Please enable JS

Γιώργης Χριστοδούλου: “Η μουσική είναι ένα όνειρο, που μπορείς να του δώσεις πολλές ερμηνείες” Θέατρο Αθήναιον

Ο Γιώργης Χριστοδούλου είναι ένας πολίτης του κόσμου που γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, έζησε στην Αθήνα, διασχίζει την Ευρώπη και δημιουργεί με πάθος και έδρα τη Βαρκελώνη, με διαβατήριο τη μουσική, αυτό το όνειρο, που δεν σταματά να τον συγκινεί και να τον ανεβάζει στο μαγικό του  σύννεφο. Αν ακολουθήσετε τον ίδιο και τη μουσική του, πολύ πιθανό η ζωή σας να γίνει πιο ωραία και πιο μελωδική και αυθόρμητα να χορέψετε, να σιγοτραγουδήσετε, ακόμη και να ερωτευτείτε, παρασυρμένοι από τον ρομαντική ατμόσφαιρα, που αποπνέει η ερμηνεία του.

«Η μουσική είναι ένα όνειρο, που μπορείς να του δώσεις πολλές ερμηνείες, χωρίς να μπορείς απόλυτα να το εξηγήσεις, απλά το ζεις, το απολαμβάνεις, βουτάς μέσα του μαγεμένος, σε ένα συναρπαστικό ταξίδι χωρίς τέλος» είχε πει σε προηγούμενη συζήτησή μας ο ταλαντούχος μουσικός, συνθέτης, ερμηνευτής, αλλά και ηθοποιός   Γιώργης Χριστοδούλου, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Αθήναιον (μικρή σκηνή), Σάββατο 6 και Κυριακή 7 Ιανουαρίου, στις 9μμ, παρουσιάζοντας την επιτυχημένη μουσική παράσταση “Ο Αττίκ στο Παρίσι …και άλλες ιστορίες”, η οποία βασίζεται στη δίγλωσση (ελληνικά, γαλλικά) έκδοση  του βιβλίου-cd “Ο  Αττίκ στο Παρίσι”, που κυκλοφορεί από τη Mικρή Άρκτο.

Μια εξαιρετική καλλιτεχνική και ερευνητική δουλειά,  που όπως ομολογεί  ο ίδιος, ξεκινά από την προτίμηση που έχει στα μεγάλα θεματικά project  για θέματα, που τον συγκινούν και αγαπά. Το έχει αποδείξει άλλωστε με την θεματική  δουλειά, η οποία ήταν αφιερωμένη στην πόλη που έχει κατακτήσει την καρδιά του τη Βαρκελώνη και αποτελεί τον τόπο διαμονής του τα τελευταία χρόνια. «Είναι η πόλη που αγάπησα από την πρώτη στιγμή που την επισκέφτηκα το 2007 και μετά από συχνά ταξίδια μικρής ή μεγάλης διάρκειας  εκεί αποφάσισα πως θα είναι η βάση μου. Η συνάντηση με μουσικούς και δημιουργούς της πόλης και η μοναδική αύρα της είναι πηγή έμπνευσης».

Τι περιλαμβάνει αυτή η δουλειά;

«Περιλαμβάνει 13 άγνωστα κομμάτια του Αττίκ από την χρυσή εποχή του Παρισιού, που παρουσιάζονται  για πρώτη φορά μετά από 110 χρόνια και ένα αναλυτικό εισαγωγικό κείμενο με πολλές άγνωστες έως τώρα πληροφορίες για το έργο του συνθέτη και συνοδεύεται από σπάνιο αρχειακό υλικό από εξώφυλλα από παρτιτούρες, φωτογραφίες και χειρόγραφα που βγαίνουν για πρώτη φορά στο φως».

Πως ξεκίνησε αυτή η ιδέα;

« Το φθινόπωρο του 2013 έπεσε στα χέρια μου όσο ήμουν στο Παρίσι, η πρώτη παρτιτούρα αυτού του μεγάλου δημιουργού και ήταν αδύνατον να αντισταθώ στην παρόρμηση να ξεκινήσω μια έρευνα, που θα με οδηγούσε να συγκεντρώσω  το διάσπαρτο αυτό υλικό, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου όλοι έως τώρα, θεωρούσαν χαμένο . Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία να ανακαλύπτω κάθε φορά κάτι νέο σκαλίζοντας σε  αρχεία, βιβλιοθήκες, ερχόμενος σε επαφή με συλλέκτες και εκδοτικούς οίκους».

Τι σε κάνει να ακολουθείς αυτούς τους μουσικούς δρόμους κι όχι ίσως πιο σύγχρονους ήχους;

« Δεν υπάρχουν καινούριοι ή παλιοί ήχοι, ο ήχος-η μουσική είναι τα ρούχα του τραγουδιού, οι νέες τάσεις που γεννιούνται στον χώρο αφού κάνουν τον κύκλο τους σύμφωνα με τη μόδα της εκάστοτε εποχής, συνήθως εξαφανίζονται. Όμως τραγούδια, που η μελωδία και οι στίχοι τους  είναι καλογραμμένα, από δημιουργούς όπως ο Αττίκ, που το εύρος των γνώσεών του, η ποικιλία των συνθέσεών του και η σφραγίδα του προσωπικού του στυλ είναι αξεπέραστα, είναι κλασικά. Διαθέτουν μια φρεσκάδα ακόμη κι αν τα ακούσεις μετά από 100 χρόνια, που  τα καθιστά διαχρονικά κερδίζοντας τους ακροατές, είναι τα διαμάντια της μουσικής που δεν χάνουν ποτέ τη λάμψη και την αξία τους, το αντίθετο μάλιστα».

Πλαισιώνεσαι πάντα από εξαιρετικούς καλλιτέχνες.

« Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Επιλέγω πάντα συνεργάτες, που εκτός από τις γνώσεις διαθέτουμε κοινή ματιά, όραμα και αγάπη για αυτό που κάνουμε. Οι ηχογραφήσεις έγιναν σε Αθήνα και  Βαρκελώνη  και θα ήταν παράληψη  αναφέρω τον  πιανίστα Χάρη  Σταυρακάκη και τον  Κώστας Σηφάκη στο κοντραμπάσο, τον Νίκο Παπαβρανούση στα τύμπανα και τον Καταλανό κλαρινετίστας Juli Aymí. Στο ισπανόφωνο “Tan solo tú”, ο πολυβραβευμένος ναπολιτάνος τραγουδοποιός Alessio Arena και στο “Έλα, μα μη βιαστείς”, με δικούς μου στίχους  βασισμένους σε μια ανέκδοτη μελωδία του συνθέτη, η Πολυξένη Καράκογλου, χαρίζουν τις μελωδικές φωνές τους».

Οι μουσικές σου διαδρομές, από τη τζαζ και κάθε είδους εκλεπτυσμένους  μουσικούς δρόμους, εμπεριέχουν πάντα έναν έντονο ρομαντισμό, ποια ήταν τα πρώτα σου ακούσματα;

« Ό,τι ακουγόταν στο σπίτι της γιαγιάς μου. Κλασική μουσική, Αττίκ, Γιαννίδης, νέο κύμα και πολύς Χατζιδάκις. Ο πρώτος μου δίσκος ήταν η Ρεζέρβα του Σαββόπουλου. Η πρώτη κασέτα εμπορίου που αγόρασα με το πρώτο χαρτζιλίκι μου ήταν το «Τσάι γιασεμιού» από κάποιο βίντεο κλαμπ».

Αυτό το σαββατοκύριακο λοιπόν, άγνωστα “χαμένα” τραγούδια του Αττίκ από την εποχή που αυτός ζούσε στο Παρίσι, οι ελληνικές επιτυχίες του που ακολούθησαν, οι έρωτες και η ζωή του ξετυλίγονται στο πρώτο μέρος της βραδιάς, ενώ στο δεύτερο, ο Γιώργης με τη ζεστή φωνή του και τις αφηγήσεις του, ζωντανεύει την ατμόσφαιρα των παλιών καμπαρέ του μεσοπολέμου. “Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά”, “Πόσο λυπάμαι”, “Πάμε σαν άλλοτε”, “Ζητάτε να σας πω” και τόσα άλλα, κάθε τραγούδι και μια μοναδική ιστορία. Για ποιά γυναίκα γράφτηκε το “Ας ερχόσουν για λίγο”, με ποιόν “περίεργο” τρόπο γίνονταν γνωστά τα τραγούδια πριν το ραδιόφωνο, υπήρχε ελαφρύ “επαναστατικό” τραγούδι πριν τον Θεοδωράκη;

 

Θέατρο Αθήναιον (μικρή σκηνή), Βασ. Όλγας 35 Θεσσαλονίκη

Πληροφορίες: 2310 832 060, http://theatroathinaion.gr

 

Προπώληση:  Public, Ticketservices, ταμείο του θεάτρου (2310 832060)

Προπώληση (μέχρι 25/12) : 13€ |10€ φοιτητικό, ανέργων

Τιμές εισιτηρίων (από 26/12): 15€ | 13€ φοιτητικό, ανέργων

 

Παραγωγή: Μικρή Άρκτος, www.mikri-arktos.gr

Οργάνωση παραγωγής: Γερολυμάτου Βιβή, Παπαδόπουλος Απόστολος

2107610616, 6985 933 290, 6977 626 168, events@mikri-arktos.gr

***Η δημοσίευση βασίζεται στη συνέντευξή μας που αναρτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2017



Art & Press

AD BLOCKER DETECTED

We have noticed that you have an adblocker enabled which restricts ads served on the site.

Please disable it to continue reading Art & Press.