Η Φιλίνη Παναγιωτοπούλου & η Μαρία Στάβαρη μιλούν για την «Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι» (Προσκλήσεις)

Στείλτε το ονοματεπώνυμό σας στο email proskliseis@artandpress.gr και κερδίστε μια τριπλή πρόσκληση για την παράσταση.

«Γιατί στη ζωή, όλα είναι πιθανά!»

Ειδικά όταν τα παραμύθια ζωντανεύουν…

Όλα ξεκίνησαν με ένα παραμύθι. Τόσο στην πραγματικότητα, όσο και στη σκηνή. Όλα ξεκίνησαν με δύο αδέλφια που αγαπούσαν το χιόνι. Όλα κύλισαν τρυφερά σαν σε όνειρο και όλα τελείωσαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Με το μήνυμα πως, στη ζωή, όλα είναι πιθανά, ακόμα και μια Χιονονιφάδα να αγαπήσει ένα Καλοκαίρι.

Η δύναμη για ζωή μεταφέρεται σε ένα παραμύθι και το παραμύθι μεταφέρεται στην κεντρική σκηνή του θεάτρου Αλκμήνη.

Αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.

Η Φιλίνη Παναγιωτοπούλου και η Μαρία Στάβαρη πρωταγωνιστούν στην παράσταση «Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι» και είναι εδώ για να μοιραστούν μαζί μας στιγμές από τα παρασκήνια, την παράσταση, το ταξίδι τους μέσα σε αυτή την τόσο  ονειρική και παραμυθένια ατμόσφαιρα.

Καινούρια παραγωγή, καινούρια παράσταση, βασισμένη αυτήν τη φορά σε ένα βιβλίο που ο κόσμος έχει αγαπήσει πάρα πολύ. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στη συγκεκριμένη επιλογή;

 

Μ.Σ.:  Μια φορά και ένα καιρό ήταν δυο φίλες που ήθελαν να δημιουργήσουν μια παράσταση. Αυτές οι φίλες είχαν και άλλους φίλους, που πίστευαν ότι είναι οι κατάλληλοι για να συνεργαστούν μαζί τους και να φτιάξουν ένα όμορφο αποτέλεσμα. Ξαφνικά βρέθηκε στα χέρια τους το παραμύθι, «H χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι»  και ήταν έρωτας από την πρώτη ανάγνωση. Η ιστορία του Χρήστου Δασκαλάκη μας άγγιξε, μας δημιούργησε εικόνες και οι εικόνες γίνανε λέξεις και οι λέξεις θεατρικές σκηνές και μετά η έμπνευση δεν σταματούσε. Όλοι οι συντελεστές πιστέψαμε ότι αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή για την επόμενη μας παραγωγή.

 

Φ.Π.: Ήταν επίσης η συνεργασία μας με ανθρώπους που προσωπικά εκτιμώ! Αρχικά τα κορίτσια που παίζουμε μαζί, η Αθηνά Αρσένη με την σκηνοθετική της ματιά, μα πάνω από όλα, το βιβλίο του Χρήστου Δασκαλάκη που μας «ένωσε» και μας έδωσε την έμπνευση.

 

Πολλές φορές, η μεταφορά ενός βιβλίου στη μεγάλη οθόνη μπορεί να χάσει κάτι από την αρχική μαγεία του περιεχομένου. Στη δική σας περίπτωση, η μεταφορά είναι στο θεατρικό σανίδι και όμως το στοίχημα κερδήθηκε.  Που οφείλεται η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος;

Μ.Σ. : Η επιτυχία αυτού το εγχειρήματος οφείλετε πρώτα από όλα στο παραμύθι του Χρήστου που έχει αγαπηθεί τόσο από μικρούς όσο και από μεγάλους αναγνώστες. Επιπλέον, στο ότι όλοι οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης έχουν καταθέσει κομμάτι της ψυχής τους, έχουν αφιερώσει πολύ χρόνο, έχουν αγκαλιάσει αυτή την ιδέα  με πίστη και επιμονή και φροντίζουν για το καλύτερο αποτέλεσμα.

 Φ.Π. : Οφείλεται στην συνεργασία ανθρώπων που έχουν μεράκι και κοινό σκοπό, ώστε να περάσουν εύστοχα και με τρυφερότητα τα μηνύματα που διατυπώνει ο συγγραφέας στο βιβλίο.

Πως νιώθει ένας ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση με τόσο τρυφερά μηνύματα; Είναι έντονη η  αίσθηση ευθύνης;

Μ.Σ. : Ο ηθοποιός που αναλαμβάνει το λειτούργημα να περάσει τόσο τρυφερά μηνύματα στις ψυχές των μικρών θεατών, νιώθει πρώτα  απ’ όλα τυχερός και ευλογημένος για την ευκαιρία που του έχει δοθεί. Από την άλλη μεριά η αίσθηση της ευθύνης είναι τεράστια, καθώς τα παιδιά  θα ταυτιστούν με τους ρόλους μας, με τα συναισθήματά μας, με τις πράξεις μας και τότε τίποτα δεν πρέπει να γίνει λάθος.

 

 Φ. Π. : Αρχικά νιώθω ενθουσιασμένη που συμμετέχω σε αυτό το έργο μα παράλληλα και υπεύθυνη για το πώς θα περάσουμε τα σημαντικά μηνύματα του έργου με όσο γίνεται πιο απλό τρόπο στις ψυχές των παιδιών. Τελικά όμως το στοίχημα κερδήθηκε και είναι υπέροχο να βλέπεις μικρούς και μεγάλους να φεύγουν από την αίθουσα με ένα χαμόγελο.

Μιλήστε μας λίγο για τους ρόλους σας. Φιλίνη κάνεις την Ευτυχία και εσύ Μαρία κάνεις τον Νικόλα. Τι θαυμάζετε στους ήρωες σας περισσότερο και τι κοινά βλέπετε με τον αληθινό σας εαυτό;

Φ.Π. : Ο ρόλος μου είναι η Ευτυχία. Είναι ένα κορίτσι γεμάτο ενθουσιασμό, τσαχπινιά και πείσμα. Έχει υπομονή και επιμονή στο να καταφέρει αυτό που έχει βάλει στο μυαλό της. Στα μάτια της βλέπω τα μάτια πολλών παιδιών όπου κάπου μέσα σε αυτά βρίσκομαι και εγώ…

Μ.Σ.:  Ο ρόλος μου είναι ο Νικόλας. Ομολογώ ότι στην αρχή, τρόμαξα και αγχώθηκα για το πως θα καταφέρω να πείσω  σκηνικά ότι είμαι το αγοράκι της ιστορίας.  Όμως, βλέποντας ότι τα αγόρια που παρακολουθούν την παράσταση ταυτίζονται μαζί μου, αντιλαμβάνομαι ότι κάτι έχω κάνει σωστά.  Ο Νικόλας είναι ένα αθώο αγόρι, αυθόρμητο, με πολύ όρεξη για παιχνίδι και περιπέτεια. Είναι ένα πολύ τρυφερό παιδί που ξέρει να αγαπάει. Έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Έχω αγαπήσει τον Νικόλα και νομίζω ότι με έχει αγαπήσει και αυτός.

 

Τι έχετε παρατηρήσει να αρέσει περισσότερο στους μικρούς θεατές και τι μπορεί να είναι αυτό που συγκινεί ή αγγίζει τους μεγαλύτερους;

Μ.Σ. : Έχω παρατηρήσει ότι τα παιδιά αγαπούν πολύ το διαδραστικό κομμάτι της παράστασης. Λατρεύουν τη στιγμή που τα προσκαλούμε στη σκηνή για να πιάσουν χιονονιφάδες. Γελάνε πάρα πολύ με τα παιχνίδια του Νικόλα και της Ευτυχίας και μαγεύονται με την εικόνα της Χιονονιφάδας μέσα στη γυάλα.  Τους μεγαλύτερους θεατές μας τους συγκινεί πολύ η στιγμή της απόφασης των παιδιών να ελευθερώσουν την χιονονιφάδα και να της δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Νομίζω όλοι συγκινούμαστε σε αυτό το σημείο, δεν έχει ηλικία το συναίσθημα.

Φ.Π. : Τα παιδιά όντως αγαπούν το διαδραστικό κομμάτι. Τους αρέσει πολύ που συμμετέχουν ενεργά στην παράσταση. Όσο για τους μεγαλύτερους,  τους συγκινεί πολύ το θέμα της απώλειας,  όπως και εμένα ομολογώ . Κάθε φορά που σαν Ευτυχία λέω την φράση «κάτι που φεύγει μπορεί να γυρίσει πίσω με μια άλλη μορφή» έχω έναν κόμπο στο λαιμό!

Φιλίνη, μία από τις εκπλήξεις της παράστασης είναι ότι παίζεις live ακορντεόν στη σκηνή. Μίλησε μας λίγο για αυτό.

Φ.Π.  Η μουσική με ταξιδεύει, με κάνει να ονειρεύομαι, με γεμίζει εικόνες. Νιώθω τυχερή που μου δίνεται η ευκαιρία για πρώτη φορά να εκφράσω τα συναισθήματα του ρόλου μου, πέρα από τον λόγο μου, και μέσα από τους ήχους του αγαπημένου μουσικού οργάνου, του ακορντεόν!

 

Εσύ Μαρία, οι πληροφορίες μου λένε ήσουν ένα από τα αγαπημένα κορίτσια της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην ηρωική πλέον παράσταση «Η μελωδία της Ευτυχίας». Πόσο μεγάλο σχολείο ήταν αυτή η εμπειρία και τι θυμάσαι πιο έντονα από την Αλίκη;

Μ.Σ. : Νιώθω πολύ τυχερή και ευτυχισμένη που έχω ζήσει αυτή την εμπειρία στην ζωή μου. Ήμουν μόλις 5 ετών, δεν είχα πάει ακόμα σχολείο κι όμως οι αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια είναι πολύ έντονα χαραγμένες στην μνήμη μου. Η Αλίκη ήταν για μένα μια δεύτερη μαμά, το θέατρο Αλίκη το δεύτερο σπίτι μου και όλοι οι συντελεστές της παράστασης, μια μεγάλη οικογένεια για μένα. Γενικά νιώθω ευγνώμων γιατί έχω συνεργαστεί με σπουδαίους ανθρώπους στο χώρο ( την Ρούλα Πατεράκη, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τον Ερρίκο Αντρέου, τον Αλέξανδρο Ρήγα, τον αείμνηστο Γιάννη Δαλιανίδη). Τους ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσαν, για όσα έμαθα κοντά τους και που, γέμισαν με ένα όμορφο τρόπο το «συρταράκι» των αναμνήσεων.

 

«Γιατί στη ζωή, όλα είναι πιθανά…» ακούγεται στην παράσταση, «ακόμα και μια Χιονονιφάδα να αγαπήσει ένα Καλοκαίρι». Πόση αλήθεια κρύβει αυτή η πρόταση για εσάς;

Μ.Σ. : Μέσα σε αυτή την πρόταση κρύβεται όλο το θάρρος που χρειάζεται κανείς για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα. Εγώ προσωπικά στηρίζω όλη τη ζωή μου σ’ αυτή τη φράση. Διατηρώ  μια εταιρεία θεατρικών παραγωγών, την οποία έχω δημιουργήσει μαζί με την Φιλίνη και άλλα δυο κορίτσια. Καθημερινά παλεύουμε με τον ρεαλισμό για να στηρίξουμε τα όνειρά μας. Η ελπίδα είναι πάντα η δύναμή μας.

 Φ.Π. : Θα συμφωνήσω με την Μαρία! Ξυπνάμε-κοιμόμαστε, πέφτουμε-σηκωνόμαστε και πάντα ελπίζουμε. Ακόμα και αν πέφτει χιόνι στην καρδιά μας, δεν χάνεται ποτέ η ελπίδα για το καλοκαίρι…

 

Ισχύει τελικά πως,  πίσω από τα πιο τρυφερά παραμύθια κρύβονται οι μεγαλύτερες αλήθειες;

 

Φ.Π. : Το πιο ωραίο παραμύθι είναι αυτό της ζωής μας.  Όμως η καθημερινότητα και οι δυσκολίες μας κάνουν να το ξεχνάμε. Εδώ όμως είναι που έρχεται το παραμύθι του Χρήστου να μας θυμίσει τα σημαντικά της ζωής, τα σπουδαία, όσα πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε κοντά μας! Κυρίως εμείς οι μεγάλοι! Που πραγματικά,  έχουμε τόσο ανάγκη την αλήθεια, την τρυφερότητα, την ανθρωπιά, το χαμόγελο!

Μ.Σ. :  «Τα παραμύθια δεν είναι αλήθεια, αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα».  Παύλος Παυλίδης – Ξύλινα Σπαθιά.

«Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι»  του Χρήστου Δασκαλάκη, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Αρσένη, ανεβαίνει κάθε Κυριακή στις 12:00 στο Θέατρο Αλκμήνη.  Τις  καθημερινές, η παράσταση είναι αποκλειστικά για σχολεία και φορείς πολιτισμού, στον χώρο τους ή στον χώρο του θεάτρου.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ – ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ:

Θέατρο Αλκμήνη  ΤΗΛ. 210 3428650

Διεύθυνση: Αλκμήνης 8, Γκάζι  (πλησίον μετρό Κεραμεικός )

Τηλέφωνα κρατήσεων:   2106393335 / 6932941624 / 6932249115

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Φιλίνη Παναγιωτοπούλου Μαρία Στάβαρη Νάντια Συρίου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφέας: Χρήστος Δασκαλάκης

Θεατρική διασκευή: Χρήστος Δασκαλάκης – Αθηνά Αρσένη

Σκηνοθεσία: Αθηνά  Αρσένη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάυ Χάννα

Πρωτότυπη Μουσική: Λία Σταυρoπούλου

Σκηνικά: Μάκης Χάνος

Στίχοι: Χρήστος Δασκαλάκης

Κοστούμια: Σοφία Χριστίνα Ραδίτσα

Χορογραφίες: Ντανιέλα Πισιμίση

Εικονογράφηση: Nτανιέλα Σταματιάδη

Γραφιστική επιμέλεια: Ιωάννα Παπαϊωάννου

Φωτογραφίες: Γιώργος Μαρινάκης

Παραγωγή: Λωτοφάγοι & FKMB productions