Please enable JS

Στ. Κασσελάκης: «Απέναντι στην «κανονικότητα» πένθους και καταστροφής, δεν θα σταθούμε χωρίς φωνή, δεν θα εκκενώσουμε την Ελλάδα»

Από το Κιλκίς στο οποίο περιοδεύει με τον τοπικό βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Πέτρο
Παππά, ο Στέφανος Κασσελάκης προέβη στην παρακάτω δήλωση για τις
καταστροφικές πυρκαγιές από τις οποίες έχασαν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι,
για την τραγική καταστροφή στο φυσικό και ζωικό κεφάλαιο της χώρας και για τις
ανυπολόγιστες ζημιές στις περιουσίες πολιτών:
«Δε μου αρέσουν οι βαριές κουβέντες αλλά η κατάσταση στη χώρα είναι εκτός
ελέγχου. Φαινόμαστε κυριολεκτικά σαν ανοχύρωτη χώρα. Κι αναρωτιέται κανείς
γιατί συμβαίνει αυτό. Είναι η καινούρια μοίρα μας; Είναι η καινούρια κανονικότητα;
Θέλουν να μας εκπαιδεύσουν ότι η κανονικότητά μας, από εδώ και πέρα, θα είναι το
πένθος και η καταστροφή; Να είναι σίγουρος ο ελληνικός λαός ότι απέναντι σ’ αυτό,
δεν πρόκειται να σταθούμε χωρίς φωνή. Δεν πρόκειται να εκκενώσουμε την
Ελλάδα».
Δείτε το βίντεο στο λινκ: https://vm.tiktok.com/ZGJsc14ss/

Περιοδεία στο Κιλκίς: Μαθαίνοντας τα προβλήματα, αναζητώντας τις λύσεις

  • «Αναγκαστικά θα δουλέψεις ή σε εργοστάσιο ή σερβιτόρος, δεν υπάρχουν
    άλλες επιλογές».
  • «Άρχισα να σκέφτομαι μήπως πρέπει να φύγουμε εκτός Ελλάδας, δεν έχει
    εξέλιξη εδώ. Με το μισθό να μην φτάνει και το ρουσφετολογικό
    κατεστημένο, δεν έχεις ευκαιρίες να εξελιχθείς».
  • «Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, με
    40 αιτήσεις για βρέφη να έχουν εγκριθεί και 64 να έχουν μείνει εκτός. Τα
    ζευγάρια, που δουλεύουν και οι δύο, αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο
    πρόβλημα»
  • «Ζήτησα άδεια για να κάνω ράμπα για άτομα με αναπηρία στην επιχείρηση
    και ο Δήμος μού απάντησε ότι θα κλείσω το πεζοδρόμιο και ότι αν το κάνω
    θα ζητήσουν κι άλλοι!»
  • «Δεν μπορείς να ζεις σε μια πόλη χωρίς καν έναν κινηματογράφο».
    Αυτές είναι μερικές μαρτυρίες νέων εργαζόμενων και επαγγελματιών στο Κιλκίς,
    οι οποίοι συνομίλησαν με τον απόδημο υποψήφιο βουλευτή Επικρατείας του
    ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Στέφανο Κασσελάκη, εκφράζοντας την έλλειψη διεξόδων καριέρας,
    την εργασιακή και οικονομική τους ανασφάλεια και την στέρηση από βασικά
    ζητήματα κοινωνικής πρόνοιας.

Στις συναντήσεις προστέθηκαν και άλλοι: Εργαζόμενοι σε «ομηρία» 7μηνων
συμβάσεων από το 2006, νέοι από τον αγροδιατροφικό τομέα που ακόμα
περιμένουν τα κρίσιμα έργα αρδευτικών και άλλων εγγειοβελτιωτικών υποδομών
για τη βιωσιμότητα των καλλιεργειών τους, επιστήμονες των οποίων οι προτάσεις
για την ανάπτυξη της πολιτιστικής και τουριστικής οικονομίας πέφτουν στο κενό,
ταλαντούχοι μουσικοί που διαφυλάσσουν τις τοπικές παραδόσεις και ζητούν έστω
μία υποδομή μουσικών σπουδών.
«Σε μια χώρα, μια σταγόνα στο χάρτη, τα προβλήματα είναι αμέτρητα. Να
σταματήσει η εθνική ηττοπάθεια και η διχόνοια, να είμαστε με καρδιά ανοιχτή,
επιτέλους να είμαστε ΜΙΑ Ελλάδα», τόνισε ο Στ. Κασσελάκης κατά τη συνάντησή
του με τον Μητροπολίτη Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως & Πολυκάστρου, Δημήτριο.

⮚ «Τόσος πολιτισμός, τόση φύση, κι όμως, για απλά πράγματα η πόλη χάνει
το στοίχημα με το μέλλον»
Αναξιοποίητες παραμένουν οι δυνατότητες τοπικής αναβάθμισης, τουριστικής
ανάπτυξης και προοπτικής, στην ευρύτερη περιοχή του Κιλκίς, ώστε αφενός οι
πολίτες να παραμείνουν στον τόπο τους, να εργάζονται και να απολαμβάνουν, και
αφετέρου να υπάρχει πρόοδος και ευημερία σε μια περιοχή που βρίθει ιστορίας,
πολιτισμού και φύσης.
Παράδειγμα τέτοιας εγκατάλειψης είναι η Δοϊράνη, με τη λίμνη της να αποτελεί
φυσικό σύνορο με τη Βόρεια Μακεδονία ενώ αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας
λόγω της πλούσιας χλωρίδας και πανίδας και του περιηγητικού/φυσιολατρικού
ενδιαφέροντος.
Όπως δήλωσε ο Στέφανος Κασσελάκης, κατά την επίσκεψή του με τον βουλευτή
Πέτρο Παππά, «Να αρχίσουμε να εκτιμάμε τον τόπο μας. Η κατάσταση εδώ είναι
λυπηρή. Δεν είναι δυνατό στη δική μας μεριά να βλέπουμε εικόνες βρωμιάς και
εγκατάλειψης, αντί να αξιοποιηθεί ως εθνικό πάρκο, να φέρει ζωή και νέο κόσμο,
και απέναντι, οι γείτονές μας να διατηρούν την περιοχή καθαρή, μετατρέποντάς τη
σε τουριστικό θέρετρο. Μιλάμε για το περιβάλλον, υπογράφουμε συμβάσεις και
δεν καθαρίζουμε μια λίμνη στα σύνορά μας!».