρο φτάνει τις δυόμισι και τις τρεις ώρες. Ήταν 11:00 η ώρα όταν τελικά αποφασίσαμε να κλείσουμε το στέκι την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου και το σπουδαιότερο κανένας μας δεν αισθανόταν κουρασμένος.

Την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου όσοι  βρεθούμε στις 8:00μμ, πάλι εκεί  θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την πορεία του ελληνικού σινεμά στην αποκαλούμενη «αλλοπρόσαλλη» δεκαετία του 1980. Θα μιλήσουμε για τη νέα γενιά  σκηνοθετών: Νικολαίδης, Πανουσόπουλος, Τορνές, Περράκης, Παπαστάθης, Παπατάκης, Τσιώλης, καθώς και τη μικρή αναλαμπή του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου (Δαλιανίδης), τις κρατικές πολιτικές στο χώρο του σινεμά (χρηματοδοτήσεις, νόμος Μελίνας), την πορεία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το ρόλο της ΕΡΤ. Θα μας απασχολήσουν επίσης οι αλλαγές που προκλήθηκαν αυτήν την περίοδο από την γενικευμένη χρήση του βίντεο και της βιντεοκασέτας.

Τέλος, θα παρακολουθήσουμε αποσπάσματα από ταινίες όπως «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Η τιμή της Αγάπης» της Τόνιας Μαρκετάκη, «Οι απέναντι» του Γιώργου Πανουσόπουλου, ο «Θεόφιλος» του Λάκη Παπαστάθη η «Καρκαλού» του Σταύρου Τορνέ, Η «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη, «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού, «Λούφα και Παραλλαγή»  του Νίκου Περράκη, για να αναφέρουμε τις πιο χαρακτηριστικές από αυτές.

Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου, 8:15’μμ, στο ΤΥΠΕΤ από το Cine- Δράση

Ο γιος του Ράμπο ( Son of  Rambow)

 

 

Αγγλία, 2007. Διάρκεια: 96΄. Σενάριο-Σκηνοθεσία: Garth Jennings.  Πρωταγωνιστούν: Bill Milner, Will Poulter, Jessica Hynes, Anna Wing, Neil Dudgeon, Tallulah Evans.
Η ταινία Son Of Rambow είναι αστεία, μία νοσταλγική ματιά στην δεκαετία του ’80 και πως είναι να μεγαλώνεις σε αυτή. Χαρακτηρίζει την εποχή της αθωότητας.

*The Times*

Μια πολύ γλυκιά  βρετανική παραγωγή,  που  αποδίδει, αστεία,  αξιαγάπητα, και τρυφερά   την αθωότητα της παιδικής ηλικίας, τη χαρά του παιχνιδιού και την ειλικρινή φιλία ως στοιχείο μιας υγιούς ανήλικης και βάση μιας ισορροπημένης ενήλικης ζωής. Ένα αστείο, νοσταλγικό και συγκινητικό πορτρέτο της Αγγλίας στην εποχή των 80’s.

Αγγλία, καλοκαίρι. Ο Λη, ένα ζωηρό και ατίθασο παιδί, μεγαλώνει με τον αδελφό του χωρίς γονείς. Μία μέρα στον διάδρομο του σχολείου του, γνωρίζει τον ήσυχο και ντροπαλό Γουίλ, του οποίου η οικογένεια είναι μέλος μίας θρησκευτικής αίρεσης που θεωρεί τα μέλη της   «εκλεκτούς» του θεού και ως εκ τούτου τους απαγορεύει να απολαμβάνουν  τις κοσμικές χαρές, όπως να παρακολουθούν σινεμά και τηλεόραση ή να ακούν μουσική. Μετά από μία σειρά συμπτώσεων τα δύο αγόρια παρακολουθούν μαζί, σε πειρατική βιντεοκασέτα, την ταινία «Rambo The First Blood». Ο  Γουίλ ρίχνει την ιδέα και αποφασίζουν να γυρίσουν την δική τους ταινία δράσης, μικρού μήκους. Τα γυρίσματα της απολύτως ερασιτεχνικής, αλλά πλούσιας σε αυτοσχεδιασμούς και επικίνδυνες σκηνές ταινίας τους, θα είναι μια λυτρωτική διαδικασία για τα δύο παιδιά. Στη διάρκεια  τους θα γεννηθεί και θα στεριώσει η φιλία τους. Φιλία που θα δοκιμαστεί από τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής τους και την παρουσία άλλων ανθρώπων, ενήλικων και ανήλικων. Ιδιαίτερα διαταρακτική θα είναι η παρουσία ενός εκκεντρικού Γάλλου μαθητή, που επιθυμεί να γίνει ποπ σταρ και βρίσκεται για λίγες μέρες στην πόλη τους, μέσω ενός προγράμματος ανταλλαγής.

Με το «Son of  Rambow» συνεχίζεται η παράδοση του παγκόσμιου  κινηματογράφου να ασχολείται, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο πετυχημένα,  με την αθωότητα του παιδικού παιχνιδιού και τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσά  σε παιδιά και λειτουργούν ως δίχτυ προστασίας  απέναντι στον άδικο και ακατανόητο, για αυτά, κόσμο των μεγάλων.  Ταινίες  όπως η γαλλική « Ο πόλεμος των κουμπιών» και η αμερικανική «Στάσου πλάι μου» (και οι δύο έχουν προβληθεί από το Cine-Δράση)   κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με τον «Γιο του Ράμπο».  Με μια διαφορά. Η σημερινή ταινία στρέφεται περισσότερο στα παιχνίδια πολεμικού περιεχομένου που παίζουν μεταξύ τους, κυρίως, τα αγόρια.  Βρισκόμαστε στην μετά τον τραγικό πόλεμο του Βιετνάμ εποχή. Έχει ήδη αναγγελθεί πανηγυρικά το «τέλος της ιστορίας και των ιδεολογιών»,  και αρχίζει να επιβάλλεται συντονισμένα  ο  Ρηγκανικός και Θατσερικός  συντηρητισμός, στην Αμερική και την Αγγλία αντίστοιχα με  καταστρεπτικές συνέπειες για τα εργασιακά δικαιώματα και την συνοχή του κοινωνικού ιστού. Σε αυτές τις συνθήκες τα δύο αγόρια μοιράζονται τις   περιπέτειες τους χωρίς να υπολογίζουν τις διαφορές χαρακτήρα, κοινωνικής θέσης, μόρφωσης ή θρησκευτικών αντιλήψεων, διαφορές που πιθανότατα θα τα απομάκρυναν, αν δεν τα χώριζαν κιόλας, στην ενήλικη ζωή τους. Παρά τις αντιξοότητες  δείχνουν να διατηρούν τη γνησιότητα και την ειλικρίνεια της παιδικής   ψυχής τους, να ανακαλύπτουν και να είναι συνεπείς στις δικές τους αρχές και αξίες.

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας Garth Jennings  είναι γνωστός από την περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας ‘’Hitchhicker’s Guide To The Galaxy’’ («Γυρίστε τον Γαλαξία με οτοστόπ»). Επέλεξε  τον εντεκάχρονο  Bill Milner, που είχε ασχοληθεί από πολύ μικρή ηλικία με την ηθοποιία για το ρόλο του Γουίλ, ενός παιδιού εγκλωβισμένου στις θρησκευτικές αγκυλώσεις της μητέρας του, που βλέπει στο πρόσωπο του Ράμπο τον ήρωα που θα αντικαταστήσει τον χαμένο του πατέρα. Ο δεκαπεντάχρονος Will Poulter    στον ρόλο  του Λη, μοιάζει   φτιαγμένος για το ρόλο του «κακού» παιδιού. Και οι δύο μικροί αποδίδουν φανταστικά, με ρεαλισμό και τρυφερότητα τους ρόλους τους .

Αρκετές δόσεις σουρεαλιστικού χιούμορ και Απολαύστε με ασφάλεια. Φέρτε και τα παιδιά σας!

Η ταινία πρωτοπαίχτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ του Λοκάρνο (2008), όπου κέρδισε το Βραβείο Κοινού για τον Garth Jennings. Κέρδισε επίσης, το Βραβείο Καλύτερης Κωμωδίας  στης Βρετανικής Αυτοκρατορίας (2009) και το Βραβείο Κορυφαίας Ανεξάρτητης  Ταινίας του National Board of Review (ΗΠΑ, 2008). Είχε ακόμα άλλες 9 υποψηφιότητες,

Εδώ:  https://www.youtube.com/watch?v=gnVt0tqT7YQ  το trailer