Σοφία Μουτίδου «Unchained» Οne woman show: “Με την ταμπέλα του κωμικού ηθοποιού αποκλείεσαι από κάθε άλλο είδος”

Δυναμική με γρήγορη σκέψη και ξεκάθαρη άποψη για τα πράγματα, την οποία εκφράζει απροκάλυπτα, συχνά, σε βαθμό παρεξήγησης. Τη συναντώ μια πολυάσχολη μέρα και παρακολουθώ τον άμεσο τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί με συνεργάτες και φίλους , καθώς και την οργανωτική της ικανότητα. One woman show με τα όλα του, από την Σοφία Μουτίδου που έρχεται με το Unchained, την νέα της stand up comedy παράσταση που κάνει την πανελλήνια πρεμιέρα της στη σκηνή του Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 19 Μαΐου, συμμετέχοντας στο Φεστιβάλ Κωμωδίας Θεσσαλονίκης, ενώ βρίσκεται σε πρόβες για τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Ρήγα, για την καλοκαιρινή περιοδεία τους.

Η Σοφία Μουτίδου δηλώνει παιδί της Θεσσαλονίκης, στην οποία γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε Νομική, αλλά την απαρνήθηκε όταν η καρδιά της χτύπησε για την τέχνη της υποκριτικής. Δραματική σχολή, θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση μέσω της οποίας γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό από την επιτυχημένη σειρά “Το καφέ της χαράς”, ενώ συνεργάζεται κατ’ επανάληψη με τον Αλέξανδρο Ρήγα, με τον οποίο, όπως δηλώνει στη συζήτησή μας, έχουν μια σχέση έρωτα που διέπεται από συγκρούσεις  και εμπιστοσύνη. Ετοιμόλογη, εύστροφη με έντονο ταπεραμέντο και πηγαίο χιούμορ επιλέγεται πάντα σε κωμικούς ρόλους στο θέατρο και την τηλεόραση, αλλά και την παρουσίαση εκπομπών.

 Το 2012 της προτείνεται να κάνει ένα μικρό  stand up comedy στο θέατρο με το οποίο συνεργάζεται. Η απήχηση που έχει την κάνει να το σκέφτεται σοβαρά και να κάνει άλλη μια στροφή στη ζωή της η οποία την δικαιώνει. Οι σκηνικές της εμφανίσεις  και τα βιντεάκια της στο Youtube παρακολουθούνται από ένα κοινό που την ακολουθεί φανατικά και συνεχώς διευρύνεται. Όπως μου εξηγεί, όλα είναι αποτέλεσμα μιας έμφυτης ικανότητας «Μιας ευτοκίας στον λόγο, το κείμενο. Δεν χρειάστηκε για το συγκεκριμένο είδος και να παρακολουθήσω, όπως π.χ. γίνεται συνήθως, τα βίντεο μετρ του είδους που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Λέω το κείμενο, όπως εκείνη τη στιγμή μου βγαίνει, το μαγνητοφωνώ και στη συνέχεια  το δουλεύω, κάνοντας τις διορθώσεις και παρεμβάσεις που θα το βελτιώσουν, έτσι ώστε να είναι σφιχτό και αποτελεσματικό απέναντι στο κοινό».

“Unchained”  αχαλίνωτη, χωρίς αλυσίδες  και όρια;

«Όρια πάντα υπάρχουν και χρειάζονται. Χωρίς τις «αλυσίδες» όμως, ελεύθερη. Χωρίς αφεντικά και δεσμεύσεις και υποχρεώσεις, εκτός από την προσωπική ευθύνη απέναντι στον εαυτό σου και το κοινό, μέσα από την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση, τον ελεύθερο λόγο, σε μια σκληρή αναμέτρηση επί σκηνής. Μια παράσταση που λέει τα πράγματα με τ όνομα τους και ξεκινάει από τη γέννηση του ανθρώπου και το προπατορικό αμάρτημα, για να συναντήσει την Μπιγιονσέ και να καταλήξει Στον Ιβάν Σαββίδη. Κείμενα που αποτυπώνουν τη δική μου ματιά πάνω στην τρέχουσα πραγματικότητα της Ελλάδας. Γάμοι, κηδείες, έρωτας, πολιτική, lifestyle, αλητεία, pollitical correct, κοινωνική δικτύωση».

Δεν συναντάμε πολλές γυναίκες σε αυτό το είδος.

«Έχεις δίκιο που το αναφέρεις. Όντως ισχύει αυτό και νομίζω πως ξεκινά από το ότι  το κοινό είναι πιο σκληρό με τη γυναίκα που ανεβαίνει μόνη στη σκηνή υπηρετώντας το stand up. Το Stand up comedy είναι ποδόσφαιρο, θέλει αντρίλα – και μην παρεξηγηθούμε- δεν το λέω με σεξιστική διάθεση. Έχει κάτι αγορίστικο αυτή η διαδικασία που θέλει να έχεις μέσα σου μια ανθεκτική στην έκθεση ιδιοσυγκρασία. Είναι ο τρόπος ίσως που είναι γαλουχημένη η γυναίκα κι αυτό την κάνει να είναι πιο ευάλωτη στον φόβο τέτοιου είδους έκθεσης , όπου είσαι απόλυτα μόνος «απροστάτευτος» και κάθε λέξη και φράση σου πρέπει να έχει άμεση ανταπόκριση από το κοινό, το αποτέλεσμά σου κρίνεται συνεχώς, λεπτό το λεπτό και δευτερόλεπτο.

Για μένα προσωπικά, παρά τη δύσκολη ψυχολογική συνθήκη την οποία εμπεριέχει, κάθε παράσταση stand up comedy είναι μια μαγική εμπειρία, η ενέργεια που εισπράττω είναι αξεπέραστη, ασύγκριτη με οτιδήποτε άλλο. Είναι αδύνατον να ξεχωρίσω μια, γιατί κάθε φορά οι δονήσεις είναι μοναδικές! Αν υπήρξε δύσκολη στιγμή; Όχι συχνά, αλλά είμαι ετοιμοπόλεμη. Θυμάμαι μια φορά στη Μύκονο που κάποιος από το κοινό εκφράστηκε χυδαία αναφερόμενος στα κιλά μου. Χωρίς να διακόψω του έριξα ένα έντονο βλέμμα και, λίγο πριν το τέλος, του απάντησα με έναν λόγο που καταχειροκροτήθηκε από όλους».

Αν και καθιερώθηκε  ως κωμική ηθοποιός δεν παύει να επιθυμεί να την εμπιστευτούν σε έναν ρόλο δραματικό «Αλλά στην Ελλάδα όλοι φοβούνται να ρισκάρουν. Με την ταμπέλα του κωμικού, αποκλείεσαι από κάθε άλλο είδος».  Το καλοκαίρι θα  τη δούμε στις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα, με τους (Αντώνη Λουδάρο, Μελέτη Ηλία, Δημήτρη Σταρόβα, Γιώργο Κωνσταντίνου) που θα κάνει πανελλαδική περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και η κουβέντα έρχεται στην Επίδαυρο  και τι σημαίνει για έναν ηθοποιό;

«Για κάποιους είναι στόχος, για άλλους όνειρο. Σίγουρα είναι ένας ιστορικός χώρος-μνημείο  που φέρει το βαρύ και μεγαλειώδες φορτίο της ιστορίας και τις δονήσεις του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Η ευκαιρία συνάντησης  με ένα πολυπληθές κοινό σε μια θεατρική εμπειρία, όπου το μέγεθος του χώρου αναμετράται με το μέγεθος του ηθοποιού. Αν κάποιος μου έλεγε να παίξω δραματικό ρόλο εκεί, θα χρειαζόμουν έναν χρόνο σκληρής προετοιμασίας. Έναν χρόνο κατά τη διάρκεια του οποίου, θα προετοίμαζα -εκτός της μελέτης του κειμένου- το σώμα και τη φωνή μου, έτσι ώστε να ανταποκριθώ με συνέπεια σε αυτό. Όλα πλέον γίνονται γρήγορα , με συνοπτικές διαδικασίες, όταν το αρχαίο δράμα και μάλιστα σε έναν χώρο με τέτοιες απαιτήσεις, χρειάζεται μακρόχρονη και εξειδικευμένη διδασκαλία. Άλλο να κάνεις την Πραξαγόρα κι άλλο την Εκάβη- χωρίς και πάλι να υποτιμώ κανέναν είδος-».

Ποια λέξη θα έβαζες δίπλα στο όνομά σου;

“Unchained”

Χωρίς εξαρτήσεις και φόβους;

«Ελεύθερη, αλλά και φόβους έχω και εξαρτήσεις. Είναι μεγάλη εξάρτηση οι φόβοι  μας, οι φοβικές σκέψεις. Η μόνιμη σκέψη και ανησυχία μου είναι να μπορέσω να είμαι υγιής, να στηρίξω και να μεγαλώσω την κόρη μου που είναι τώρα 9 ετών. Η αγωνία του γονιού που θέλει να είναι δίπλα στο παιδί του, εξασφαλίζοντας ότι αυτό χρειάζεται».

Τελικά υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο κοινό της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας;

“Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που ακόμη οι άνθρωποι αγγίζονται, ακόμη κι αν δεν γνωρίζονται δε φοβούνται να σε πλησιάσουν, να σε αγγίξουν, να εκφραστούν. Στην Αθήνα οι άνθρωποι είναι πιο κουμπωμένοι, θέλουν τον χρόνο τους για να ανοιχτούν”.

Unchained λοιπόν και η νέα φρέσκια παράσταση στο Ολύμπιον κάνει πανελλήνια πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 19 Μαΐου!

Κλείστε έγκαιρα τα εισιτήρια σας!

@Μαρία Μαυρίδου

Προπώληση Viva:https://goo.gl/EhX8cw & στο ταμείο του Ολύμπιον Πλ. Αριστοτέλους.