Please enable JS

Μάιρα Ξύδη

Tο θέατρο δεν είναι απλώς μια επαγγελματική δραστηριότητα, αλλά κομμάτι της ταυτότητάς μου

Πως ξεκίνησες την πορεία σου στο θέατρο;

Από πολύ μικρή ένιωθα πως το θέατρο ήταν κάτι που με τραβούσε αβίαστα, σαν μια φυσική ανάγκη να εκφραστώ και να επικοινωνήσω με τον κόσμο γύρω μου. Ξεκίνησα με τις ομάδες θεατρικού παιχνιδιού και συνέχισα στην θεατρική ομάδα του σχολείου μου και σε εξωτερικές, μέχρι που μπήκα στην σχολή Θεατρικών Σπουδών Ναυπλίου. Από εκεί και έπειτα έγινε μέρος των σπουδών μου και με το πέρασμα του χρόνου της δουλειάς μου.
Όμως, η πραγματική μου αρχή στον επαγγελματικό χώρο ήρθε όταν έκανα την πρακτική μου στην Ομάδα 7 με την Βίκυ Μαστρογιάννη, όπου είχα την τύχη να γνωρίσω αξιόλογους ανθρώπους που μοιράζονταν το ίδιο πάθος. Η συνεργασία αυτή με οδήγησε σε πολλές και σημαντικές επαγγελματικές προκλήσεις, ενώ παράλληλα δημιούργησε δυνατές σχέσεις και φιλίες που κρατάω μέχρι σήμερα.
Ένα από τα πιο όμορφα και πολύτιμα αποτελέσματα αυτής της περιόδου ήταν η συνεργασία με την Ανδρονίκη Αβδελιώτη, με την οποία δεθήκαμε όχι μόνο επαγγελματικά, αλλά και φιλικά. Μαζί καταφέραμε να δημιουργήσουμε έργα που αγαπήσαμε και που μας δίδαξαν πολλά, και η φιλία που προέκυψε ήταν κάτι το αναπάντεχο αλλά και τόσο ουσιαστικό. Εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε και να στηρίζουμε η μία την άλλη, και αυτή η σχέση είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχει προσφέρει το θέατρο.
Με το πέρασμα των χρόνων, το θέατρο δεν είναι απλώς μια επαγγελματική δραστηριότητα, αλλά κομμάτι της ταυτότητάς μου, μιας διαδικασίας συνεχούς μάθησης και εξερεύνησης. Κάθε νέα δουλειά, κάθε νέα συνεργασία, κάθε νέα πρόκληση με γεμίζει και με ενδυναμώνει, και έτσι, παραμένω αφοσιωμένη σε αυτό που αγαπώ.


Τι είναι το πιο όμορφο και τι το πιο δύσκολο στη δουλειά του ηθοποιού;

Η δουλειά του ηθοποιού είναι πραγματικά μοναδική. Το να δημιουργείς κάτι που γνωρίζεις πως δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά ακριβώς το ίδιο, σε ωθεί να δίνεις κάθε φορά όλο σου το είναι. Πιστεύω πως το πιο όμορφο και το πιο δύσκολο στοιχείο αυτής της τέχνης είναι, στην ουσία, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Μέσα από τους ρόλους που υποδύεσαι και τα κείμενα που ερμηνεύεις, μπαίνεις σε μια διαδικασία βαθιάς κατανόησης των ανθρώπων που ζωντανεύεις. Και μέσα από αυτή την κατανόηση, ανακαλύπτεις και τον εαυτό σου. Αυτό που κάνει τη δουλειά τόσο απαιτητική είναι το γεγονός ότι χρειάζεται να είσαι σε συνεχή αναζήτηση. Πρέπει να έχεις το θάρρος να κοιτάξεις μέσα σου, να εξετάσεις τα δικά σου τραύματα, φόβους, και αδυναμίες. Και με αυτόν τον τρόπο, να κατανοήσεις καλύτερα όχι μόνο τους χαρακτήρες που υποδύεσαι, αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό.
Θεωρώ πως αν δεν είσαι σε επαφή με τον εαυτό σου, αν δεν αναγνωρίζεις και δεν αποδέχεσαι τις αντιφάσεις και τα συναισθηματικά σου βάθη, δύσκολα μπορείς να μεταφέρεις την αλήθεια του άλλου ανθρώπου μέσα από τον ρόλο σου.


Αν ήσουν ντετέκτιβ σαν τον Sherlock Holmes, ποιο μυστήριο θα ήθελες να λύσεις;

Ένα από τα μυστήρια που με συναρπάζει περισσότερο και που θα ήθελα να λύσω, αν είχα τις ικανότητες ενός ντετέκτιβ σαν τον Sherlock Holmes, είναι αυτό του Zodiac Killer. Η υπόθεση του δολοφόνου, που έχει στοιχειώσει την Αμερική για δεκαετίες, με ενδιαφέρει τόσο για τους γρίφους και τα κρυπτογραφημένα μηνύματα που έχει στείλει ο ίδιος ο δράστης, όσο και για την αινιγματική του ταυτότητα, η οποία παραμένει άλυτη.


Αν η ζωή σου ήταν μυθιστόρημα μυστηρίου, ποιος θα ήταν ο “κακός” σας;

Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Αν έπρεπε να φανταστώ τον “κακό” σε ένα μυθιστόρημα μυστηρίου που αφορά τη ζωή μου, θα ήθελα αυτός ο χαρακτήρας να είναι κάπως πιο περίπλοκος και ασαφής. Θα ήταν ένας φαινομενικά καλός άνθρωπος, ίσως ακόμα και ένας ήρωας στην αρχή, που δεν έχει συνειδητοποιήσει την σκοτεινότερη πλευρά του εαυτού του. Το ιδανικό παράδειγμα αισθάνομαι ότι είναι ένας χαρακτήρας σαν τον Δόκτωρα Τζέκιλ και τον Κύριο Χάιντ, αλλά με την ιδιαιτερότητα ότι δεν αντιλαμβάνεται τη μεταμόρφωση του καλού του εαυτού σε κακό. Η αντίφαση αυτή θα δημιουργούσε ένα ενδιαφέρον παιχνίδι συνείδησης και ανατροπής στην ιστορία. Είναι ένα παιχνίδι ψυχής και συνείδησης, το οποίο προσφέρει μια πιο ενδιαφέρουσα και πολυδιάστατη προσέγγιση στο κλασικό μοτίβο του κακού.

Πληροφορίες για την παράσταση:

Array