Κωνσταντίνος Τσουμπάρης

Το θέατρο με κρατάει πάντα συγκεντρωμένο και γεμάτο ενέργεια.

Πώς ήταν η εμπειρία σου να δουλέψεις υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση της Κωνσταντίνας Νικολαΐδου σε μια τόσο απαιτητική και κλασική παραγωγή; 

Για άλλη μια φορά βιώσαμε μια πανέμορφη συγκυρία. Με την Κωνσταντίνα συνεργαζόμαστε εδώ και αρκετά χρόνια, οπότε η εμπειρία ήταν ακριβώς αυτή που περίμενα. Με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο, καταφέρνει να επιλέγει ανθρώπους που ξεχωρίζουν όχι μόνο για το ταλέντο τους, αλλά και για το ήθος τους, κάτι που δημιουργεί μια πραγματικά ξεχωριστή καθημερινότητα. Τα τελευταία τρία χρόνια, είμαστε ο ίδιος θίασος… Όπως καταλαβαίνετε, το κλίμα είναι οικογενειακό…. Και φυσικά, αυτό μας επέτρεψε να δουλέψουμε γρήγορα, ουσιαστικά και με πολύ χιούμορ! Η Κωνσταντίνα ήρθε πολύ οργανωμένη, με σαφές όραμα και μια πολύ ευρηματική σκηνοθετική οπτική. Κι αυτό είναι που κάνει ακόμα και μια κλασική, απαιτητική παράσταση να γίνεται για μένα όλο και πιο συναρπαστική, γιατί μαθαίνω περισσότερα!

Ποιο είναι το στοιχείο της παράστασης που πιστεύεις ότι θα αγγίξει περισσότερο το κοινό;

Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται είναι ότι αυτό που αγγίζει περισσότερο το κοινό είναι ο πυρήνας του έργου. Κατά την γνώμη μου, «Η Παναγία των Παρισίων» μιλά για την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπηθεί και να γίνει αποδεκτός, αλλά και για το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει τη διαφορετικότητα. Παρότι πρόκειται για ένα κλασικό έργο, τα ερωτήματά του παραμένουν συγκλονιστικά σύγχρονα. Στο συγκεκριμένο ανέβασμα, όμως, πιστεύω ότι πολλοί θα σταθούν και σε κάτι άλλο… Στη συγχώρεση και την μετάνοια. Θεωρώ ότι δίνουμε μια πολύ καθαρή οπτική της παράστασης και από την πλευρά του Φρολό. Υπάρχει η σκέψη ότι ποτέ δεν είναι αργά να ζητήσεις συγγνώμη, όσο δύσκολα κι αν έχουν έρθει τα πράγματα. Ωστόσο, το να συγχωρήσεις πρώτα τον ίδιο σου τον εαυτό είναι συχνά το πιο δύσκολο κομμάτι. Καλύτερα όμως να σταματήσω κάπου εδώ, μην σας κάνω κάποιο spoiler! χαχα! 

Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι να παίξεις στο μέλλον, και γιατί; Πώς επιλέγεις τα έργα στα οποία συμμετέχεις;

Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος ρόλος που ονειρεύομαι να παίξω. Αυτό που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι να δοκιμάζομαι σε πολλά και διαφορετικά πράγματα, σε διαφορετικά είδη και σύμπαντα. Θέλω να γνωρίσω χαρακτήρες που με προκαλούν και μου δίνουν τη δυνατότητα να εξελίσσομαι. Όταν επιλέγω ένα έργο, το βασικό μου κριτήριο είναι το κείμενο: να μου αρέσει, να με αφορά, να με εκφράζει και κυρίως να μην με κάνει να νιώθω άβολα.  Παράλληλα, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και η ομάδα· το να υπάρχουν καλοί συνεργάτες και ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης. Φυσικά, σκέφτομαι πάντα τι μπορεί να μου προσφέρει κάθε δουλειά σε βάθος χρόνου και πώς μπορεί να με εξελίξει. Από την άλλη, το επάγγελμα του ηθοποιού είναι απαιτητικό και συχνά αβέβαιο, οπότε δεν μπορείς πάντα να είσαι απόλυτα αυστηρός στις επιλογές σου. Προσπαθώ όμως, όσο μπορώ, να κρατώ έναν προσωπικό άξονα και να συμμετέχω σε δουλειές που για μένα έχουν νόημα.

Τι είναι αυτό που σε τραβάει περισσότερο σε ένα κείμενο ή μια παραγωγή;

Αυτό που με τραβάει σε ένα κείμενο ή μια παραγωγή είναι η πρόκληση να δοκιμαστώ σε κάτι διαφορετικό και να εξελιχθώ ως ηθοποιός. Για μένα είναι πολύ σημαντικό να δουλεύω σε έργα που μου αρέσουν και με εκφράζουν, αλλά και σε παραγωγές που σέβονται τους ηθοποιούς και φροντίζουν τη δουλειά μας με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Σε μια μεγάλη παραγωγή, όπως αυτή στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, έχεις τη δυνατότητα να ζήσεις μια ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία, να συνεργαστείς με πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους και να δεις τη δουλειά σου να παίρνει μορφή σε όλα τα επίπεδα — από τη σκηνή μέχρι και την οργάνωση. Όλα αυτά μαζί κάνουν την εμπειρία μοναδική και το απολαμβάνω πολύ! 

Ποιο θεωρείς ως το σημαντικότερο μάθημα που σου έχει διδάξει μέχρι σήμερα η πορεία σου στο θέατρο;

Το θέατρο μου έχει διδάξει τόσα πολλά, που μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα. Μαθαίνω να έχω υπομονή και να εμπιστεύομαι τη διαδικασία. Επιπλέον, μαθαίνω να κυνηγάω τους στόχους μου και να μην τα παρατάω. Καθώς επίσης πολύ σημαντικό: πολλές φορές να δέχομαι και την απόρριψη… Ή τουλάχιστον να το προσπαθώ! χαχα!

Αν όμως έπρεπε να διαλέξω ένα, θα ήταν να εκτιμώ την καθημερινότητα και τη δουλειά μου. Νιώθω πραγματικά τυχερός και ευτυχισμένος όταν δουλεύω! Νιώθω ολοκληρωμένος. Είναι πραγματικά ευλογία, γιατί ξέρω ότι για πολλούς ανθρώπους σε άλλα επαγγέλματα η μέρα τους μπορεί να είναι δύσκολη ή βαρετή, ενώ εγώ ανυπομονώ να πάω στη δουλειά μου και να ζήσω την παράσταση. Αυτό με κρατάει πάντα συγκεντρωμένο και γεμάτο ενέργεια.

Πληρφορίες για την παράσταση: