Please enable JS

H Ιωάννα Εμμανουήλ μας μιλά για τα νέα της τραγούδια & όχι μόνο.

Πώς είναι να σε προσπερνάνε σαν να μην υπάρχεις και να είσαι αόρατος, να σε αποφεύγουν γιατί είσαι βρόμικος ή να σε φοβούνται αλλά και να σε κλωτσάνε, να σε καταβρέχουν, να σε βασανίζουν, να σου δείχνουν πως αυτοί είναι η εξουσία κι εσύ το τίποτα;

Εγώ λέω να καθίσουμε να σκεφτούμε ποιος από εμάς ξέρει πραγματικά πώς είναι να βιώνεις όλα αυτά. Νομίζω κάνένας από τους αναγνώστες μας, δυστυχώς ή ευτυχώς. Και λέω ευτυχώς γιατί πρόκειται για τύχη το ότι έχουμε γεννηθεί, μεγαλώσει, μορφωθεί, ανατραφεί, σιτιζόμαστε, στεγαζομαστε και βιώνουμε μια αξιοπρεπή ζωή. Δυστυχώς, γιατί αν γνωρίζαμε πώς είναι να σε θεωρούν τίποτα, να σε σιχαίνονται, να σε φοβούνται, να σε κακοποιούν, ο κόσμος δεν θα είχε άστεγους, τετράποδους και δίποδους. Θα υπήρχε ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη κι επιείκεια.

Τί είναι αυτό που σε ωθεί να εκφράζεσαι μέσα από το τραγούδι;

Οι στίχοι!! Οι τραγουδιστές έχουμε την “ιερή” αποστολή να επικοινωνούμε τις σκέψεις του στιχουργού στους ακροατές μας, “περνώντας” την προσωπική μας άποψη μέσα από την ερμηνεία. Ετσι, όταν ένας στιχουργός τα έχει πει όλα για εμένα, παίρνω το τραγούδι του, το τραγουδώ και λέω “να, αυτή είμαι. Τα ίδια πιστεύω κι εγώ”. Αυτό συνέβη και με την στιχουργό του σκύλου στο δρόμο, Γιόλα Αργυροπούλου.

Πόσο εύκολο είναι για σένα να καταφέρεις να εκφράσεις αυτό που νιώθεις μέσα από τα κομμάτια που ερμηνεύεις;

Α! Μου είναι πολύ εύκολο!! Πολύ πιο εύκολο από το να τα πω! Από μικρή, έλεγα αυτά που ήθελα με τραγούδια. Αντί να στείλω μήνυμα ας πούμε σε κάποιον, έστελνα ένα τραγούδι. Πάντα μου μιλούσαν οι στίχοι, δενόμουν μαζί τους. Όταν ξεκίνησα πια να τραγουδάω, επέλεγα κομμάτια κυρίως βιωματικά. Δεν έχει τύχει ποτέ να περιλάβω στο ρεπερτόριο μου τραγούδι που να μη μου θυμίζει κάποιον, κάτι, να μην υπάρχει μία ιστορία από πίσω. Όλα τα τραγούδια του νέου μας cd είναι ιστορίες πραγματικές, καταγεγραμμένες. Εκλαψα πάρα πολύ μέχρι να καταφέρω να τα τραγουδήσω!

Πιστεύεις οτι ο τομέας της μουσικής στη χώρα μας πηγαίνει καλά ή όχι;

Καλλιτεχνικά θεωρώ ότι υπάρχει μια παγκόσμια τελμάτωση. Δεν έχω καταλήξει αν φταίει η έλλειψη έμπνευσης, ο κορεσμός ώστε να μην υπάρχουν δημιουργικά δαιμόνια, η γενικότερη αποχαύνωση και διάθεση να βρισκόμαστε γύρω από το μηδέν. Κυρίως μετά τις καραντίνες όλα δείχνουν χλιαρά, ανούσια και μάταια. Ίσως-ή μάλλον- προφάνως υπάρχουν εξαιρέσεις σε Ελληνικό και διεθνές επίπεδο. Διάθεση, πραγματική εννοώ, δεν υπάρχει να τις καλοδεχτούμε. Δεν υπάρχει ενθουσιασμός πουθενά. Εμπορικά, ήταν, είναι και θα είναι μια βιομηχανία που αλλάζει μορφές ανά εποχή και τάση.

Τί ονειρεύεσαι και τί σχεδιάζεις καλλιτεχνικά;

Ο «Σκύλος στο δρόμο» είχε από την γένησή του όνειρο να γυρίσει την Ελλάδα, να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί από κάθε φιλοζωική, να τραγουδήσει με την κατά τόπους νεολαία και να ευαισθητοποιήσει κάθε μη μυημένο στην φιλοζωία. Ανεξάρτητα όμως από αυτό, είναι μεγάλο μου όνειρο να γυρίσω τον κόσμο τραγουδώντας!

Καλλιτεχνικά πέρα από την κυκλοφορία του cd μας, αυτο τον καιρό συνεργάζομαι με τον Βασίλη Λέκκα, αυτό τον απίστευτο άνθρωπο πρώτα και καλλιτέχνη μετά, σε ένα πραγματικά επιτυχημένο πρόγραμμα, αφιέρωμα στη λαική ιστορία δύο μεγάλων ερμηνευτών του Ελληνικού πενταγράμμου, τον Στέλιο Καζαντζίδη και τη Βίκυ Μοσχολιού. Επίσης είναι στα σκαριά μια όμορφη συνεργασία με τον τραγουδιστή Γιάννη Κασσωτάκη! Ετοιμάζουμε ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα για συναυλίες στην Κρήτη και την Αττική. Καινούργιο τραγούδι από Σεπτέμβριο! Σε στίχους Χρύσας Κούλα και μουσική από την σύζυγο του Κώστα Χατζή, Αντωνία Χατζίδου. Μάλιστα στο κομμάτι παίζει κιθάρα ο κ. Χατζής!

Τί σκέφτεσαι όταν διαβάζεις τη σκέψη του Οδυσσέα Ελύτη “Το παν είναι η ρότα σου κόντρα στη κοινωνία ετούτη”;

Εντάξει, δεν είναι και το παν αλλά δεν έχει και πολύ άδικο ο συγχωρεμένος.

Πληροφορίες για τα νέα τραγούδια: