Επιστρέφει η Νοχαβελάνδη ( ένα γουέστερν δωματίου) του Γιάννη Αποσκίτη στο Θέατρο 104

Νοχαβελάνδη

Ένα γουέστερν δωματίου

του Γιάννη Αποσκίτη

Από 8 Οκτωβρίου 2026 
στο Θέατρο 104 
κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:00

[…] αυτός ο κόσμος χτίστηκε στο αίμα –

αλλά τώρα μπορεί να το αγοράσει πίσω

και να το πουλήσει ξανά […]

Γ. Αποσκίτης

Σ’ ένα ράντσο εκτροφής βισόνων στη Ντακότα, μια οικογένεια επιχειρεί να εμπορευτεί το παρελθόν της – αλλά μια ινδιάνικη κατάρα, τους ανατρέπει τα σχέδια. Μια φαντασιακή εκδοχή της Άγριας Δύσης, όπου οι γενοκτονίες γίνονται αξιοθέατα και τα τραύματα του παρελθόντος εμπορεύσιμα αφηγήματα.

Η Νοχαβελάνδη, σε πρωτότυπο κείμενο του Γιάννη Αποσκίτη και σκηνοθεσία του Γιώργου Βουρδαμή, είναι μια μαύρη φάρσα για την αποικιοκρατική κληρονομιά, την απληστία και τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου που καταναλώνει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Χρησιμοποιώντας τη θεματική και αισθητική των γουέστερν και τον αφανισμό των φυλών της αμερικανικής ηπείρου ως ιστορικό γεγονός και παγκόσμιο αφήγημα, οι δημιουργοί σκαρώνουν μια πολιτική σάτιρα για την ανθρωπότητα και την αδηφάγα φύση της – μια παραβολή για τα πολλαπλά Ελ Ντοράντο* των τελευταίων αιώνων.

Τρεις ηθοποιοί και μία χορεύτρια παρασύρονται στη δίνη ενός ματαιόδοξου λούνα παρκ, όπου μία πρώην πορνοστάρ, ένας κινέζος επενδυτής, ένας χρεοκοπημένος τζογαδόρος και μία Ελληνίδα οικονόμος συντονίζονται σε ξέφρενους καουμπόικους ρυθμούς, μέσα στις στάχτες του αμερικανικού ονείρου.

Τί απομένει να κατακτήσουμε όταν έχουμε κατακτήσει τα πάντα;

* Ελ Ντοράντο (ισπανικά, «ο χρυσός») : φανταστική πόλη στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής, η οποία θρυλούνταν ανάμεσα στους Ισπανούς κονκισταδόρες ότι διέθετε άπλετο χρυσό και αμύθητα πλούτη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία Γιώργος Βουρδαμής

Κείμενο Γιάννης Αποσκίτης

Χορογραφίες – Κίνηση Βιτόρια Κωτσάλου

Μουσική σύνθεση Βασίλης Μαντζούκης

Σκηνογραφία – Κοστούμια Δάφνη Αηδόνη

Φωτισμοί Ελένη Χούμου

Βίντεο – Φωτογραφίες Μυρτώ Αποστολίδου

Βοηθός σκηνοθέτη Αγγελική Μπιρερή

Βοηθός δραματουργίας Ασπασία Λυκουργιώτη

Περούκες Θωμάς Γαλαζούλας

Video Art Goran Gagic

Επικοινωνία Ευαγγελία Σκρομπόλα

Γραφιστικά ArchLab 10

Trailer Παναγιώτης Ανδριανός

Ερμηνεύουν Γιώργος Βουρδαμής, Βιτόρια Κωτσάλου, Ρόζα Προδρόμου, Γιώργος Φριντζήλας

Παραγωγή : Láz Las AMKE

Συμπαραγωγή : Onassis Stegi

trailer, 2025 |

trailer, 2026 – Αγγλικό|

*Η παράσταση έχει πραγματοποιηθεί με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, αποτελεί μέρος της πλατφόρμας PROSPERO NEW, η οποία συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Creative Europe της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υπήρξε μέρος του προγράμματος εξωστρέφειας SYSTέMA του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
Πρεμιέρα: Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026
και κάθε Πέμπτη & Παρασκευή

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ
21:00

ΔΙΑΡΚΕΙΑ
90 λεπτά χωρίς διάλειμμα 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
15€ Κανονικό
12€ Μειωμένο 
(φοιτητικό, άνω των 65 ετών, κάτω των 18, ατέλεια)

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ

https://www.ticketservices.gr/event/theatro-104-noxavelandi/?lang=el

ΧΩΡΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ
ΘΕΑΤΡΟ 104 
Ευμολπιδών 41, Αθήνα 118 54

ΚΡΙΤΙΚΕΣ (αποσπάσματα)

Ανάμεσα στα θεατρικά έργα του Γιάννη Αποσκίτη που έχω δει τα τελευταία χρόνια, η «Νοχαβελάνδη» – ναι, αυτό το έργο με το αινιγματικό όνομα – είναι το πιο ενδιαφέρον που έχει παραδώσει. Πρόκειται για ένα σύγχρονο γουέστερν μικρής, μικρότατης κλίμακας που αγγίζει περίπου όλα τα μεγάλα δεινά που μαστίζουν την ανθρωπότητα: την αποικιοκρατία, τον οπορτουνισμό, τον ιμπεριαλισμό, το κέρδος με κάθε τίμημα, τον καπιταλισμό […] Ο Γιώργος Βουρδαμής – που κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο και πρωταγωνιστεί στην παράσταση – αντιμετωπίζει την «Νοχαβελάνδη» ως μια τραγική φάρσα με περίβλημα γουέστερν. Κινείται με ευχέρεια ανάμεσα στη ρεαλιστική συνθήκη, το παράλογο και το ονειρικό.

Στέλλα Χαραμή, Monopoli

Χθες ταξίδεψα σε ένα ράντζο με βίσωνες στη Ντακότα, στη «Νοχαβελάνδη», σε μια φαντασιακή εκδοχή της Δύσης, με καλούς και κακούς, με Κινέζους, Γιαπωνέζους που αγοράζουν και ντόπιους που πουλάνε την γη τους, εκεί που τα θαμμένα ερείπια και τα οστά των προγόνων γίνονται αξιοθέατα. Παρελαύνουν όλοι οι τύποι σε αυτή τη μικρή πίστα της απληστίας, μια πορνοστάρ, ένας τζογαδόρος, ένας επενδυτής και μια ελληνίδα οικιακή βοηθός και με το τίποτα σχεδόν, μια κουρτίνα που γίνεται οθόνη σινεμά, καταπληκτική ιδέα σκηνοθεσίας – χορογραφίας και υπέροχη μουσική και τραγούδια, η άγρια δύση φτάνει στα μάτια μας και τα αυτιά μας από το μισάνοιχτο παράθυρο της ευγενούς φάρσας. Στο θέατρο 104 συμβαίνουν όλα αυτά με τέσσερις περφόρμερς που χαίρεσαι να βλέπεις την απίθανη -πάντα αγαπημένη μου-, Ρόζα Προδρόμου, τον Γιώργο Βουρδαμή που έκανε και τη σκηνοθεσία, τη Βιτόρια Κωτσάλου και τον Γιώργο Φριντζήλα. Απαλά χαμόγελα με συνόδευαν σε όλη την παράσταση και σκεφτόμουνα, τον Φρανκενστάιν Τζούνιορ και τον Ταραντίνο και τα γουέστερν που μου άρεσαν κάποτε και πώς, ξανά, με το τίποτα, καμιά φορά κάνουμε θαύματα.

Αργυρώ Μποζώνη, Lifo

Η έξυπνη και πρωτότυπη σκηνοθεσία του Βουρδαμή δίνει στην παράσταση έναν τόνο ευφορίας, μετατρέπει την ιστορία σε ένα παιχνίδι για (μεγάλα) παιδιά, ενώ κάποιες σκηνικές λύσεις (μαζί και η χρήση της κινηματογραφικής εικόνας – βίντεο Μυρτώ Αποστολίδου) λειτουργούν προς όφελος του αποτελέσματος. Το υπέροχο γελοίο των ηρώων (οι ιδιοκτήτες της γης, η υπηρέτρια, ο επενδυτής) έρχεται να συναντήσει τη μεγαλομανία τους. Το σκηνικό, τα κοστούμια και κυρίως τα αξεσουάρ των Καουμπόηδων (της Δάφνης Αηδόνη) μαζί με τη χορογραφία πολλαπλασιάζουν την ελαφράδα και την απόλαυση. Η μουσική (Βασίλης Μαντζούκης) ακολουθεί τα πρότυπα του γουέστερν –φωτισμοί Ελένη Χούμου. Το γέλιο έρχεται αβίαστα και αντικατοπτρίζει το γελοίο του ανθρώπου μπροστά στην επιθυμία του να κατακτήσει τον κόσμο – τότε, τώρα, πάντα…Μαζί με τον Γιώργο Βουρδαμή, η Ρόζα Προδρόμου, ο Γιώργος Φριτζήλας και η Βιτόρια Κωτσάλου (που έχει αναλάβει και την ευφάνταστη χορογραφία) συνθέτουν ένα κουαρτέτο απρόβλεπτο και ενδιαφέρον.

Μυρτώ Λοβέρδου, Τα Νέα

Με στοιχεία του western σε υπερβολή —άλλοτε μέσα από μαύρο χιούμορ και άλλοτε υπερτονίζοντας το γελοίο— το έργο του Αποσκίτη συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο πρωτότυπα της αθηναϊκής θεατρικής σκηνής του σήμερα. Μια πολιτική φαρσοκωμωδία που, με σπιρούνια, ρόπαλα, φτερά και στρας, που ξεσκεπάζει τη βία πάνω στην οποία οικοδομήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός· όχι ως ιστορική παρέκκλιση, αλλά ως επαναλαμβανόμενο μοτίβο.

Χ. Μανωλακάκη | culture now

Ντελιριακό, ρηξικέλευθο και απολαυστικό πόνημα μιας απόλυτα δεμένης ομάδας.

Γιώργος Βουδικλάρης | artivist.gr

Υπάρχουν λοιπόν οι φαρσικές ανατροπές, ο σουρεαλισμός και η σάτιρα στο κείμενο του Γιάννη Αποσκίτη, αλλά αξίζει ιδιαίτερη μνεία στην «κουζίνα» της παράστασης. Η εισαγωγή με μια πρωτότυπη χορογραφία τύπου Country Line Dance (respect στην Βιτόρια Κωτσάλου) σαν κι αυτές που έχουμε δει σε αμερικανικές ταινίες, που όμως εδώ μετατρέπεται σε θεατρική γλώσσα γεμάτη ρυθμό και παιχνιδιάρικη ενέργεια. Τα σκηνικά και τα κοστούμια (Δάφνη Αηδόνη) μοιάζουν «χειροποίητα», όχι απλώς με την έννοια της DIYεπινοητικότητας, αλλά κυρίως της φροντίδας και της αισθητικής αρτιότητας που μαρτυρά τεχνική δεινότητα ανθρώπου που γνωρίζει σε βάθος τη δουλειά του. Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, αλλά θα σταθώ ιδιαίτερα σε αυτή της Ρόζας Προδρόμου, η οποία επίσης ερμηνεύει ένα τραγούδι με την καταπληκτική, χολιγουντιανών προδιαγραφών, φωνή της. Παρά το μικρό της μέγεθος, η παράσταση είναι μεγάλη σε προθέσεις και όραμα, φανερώνοντας έναν σκηνοθέτη σε εγρήγορση[…]ο οποίος στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα στήνει μια παράσταση ζωντανή, ιδιαίτερη με μια απροσδόκητη γοητεία.

Μαριλένα Αστραπέλου, Το Βήμα

Στα 90 λεπτά που διαρκεί η παράσταση, το γέλιο διαδέχεται το κλάμα, η απόλαυση και η ψυχαγωγία μετατρέεται σε βαθύ προβληματισμό για την σύγχρονη αποικιοκρατική κληρονομιά, ενώ η ένταση κυριαρχεί καθώς ο χορός είναι κυρίαρχος μαζί με τον λόγο. Οι τέσσερις ηθοποιοί -πόση ενέργεια και κούραση- πρέπει να συντονιστούν μεταξύ τους στην χορογραφία και στους διαλόγους. Μια χορογραφία, της Βιτόριας Κωτσάλου, η οποία στο δικό μου λογισμικό ενεργοποίησε τη μνήμη του χορού των ιθαγενών που ήταν τρόπος επικοινωνίας και ζωής γι’ αυτούς. Οι συμβολισμοί αυτοί νομίζω ότι κάνουν ακόμη πιο απαιτητικό το θεατρικό κείμενο για τον θεατή. «Drill, baby drill», αυτή η έκφραση που ακούγεται στη θεατρική παράσταση δεν μπορεί να μην θυμίζει τα λόγια του πλανητάρχη στην εποχή της ενεργειακής μάχης των εξορύξεων…

Α. Χριστακάκη | ΑΥΓΗ

Χωρίς να φοβηθούν την υπερβολή, κατάφεραν να χωρέσουν σε 90 λεπτά την εμπορεύσιμη ιστορία ενός κόσμου που έχει εκπέμψει εδώ και πολύ καιρό σήμα κινδύνου.

Ε. Δρίβα | Documento

Γιώργος Βουρδαμής – Σκηνοθέτης

Γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα. Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου (2012) και της δραματικής σχολής «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας» (2008). Έχει εργαστεί  στο θέατρο και τον κινηματογράφο κυρίως ως ηθοποιός. [Ενδεικτικές συνεργασίες: Β. Μαυρογεωργίου, Δ. Καραντζάς, Α. Αζάς, Λ. Κιτσοπούλου, Γ. Μόσχος, Ν. Μιλιβόγιεβιτς, Τ. Μπουλμέτης, Π. Σεβαστίκογλου, κ.α.] Παράλληλα εργάστηκε και σε άλλες θέσεις στο χώρο του θεάτρου (βοηθός σκηνοθέτη, βοηθός σκηνογράφου, βοηθός φωτιστή, εκτέλεση παραγωγής), του κινηματογράφου (βοηθός σκηνοθέτη, βοηθός παραγωγής) και της εκπαίδευσης (θέατρο για εφήβους). Το 2024 σκηνοθέτησε τη μουσική performance “Γείτονες” σε ποιητικό κείμενο της Σοφίας Ιωάννου και μουσική του Σταύρου Ρουμελιώτη (Πολυχώρος Πλαγκτόν) – ένα σχόλιο στη μοναξιά της μεγαλούπολης. Το καλοκαίρι του 2025 την παράσταση “Ιώ : στο βουνί των Μεγάλων Θεών” σε κείμενο της Παυλίνας Μάρβιν (Αρχαιολογικός χώρος Σαμοθράκης) – μια μουσική, σκηνική σύνθεση για τη Σαμοθράκη με πυρήνα τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου και το Νοέμβριο του 2025 τη παράσταση “Νοχαβελάνδη : ένα western δωματίου” σε κείμενο του Γ. Αποσκίτη (θέατρο 104) – μια μαύρη φάρσα για την απληστία και τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου που καταναλώνει τα πάντα. Τώρα ετοιμάζει την παράσταση “Κάτι θα γίνει, θα δεις” βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Χρήστου Οικονόμου (θέατρο Θησείον) για τη σεζόν 2026-2027.

Γιάννης Αποσκίτης – Συγγραφέας

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, της Δραματικής Σχολής Θεάτρου “Δήλος” και μεταπτυχιακός φοιτητής στη σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Πολεοδομία-Χωροταξία).

Ως συγγραφέας έχει γράψει την σκοτεινή πολιτική φάρσα «Οι Προβοκάτορες» (Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών, Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2022-2023, Σκην. Ορέστης Σταυρόπουλο), καθώς επίσης και την φροϋδική μαύρη κωμωδία “Μαύρη Μαγεία ή Άσε τους νεκρούς να πεθάνουν” (Θέατρο Μπέλλος, Φεβρουάριος-Μάρτιος 2024, Σκην. Γιάννης Αποσκίτης), καθώς και άλλα, ανέκδοτα έργα (“Οι Φίλοι”, “Η Νυχτερίδα”).

Ως συνεργάτης δραματουργός έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις “Ο εχθρός της τάξης” (Εφηβική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου, 2021, Σκην. Γεωργία Μαυραγάνη), “Ανθρώπινο Δυναμικό” (Χώρος τεχνών ΠΛΥΦΑ, Μάιος 2023, Σκην. Νίκη Δουλγεράκη). Ως σεναριογράφος έχει γράψει σενάρια για μικρού μήκους ταινίες και τον πιλότο της σειράς mockumentary «Αυτοί που μένουν» (under development- Marni Films 2024). Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει στα θεατρικά αναλόγια “Τρούφα” της Φ. Γιαννακού και “Αγγέλα” του Γ. Σεβαστίκογλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (Σκην. Γεωργία Μαυραγάνη) και στην θεατρική παράσταση “Διάλογος” του Διονυσίου Σολωμού (Φεστιβάλ Φιλίππων 2021, Σκην. Γεωργία Μαυραγάνη).

Láz – Las AMKE

Η ομάδα Láz Las δημιουργήθηκε από τον Γιώργο Βουρδαμή και τη Ρόζα Προδρόμου. Η ονομασία παραπέμπει σε αστέρι που περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του με τέτοια ταχύτητα, που δίνει την εντύπωση ότι αναβοσβήνει.    

(*σημείωση : πρόκειται για φανταστικό και όχι πραγματικό όνομα)

Με το σχηματισμό της ομάδας αυτή προσδοκούμε να κανουμε το θέατρο που μας λείπει: παλλόμενο, ζωντανό, σύγχρονο, ανεπιτήδευτο, με και για την κοινότητα των ανθρώπων.

Γιατί αν δεν παλέψουμε για την ομορφιά, πώς θα αντέξουμε τη σκληρότητα αυτού του κόσμου ;

Ο σκοπός του πολιτιστικού φορέα είναι μη κερδοσκοπικός, πνευματικός, καλλιτεχνικός, και συνίσταται στην ανάπτυξη, διάδοση, καλλιέργεια και προβολή της τέχνης και του πολιτισμού στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Επιδίωξη της ομάδας είναι να συμβάλλει στον ανθρωπιστικό και κοινωνικό ρόλο της παραγωγής καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, στην προώθηση της ανεξάρτητης πολιτιστικής δημιουργίας και την ανάδειξη νέων καλλιτεχνών, δίνοντας έμφαση στις ιδιαιτερότητες των τοπικών κοινωνιών. Σε αυτό το πλαίσιο, ο χαρακτήρας της είναι παράλληλα ερευνητικός και εκπαιδευτικός.

Βασικοί σταθμοί στην πορεία μας :

• Ιώ: στο βουνί των μεγάλων θεών :μια μουσική σκηνική σύνθεση για τη Σαμοθράκη με πυρήνα τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Η πρώτη μας μεγάλη παραγωγή στα πλαίσια του προγράμματος του ΥΠΠΟ “όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός-2025”, με ζωντανή μουσική και ένα μεγάλο σύνολο ερμηνευτών και συνεργατών.

(trailer / Ιούλιος 2025)

• medea loading : σόλο περφόρμανς της Ρόζας Προδρόμου, συν-σκηνοθεσία της ίδιας, της Μαρίας – Όλγας Αθηναίου και του Οδυσσέα Ιωάννου – Κωνσταντίνου, με θέμα τις πολιτικο-κοινωνικές προεκτάσεις της μητρότητας μέσα από τον κλασικό μύθο της Μήδειας.

(trailer / Νοέμβριος 2024)

• οι Γείτονες : σε σκηνοθεσία Γιώργου Βουρδαμή, μια μουσική, σκηνική σύνθεση σε ποιητικό κείμενο της Σοφίας Ιωάννου και μουσική του Σταύρου Ρουμελιώτη. Ένα σχόλιο στη μοναξιά της μεγαλούπολης μέσα από τα μάτια της ενοίκου μιας πολυκατοικίας.

((trailer / Μάιος 2023)