Please enable JS

«Η γενιά με τα γένια» του Μάριου Λεβέντη

Η γενιά με τα γένια είναι εκείνη που αφήνει αξύριστη την ταλαιπωρία στο πρόσωπό της. Η γενιά που μακραίνει το κουράγιο στα μαγουλά της, σοβαρεύει πολύ και απότομα. Τόσο που το μέλλον της έχει γίνει το μάλλον της αβεβαιότητάς της.  Κι ενώ η γενικότερη ισοπέδωση που επικρατεί, έχει νέες αφίξεις από τα εξωτερικά ερεθίσματα των όσων πρωτόφαντων καλείται ν’ αντιμετωπίσει, εκείνη επιμένει. Δεν ξυρίζει την ωριμότητά της, την αφήνει εκεί, ν’ αναπτύσσεται ετοιμοπόλεμη, να βγαίνει ακόμα δυνατότερη.

Η γενιά με τα γένια είναι εκείνη που δεν βρήκε ποτέ έτοιμο τον αφρό της θάλασσας, ούτε και τα ξυραφάκια  της ανέσεως  για να διασκεδάσει στην αφρόκρεμα. Βρήκε μόνο τις λεπίδες που δεν της άφησαν το δικαίωμα να είναι ‘στην πένα’ της αξιοπρέπειάς της. Γιατί όλα ήταν και είναι τόσο προσωρινά εκτός απ’ την καμένη γη που της παρέδωσαν. Γιατί όλα ήταν και είναι τόσο λάθος για να μπορέσει να βγει το “κάποτε σωστό” που ονειρεύτηκαν γι’ αυτήν πριν απ’ αυτήν.

Η γενιά με τα γένια είναι εκείνη που δεν έμαθε στο aftershave, έμεινε εκτεθειμένη στην ευαισθησία και είναι αποφασισμένη ν’ αντέξει τον αιώνα των διαψεύσεων που ανοίγεται μπροστά της. Μην απορεί κανείς γιατί αφήνει τα γένια της πεισματικά να θεριεύουν στο πρόσωπό της. Γιατί της έλαχαν σκληρές δεκαετίες που ούτε η ελπίδα πια δεν έχει προσωπικότητα. Γιατί δεν σπάει πλάκα με τον εαυτό της και με την ταφόπλακα που της ετοιμάζουν.  Γιατί ξέρει πως δεν έχει την πολυτέλεια ν’ ασχολείται με “τρίχες”. Γιατί ξέρει πως τους δυνατούς τούς ξυρίζουν και τους ξεκληρίζουν τελευταίους.