Βασίλης Τσιγκριστάρης: “ο πόλεμος υπάρχει γύρω μας, τόσο ως άμεσος πόλεμος, όσο και ως τρομοκρατία, όσο κι αν κάνουμε πως δεν το βλέπουμε”

by Νίκος Ελευθεριάδης

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου και για τον ρόλο σας και την προσέγγιση του.

 

Το έργο βασίζεται στην αληθινή ιστορία εφτά ρώσων στρατιωτών που οι Γερμανοί, υποχωρώντας στην Πολωνία, έκλεισαν γυμνούς σε ένα άκειο κελάρι μοναστηριού χωρίς νερό και φαγητό. Αυτό το κελάρι είναι το μέρος που οι μοναχοί πάστωναν τα κρέατα. Και μόνο αυτή η πληροφορία νομίζω δείχνει με μια τραγική ειρωνία όλα αυτά που θα ακολουθήσουν. Οι άνθρωποι αυτοί παλεύουν ανάμεσα στην τήρηση της ιεραρχίας και της ηθικής (πράγματα πολύ σημαντικά για την Ρωσία του Στάλιν) από την μία και στο ένστικτο της επιβίωσης από την άλλη… Πρέπει να αρνηθούν ό,τι ξέρουν, να ξεχάσουν οποιαδήποτε αξιοπρέπεια και να φτάσουν στο έσχατο ίσως σημείο της ανθρώπινης συμπεριφοράς για την επιβίωση, στην ανθρωποφαγία.

Ο ρόλος μου είναι ο Νιλς Σούκερουκ, είναι ένας μπολσεβίκος που πραγματικά πίστεψε στην Οκτωβριανή επανάσταση. Πιστεύει στην ιεραρχία, πιστεύει στο ανώτερο καλό, πιστεύει στον κομμουνισμό. Πίστεψε μέχρι το τελευταίο του κύτταρο στο Σοβιετικό ιδεώδες. Αγωνίζεται να κρατήσει τα ιδανικά του ζωντανά, είναι σαν να κρατιέται από αυτά στην ζωή. Ακόμα και σε αυτήν την δύσκολη σύνθηκη, του εγκλωβισμού, της πείνας, της δίψας, δεν πρέπει να καταρρεύσει όλο αυτό που πιστεύει. Γιατί εκεί βασίζεται, αυτό περιμένει και αυτή η προσμονή τον κρατάει ζωντανό και του δίνει δύναμη. Αντιστέκεται στις παρορμήσεις του προσπαθώντας να μείνει πιστός στα ιδανικά του. Κι όμως, κι αυτός, όπως όλοι οι άνθρωποι, έχει την ρωγμή του…

Η προσεγγίση του Νιλς για μένα ήρθε πρώτα από τα κοινά μας σημεία, αλλά ήταν πολύ σημαντικό να ενταχθούν αυτά τα σημεία σε ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο από το σημερινό. Είναι ένας στρατιώτης, και δη στρατιώτης της Σοβιετικής Ένωσης, πιστός στο σοβιετικό πείραμα, και βαθειά ηθικός. Αυτά ήταν τα στοιχεία του που με βοήθησαν πάρα πολύ να φτάσω σε αυτόν. Ή να φτάσει αυτός σε μένα, πάρτο όπως θες. Τον κατάλαβα μέσα από την έρευνα όλης αυτής της εποχής.

2)Πόσο επίκαιρο είναι ένα τόσο σκληρό έργο σήμερα και ποιός ο λόγος για να το δεί κανείς;

 

Αυτό το έργο νομίζω πως σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Λόγω της γενικότερης κατάστασης βρισκόμαστε όλοι σε μία συνθήκη συνεχούς ανθρωποφαγίας. Ευτυχώς μεταφορικά μόνο προς το παρόν, αλλά για πόσο θα ισχύει αυτό; Το ένστικτο της επιβίωσης έχει αρχίσει να ξαναβγαίνει μπροστά. Η διεθνής συνθήκη είναι πραγματικά ταραγμένη και, όσο κι αν κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, ο πόλεμος υπάρχει γύρω μας, τόσο ως άμεσος πόλεμος, όσο και ως τρομοκρατία. Και ένα αντιπολεμικό έργο είναι ο ιδανικός τρόπος να μας θυμίσει όλες τις αξίες που χάνονται στον βωμό της οικονομίας, της πολιτικής και του –ανερχόμενου- σωβινισμού. Ίσως είναι μία εμπειρία πολέμου, εκ του ασφαλούς όμως, που ελπίζω να μπορέσει να μας «ταρακουνήσει» αρκετά.

3) Η επιτυχία της παράστασης που νομίζετε πως οφείλεται; Το Γυμνό είναι ενας κριτήριο για να δεί κάποιος την Παρασταση;

 

Κοίτα, σίγουρα υπάρχει κόσμος που έχει έρθει μόνο για το γυμνό, πράγμα παράδοξο για μένα εν έτει 2017. Παρόλα αυτά, κανείς δεν φεύγει μόνο με αυτό. Και σε αυτό οφείλεται η επιτυχία της παράστασης. Πίστεψέ με, αν ο κόσμος ερχόταν μόνο για το γυμνό, θα είχαμε ήδη σταματήσει. Η απήχηση είναι τέτοια που, πλέον, πέντε μήνες μετά την έναρξη της παράστασης, μπορώ να σε διαβεβαιώσω, ότι το γυμνό δεν είναι πλέον κριτήριο για να δει κάποιος την παράσταση. Ίσα ίσα, γνωρίζοντας την συνθήκη του γυμνού, έχουν έρθει θεατές αρνητικά προδιατεθειμένοι, αλλά ακόμα κι εκεί νομίζω πως κερδίσαμε το στοίχημα.

4) Είναι πρόκληση για έναν νέο ηθοποιό να υποδυθεί έναν χαρακτήρα σε ένα τόσο σκληρό και προκλητικό έργο;

 

Φυσικά, είναι και πρόκληση και μια μεγάλη ευκαιρία και νομίζω πως όλοι χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημήτρη Καρατζιά που μας έδωσε αυτή την ευκαιρία. Βέβαια, να ξέρεις πως είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως κάθε ρόλος σε οποιοδήποτε έργο είναι πρόκληση, απλά πρέπει να το αντιμετωπίζεις με σεβασμό. Αυτή ακριβώς η αντιμετώπιση κυρίως από τον Δημήτρη, και λόγω αυτού και από εμάς τους επτά ηθοποιούς, είναι που κάνει αυτούς τους ρόλους πρόκληση, και όχι μόνο το έργο καθαυτό. Χωρίς, εννοείται, να θέλω να μειώσω την τρομερή σημασία του εξαιρετικά καλογραμμένου έργου του David Ian Lee, στην υπέροχη μετάφραση του Αντώνη Γαλέου.

5) Ποια τα Μελλοντικά σας σχέδια.

 

Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι ευτυχώς πολλά. Βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Γνωρίζοντας όμως ότι ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα μπορούν να αναιρεθούν ανά πάσα στιγμή. Αλλά θα δηλώσω απλά ευτυχής που ήδη συζητάω για δύο πράγματα που θέλω πάρα πολύ. Επίσης, εάν ευοδώσουν οι συνθήκες, θα παρουσιαστεί και ένα καινούργιο μου έργο την επόμενη σαιζόν. Κατά τα άλλα, παραμένω θετικός και αισιόδοξος και ελπίζω να συνεχίσω να είμαι σε τόσο ωραίες δουλειές με τόσο ωραίους και καλούς συνεργάτες.

 

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ