Ζέφη Συρίβλη

Το πιο απαιτητικό όταν γράφει κάποιος για παιδιά θα έλεγα ότι είναι να διατηρήσεις μια ισορροπία.

Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να στραφείτε προς το παιδικό βιβλίο και τι θεωρείτε πιο απαιτητικό όταν γράφετε για παιδιά;

Καθοριστικό ρόλο στην επιλογή μου να στραφώ προς το παιδικό βιβλίο έπαιξε η μητρότητα. Ήταν η αφορμή να επιστρέψω στην παιδική λογοτεχνία ως αναγνώστρια, να ανακαλύψω ξανά τη δύναμη και τη μαγεία της και, τελικά, να οδηγηθώ στη συγγραφή παιδικών βιβλίων. Υποσυνείδητα θα έλεγα ότι, ίσως, ήταν η ανάγκη να μιλήσω για πράγματα που μας αφορούν όλους -φόβο, αυτοπεποίθηση, αποδοχή, όνειρα, διαφορετικότητα- με τρόπο απλό. Το πιο απαιτητικό όταν γράφει κάποιος για παιδιά θα έλεγα ότι είναι να διατηρήσεις μια ισορροπία. Να γράψεις κάτι απλό, χωρίς όμως να είναι απλοϊκό στο περιεχόμενο. Η πειθαρχία στη γλώσσα: η σαφήνεια, ο ρυθμός και η αποφυγή διδακτισμού και εύκολων λύσεων.

Πώς γεννιούνται οι ιστορίες και οι χαρακτήρες στα βιβλία σας; Ξεκινάτε από ένα μήνυμα ή από μια εικόνα/ιδέα;

Συνήθως, ξεκινάω από μια εικόνα ή μια ιδέα που με συγκινεί. Μια μικρή σκηνή που μοιάζει να ζητά συνέχεια, κάτι που με «τσιγκλάει». Μια απλή ιδέα που μοιάζει ασήμαντη, αλλά έχει μια δυναμική. Στην αρχή δεν υπάρχει πάντα σαφές μήνυμα. Καθώς προχωρά η ιστορία, οι χαρακτήρες αποκτούν φωνή και τότε αναδύεται σιγά σιγά ο πυρήνας της ιστορίας και αυτό που θέλω τελικά να μείνει στον αναγνώστη. Το μήνυμα έρχεται στην πορεία, γεννιέται μέσα από την αφήγηση, μέσα από την ιστορία, δεν την κατευθύνει από την αρχή. Πολλές φορές είναι σαν οι χαρακτήρες να με οδηγούν.

Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα για τους δημιουργούς παιδικής λογοτεχνίας;

Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα για τους δημιουργούς παιδικής λογοτεχνίας είναι να κερδίσουν και να κρατήσουν την προσοχή των παιδιών σε μια εποχή ταχύτητας, οθονών και συνεχούς εναλλαγής ερεθισμάτων. Να βρουν τρόπους να είναι σύγχρονοι και άμεσοι, αλλά ταυτόχρονα να προσφέρουν ουσία, συναίσθημα και προβληματισμό χωρίς διδακτισμό. Αυτό που βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση είναι να νιώσει ο αναγνώστης ότι συμμετέχει με έναν τρόπο. Γι’ αυτό και το μυστήριο λειτουργεί καλά προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί κινητοποιεί την περιέργεια, ζητά από το παιδί να παρατηρήσει, να υποθέσει και να το λύσει μαζί με τους ήρωες. Στα δυο βιβλία μυστηρίου μου που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Πατάκη, «Η εξαφάνιση της Μπέλλας» και «Ένα παράξενο ατύχημα», προσπάθησα ακριβώς αυτό: μια ιστορία που εξάπτει την περιέργεια, αλλά παράλληλα αφήνει χώρο για αξίες και μηνύματα. Τελικά, για εμένα, η πρόκληση είναι να κάνεις το παιδί, ή τον έφηβο να πει «άλλη μια σελίδα», και όταν κλείσει το βιβλίο να έχει νιώσει, να έχει σκεφτεί και να θέλει να επιστρέψει στην ανάγνωση. Το βιβλίο να έχει γίνει μια συνειδητή επιλογή.

Πώς βιώσατε τη συνεργασία σας με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού και τι κρατάτε περισσότερο από αυτή την εμπειρία;

Η συνεργασία μου με το ΙΜΕ ήταν και είναι εξαιρετική. Αυτό που κρατώ είναι ότι όλοι όσοι συνέβαλαν στην έκδοση των βιβλίων αντιμετώπισαν τη διαδικασία με επαγγελματισμό και πραγματικό σεβασμό. Επίσης, δεν μπορώ να ξεχάσω το γεγονός ότι το πρώτο μου βιβλίο -μια στιγμή ορόσημο για εμένα- εκδόθηκε από το ΙΜΕ.

Τα δύο βιβλία σας που εκδόθηκαν από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού έχουν ιδιαίτερη θεματική. Ποιο ήταν το βασικό μήνυμα που θέλατε να περάσετε στους μικρούς αναγνώστες;

Στο βιβλίο «Το πορτοκαλί σαλιγκαράκι», κεντρικός άξονας είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας, της μοναδικότητας κάθε πλάσματος και η ενίσχυση της προσωπικής ταυτότητας.

Στο «Κυνηγώντας το όνειρο», στόχος είναι να εμπνευστούν οι μικροί αναγνώστες να ακολουθούν τα όνειρά τους, να μην επαναπαύονται και να μη δειλιάζουν μπροστά στις δυσκολίες.

Και τα δύο βιβλία στοχεύουν στη συναισθηματική ενδυνάμωση του παιδιού.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας και πώς βλέπετε την εξέλιξή σας στη συγγραφή βιβλίων τα επόμενα χρόνια;

Θέλω να συνεχίσω να γράφω ιστορίες που διαβάζονται με χαρά, αλλά αφήνουν και ένα αποτύπωμα. Πέρα από τα συγγραφικά σχέδια με ενδιαφέρει να εξελίξω τις δράσεις που φέρνουν τα παιδιά κοντά στα βιβλία με τρόπο ευρηματικό και διαδραστικό: όχι σαν υποχρέωση, αλλά σαν μια διασκεδαστική, βιωματική εμπειρία. Δράσεις που δίνουν χώρο στο παιχνίδι, στη συμμετοχή και στη φαντασία, ώστε το βιβλίο να συνδέεται με μια θετική και χαρούμενη εμπειρία.

Η Ζέφη Σιρίβλη είναι Ελληνίδα συγγραφέας παιδικών και νεανικών βιβλίων, γεννημένη στη Γερμανία και με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing. Από το 2012 ξεκίνησε την εκδοτική της πορεία με έργα που διακρίνονται για την αγάπη τους προς τα παιδιά και το μήνυμα ενδυνάμωσης. Έχει εκδώσει δύο βιβλία με τον εκδοτικό φορέα του Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού — «Το πορτοκαλί σαλιγκαράκι» (2012) και «Κυνηγώντας το όνειρο» (2023) — που προσεγγίζουν θεματικά την αυτογνωσία, το όνειρο και την αξία της προσπάθειας για τα μικρότερα αναγνώσματα. Παράλληλα έχει γράψει και άλλα έργα παιδικής λογοτεχνίας. Συμμετέχει σε δράσεις φιλαναγνωσίας και στη λειτουργία παιδικών λεσχών ανάγνωσης στην Ελλάδα.

Τα δυο βιβλία της Ζέφης Σιρίβλη που έχουν εκδοθεί από το Ιδρυμα Μειζονος Ελληνισμού:

Κυνηγώντας το όνειρο

ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΣΑΛΙΓΚΑΡΑΚΙ