ΤΑΣΟΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ: “Μπορεί να σκεφτόμαστε κάθε μέρα αν πρέπει να ζει κανείς ή να μην ζει, αλλά σίγουρα όλοι αναζητούμε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ζούμε.”

Γιατί αποφασίσατε να ανεβάσατε Άμλετ ίσως το πιο δυνατό έργο του Σαίξπηρ;

Είναι ένας ρόλος φετίχ για κάθε ηθοποιό. Είμαι στην σωστή ερμηνευτική ηλικία, γιατί αν περνούσαν τα χρόνια ενδεχομένως να έχανα το νήμα, το ερμηνευτικό ηλικιακά. Μετά από το «Έγκλημα και Τιμωρία» θεώρησα ότι πρέπει να υπάρχει μια καλλιτεχνική συνέπεια και συνέχεια στο θέατρο Άνεσις.  Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί κατά την ταπεινή μου άποψη με την επιλογή ενός τέτοιου κειμένου σπουδαίου διαχρονικού και πάντα επίκαιρου. Έπειτα για το ανέβασμα ενός τέτοιου έργου είναι επιβεβλημένο να έχουν διαμορφωθεί οι κατάλληλες συνθήκες, οι οποίες δεν είναι άλλες από τους συντελεστές. Έμπειρος σκηνοθέτης, ένας πολύ δημιουργικός καλλιτέχνης που υπογράφει την μετάφραση και ηθοποιοί που έχουν δώσει εδώ και χρόνια τα διαπιστευτήρια τους.

 

Δικαιωθήκατε σε  αυτήν την επιλογή σας;

Αισθάνομαι δικαιωμένος για την επιλογή αυτή, τόσο καλλιτεχνικά όσο και «εμπορευματικά». Πρόκειται για μια παράσταση η οποία έχει εναγκαλιστεί πολύ θερμά τόσο από κοινό όσο και από ειδήμονες. Κι αυτό μας βοηθάει να γινόμαστε ακόμα πιο δημιουργικοί.

 

Σταθερή  πια η συνεργασία με τον σκηνοθέτη Λεβάν Τσουλάτζε;

 

Ο Λεβάν μαζί με το Γιώργο Μιχαλακόπουλο είναι οι δύο άνθρωποι που με έχουν οχυρώσει αυτά τα χρόνια της πορείας μου στον θεατρικό  χώρο πνευματικά και καλλιτεχνικά. Τον σέβομαι απεριόριστα. τον εκτιμώ βαθιά. Χαίρομαι που με τιμά με την φιλία του πέρα από την συνεργασία μας. Και είναι ο άνθρωπος που μου έχει προσφέρει με επιτυχή τρόπο δώρα που αφορούν ρόλους-ορόσημα, όπως ο Κοβάλσκι, ο Ρασκόλνικωφ και ο Άμλετ. Είναι μια σχέση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από την βαθιά πίστη ανάμεσα μας.

 

Τι έχει να μας πει ο Άμλετ σήμερα;

Πιστεύω ότι όλοι κρύβουμε ένας Άμλετ μέσα μας, ανεξάρτητα από το πνευματικό ή πολιτισμικό υπόβαθρο μας.   Πρόκειται για ένα ήρωα στον οποίο ο Σαίξπηρ προσωποποιεί ερωτήματα τα οποία μας έχουν απασχολήσει όλους κατά καιρούς. Αλλού λίγο λιγότερο, άλλους λίγο περισσότερο. Ποιος θέλει να υφίσταται αδικία; Ποιος θέλει να αισθάνεται απομονωμένος; Ποιος ανέχεται την προδοσία; Μπορεί να σκεφτόμαστε κάθε μέρα αν πρέπει να ζει κανείς ή να μην ζει, αλλά σίγουρα όλοι αναζητούμε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ζούμε.

 

Τι άλλους ρόλους θα ήθελες;

Αυτήν την στιγμή είναι τέτοια η ψυχική μου υπερφόρτωση με τον Άμλετ και δεν μπορώ να σκεφτώ ιδιαιτέρως καθαρά μελλοντικά.  Δεν σου κρύβω ότι έχουν εμφανιστεί αρκετά ερωτηματικά στην σκέψη μου, επειδή κακά τα ψέματα η ζωή είναι πολύ σύντομη για τον αν αξίζει ή δεν αξίζει όλη αυτή η σωματική και ψυχική υπερκόπωση.

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΑΜΛΕΤ στο Θέατρο Άνεσις  ΕΔΩ