Βασιλική Γεωργικοπούλου

Σε κάθε εποχή υπάρχουν «καταραμένα παιδιά».

Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε αρχικά στο «Καταραμένο παιδί»; 

Είχα διαβάσει το έργο στα γαλλικά, μου άρεσε πολύ η διασκευή και βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και πρωτότυπο το ανέβασμα ενός έργου του Μπαλζάκ.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα; 

Αυτό που θεωρώ πρόκληση στην απόδοση ενός χαρακτήρα είναι να αποτυπωθούν οι διαφορετικές πτυχές του. Να γίνεται αντιληπτή η εξέλιξη και να μην είναι μονοδιάστατη η πορεία του μέσα στο έργο.

Υπάρχουν στοιχεία του χαρακτήρα που σε «τάραξαν», σε προβλημάτισαν ή σε μετακίνησαν ως άνθρωπο; 

Με συγκινεί βαθιά το ψυχικό σθένος αυτού του κοριτσιού, τη θαυμάζω για την αποφασιστικότητα και την αφοβιά της. Δεν θα πω περισσότερα για να μην κάνω spoiler!

Πώς δούλεψες με τη σκηνοθετική ματιά της παράστασης; 

Η παράσταση είναι απαιτητική, όμως η κατεύθυνση κι ο τρόπος δουλειάς ήταν τόσο συμβατός με τα δεδομένα μου, που έγιναν όλα αβίαστα.

Τι πιστεύεις ότι θα «πάρει μαζί του» το κοινό φεύγοντας από την παράσταση; 

Η παράσταση τοποθετεί τους θεατές στη Γαλλία του 16ου αιώνα από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Η μουσική, τα κοστούμια, τα σκηνικά δημιουργούν την ατμόσφαιρα του κόσμου του «Καταραμένου παιδιού». Στη συνέχεια όμως αποδεικνύεται πως αυτή η εποχή δεν διαφέρει και πολύ από τη δική μας.

Θεωρείς ότι το έργο μιλάει με έναν τρόπο επίκαιρο για τη σημερινή εποχή; Αν ναι, πώς; 

Εννοείται. Σε κάθε εποχή υπάρχουν «καταραμένα παιδιά», που αρνούνται να ακολουθήσουν την πεπατημένη, τις κοινωνικές προσταγές, την πλειοψηφία, τις γονεϊκές προσδοκίες. Και το πληρώνουν ακριβά, όπως όμως λέει ο χαρακτήρας που υποδύομαι, «δεν έχω άλλη επιλογή». Θίγονται εξάλλου διαχρονικά ζητήματα στο έργο, όπως η κακοποίηση των γυναικών κι όχι μόνο, η υποκρισία, η απανθρωπιά της εξουσίας και τόσα άλλα, που μόνο επίκαιρο μπορεί να χαρακτηριστεί.

Υπάρχει κάτι που άλλαξε μέσα σου μετά από αυτή την παράσταση; 

Ναι! Είδα πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι με ευγένεια και ιδανικά, με αισθητική και πάθος για αυτό που κάνουν. Μου είχε λείψει τόσο πολύ όλο αυτό, που πίστεψα ότι έχει εκλείψει. 

Τι θα ήθελες να κάνεις στη συνέχεια, θεατρικά; 

Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη επιδίωξη, δεν διαπραγματεύομαι όμως τις συνθήκες εργασίας, τους συνεργάτες και την αισθητική της δουλειάς.

Πληροφορίες για την παράσταση “Το Καταραμένο Παιδί”: