Χριστίνα Αλεξανιάν: “Τα δεινά των ανθρώπων αυτών αφήσανε πληγές ανεξίτηλες. Η ιστορία πρέπει να μας διδάσκει.”

Γιατί αποφασίσατε να διασκευάσετε και να ανεβάσετε αυτό το κείμενο;

Το έργο το έφερε στα χέρια μου η κόρη της Ανζέλ Κουρτιάν, Νέλλη Χανικιάν. Όταν το διάβασα, συγκλονίστηκα. Πήρα την Νέλλη και της είπα ότι σίγουρα θα ήθελα να κάνω κάτι με αυτό το κείμενο. Έτσι ξεκίνησε η θεατρική διασκευή την περασμένη άνοιξη. Είναι ένα οδοιπορικό επιβίωσης μιας μάνας-μοδίστρας με τα τρία κοριτσάκια της. Βιώνουν την Γενοκτονία των Αρμενίων του 1915 και γίνονται αυτόπτες μάρτυρες της καταστροφής της Σμύρνης, για να καταλήξουν μετά από περιπέτειες στην Κοκκινιά. Είναι μια αληθινή ιστορία που μίλησε στην καρδιά μου. Είναι ο πόλεμος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, της μικρής Ανζέλ. Και επειδή με συγκίνησε βαθιά, αποφάσισα να «ξαναζωντανέψω» την ηρωίδα επάνω στη σκηνή.

 

 

Έχετε καταγωγή από την Αρμενία και την Καππαδοκία. Πώς βιώσατε το όλο εγχείρημα;

Μεγάλωσα με ιστορίες από εκείνα τα μέρη των παππούδων μου. Σίγουρα το γεγονός ότι είμαι ταυτόχρονα Αρμένισσα και Μικρασιάτισσα μου δίνει περισσότερη συναισθηματική φόρτιση. Στην παράσταση αυτή τραγουδάει και παίζει ούτι ο Haig Yazdjian, αυτός ο εξαιρετικός σολίστας. Η παράσταση πρωτοπαρουσιάστηκε στις «Ιωνικές Γιορτές» του Δήμου Νέας Σμύρνης σε παραγωγή του Πολιτιστικού και Αθλητικού Οργανισμού Δήμου Νέας Σμύρνης, με πρόεδρο τον Βαγγέλη Χατζατουριάν. Όταν τόσα πολλά -ιάν συναντιούνται σε μία παράσταση, δεν μπορεί παρά να δημιουργήσουν μια συγκινησιακή παράσταση που παραπέμπει στις ιστορίες των προγόνων μας. Η καταγωγή μου κυλάει στο αίμα μου. Πέρα από το ομότιτλο βιβλίο που στηρίχθηκα για τη θεατρική μεταφορά, μίλησα ώρες πολλές με την κόρη της Ανζέλ Κουρτιάν κι ήρθαν στα χέρια μου χειρόγραφά της. Μέσα από όλα αυτά συνέθεσα την τελική μορφή του έργου. Για μένα είναι ζήτημα μνήμης και τιμής.

Έχετε ψάξει τις ρίζες  σας;

Έχω επισκεφτεί το σπίτι της γιαγιάς μου στη Σινασό της Καππαδοκίας. Ένα ταξίδι που θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη μου. Μπήκα στο σπίτι των προγόνων μου κι ήταν σαν να ξαναζωντανεύανε οι δικοί μου άνθρωποι εκεί μέσα. Ο παππούς μου ο Γερβάντ ζούσε στο Μπαλούκεσερ, πόλη όμως που δεν έχω επισκεφτεί.

 

Ποιες ήταν οι σκέψεις σας αλλά και τα συναισθήματα σας όταν προσεγγίζατε την ζωή της Ανζέλ;

Ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται δυστυχώς, ότι ο διχασμός και η προδοσία ήταν κάτι που ακολουθούσε πάντοτε την ελληνική πολιτική κατάσταση. Η Γενοκτονία Αρμενίων, Ποντίων και Μικρασιατών ήταν αυτό που καθόρισε την σύγχρονη ιστορία. Τα δεινά των ανθρώπων αυτών αφήσανε πληγές ανεξίτηλες. Η ιστορία πρέπει να μας διδάσκει και οι πληγές να επουλώνονται. Μόνο μιλώντας για τα θέματα αυτά, μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί.

 

Τι είναι αυτό που πιστεύετε ή που θα θέλατε να πάρουν μαζί τους οι θεατές φεύγοντας από την παράσταση;

Είναι ένα ταξίδι συναισθημάτων, συγκίνησης, ιστορικών γεγονότων. Βλέποντας την δύναμη αυτού του παιδιού-της μικρής Ανζέλ ο θεατής, παρότι βουτάει σε μαύρες τρύπες της ιστορίας, βγαίνει αισιόδοξος βλέποντας την ηρωίδα αυτή να επιβιώνει και στέκεται στα πόδια της.

Προτιμάτε τηλεόραση  ή Θέατρο;

Πάντα ακολουθώ το ένστικτό μου και τις δουλειές που μου εξασφαλίζουν καλές συνεργασίες, είτε προέρχονται από την τηλεόραση είτε από το θέατρο. Αρκεί να μπορώ να υπερασπιστώ κάθε φορά την ηρωίδα μου.

Υπάρχουν ρόλοι που θα θέλατε να παίξετε στο μέλλον;

 Θα σας επαναλάβω ότι οι συνεργασίες καθορίζουν την επιλογή να είμαι σε μια δουλειά. Με αυτήν την έννοια, δε ζήλεψα ρόλους, αλλά συνεργασίες και θεατρικές συναντήσεις.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση “Τα τετράδια της Ανζέλ” στο Θέατρο Altera Pars ΕΔΩ