O σκηνοθέτης Τάσος Πυργιέρης & οι πρωταγωνιστές του μιλούν για τις Στρατηγικές του έρωτα. 

Οι πρωταγωνιστές των “Στρατηγικών του Έρωτα” συστήνουν τους χαρακτήρες του.

Συνέντευξη στπν Θάνο Ζαχαράκη.

Με αφορμή τη νέα παράσταση στο “Θέατρο Θησείον”, βρεθήκαμε στις πρόβες και συναντήσαμε τον σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς, με τους οποίους μιλήσαμε για το έργο και τους ρόλους τους, μέσα σε μια δημιουργική ατμόσφαιρα γεμάτη ενέργεια και θεατρικό παλμό.

Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Τάσου Πυργιέρη, ετοιμάζουν τις «Στρατηγικές του έρωτα» του Τζορτζ Φάρκιουαρ, μια απολαυστική και τολμηρή κωμωδία παρεξηγήσεων, μεταμφιέσεων και ερωτικών παιχνιδιών. Δύο φίλοι, χωρίς χρήματα αλλά με περίσσευμα φαντασίας και γοητείας, φτάνουν σε ένα αγγλικό χωριό και μπλέκονται σε ένα ευφάνταστο παιχνίδι ψεύτικων ταυτοτήτων, μυστικών ραντεβού και απαγορευμένων επιθυμιών.

Ένας κόσμος όπου όλοι κάτι κρύβουν και όλοι διεκδικούν κάτι περισσότερο ζωντανεύει στη σκηνή, σε μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορική κομψότητα και τη σύγχρονη ματιά, προσφέροντας γέλιο, ρυθμό και μια φρέσκια επαφή με ένα από τα πιο απολαυστικά έργα της ευρωπαϊκής θεατρικής παράδοσης.

Τάσος Πυργιέρης (σκηνοθέτης) 

«Tο ανέβασμα της παράστασης “Οι Στρατηγικές του Έρωτα” του Τζόρτζ Φάρκιουαρ στην Ελλάδα αποτελεί μια τολμηρή σκηνική πρόταση, καθώς η κωμωδία της Παλινόρθωσης παραμένει ένα ανεξερεύνητο είδος στην ελληνική θεατρική σκηνή. Στις κωμωδίες της Παλινόρθωσης αντικατοπτρίζονται πολλές από τις πνευματικές τάσεις που αναδύονται εκείνη την περίοδο, που θα οδηγήσουν στον Διαφωτισμό, όπως η πίστη στη λογική και την πρόοδο, ενώ παράλληλα αναδεικνύονται ο σκεπτικισμός, η αιχμηρή σάτιρα και η αμείλικτη κοινωνική κριτική στο κατεστημένο. Βρισκόμαστε σε ένα σύμπαν όπου δεν είναι διεφθαρμένες μόνο οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις, αλλά ολόκληρος ο ιστός της κοινωνίας. Επιβραβεύεται η ευφυής εξαπάτηση, η προσαρμοστικότητα και η ανήθικη οξυδέρκεια. Oι Στρατηγικές του Έρωτα είναι ένα βαθιά ηδονιστικό κείμενο που αναδεικνύει την ελευθερία της σεξουαλικής έκφρασης, την απόλυτη απόρριψη των ρομαντικών ιδεωδών και τη ρήξη με κάθε πουριτανική ηθική της θρησκευτικής υποκρισίας. Είναι ένα κείμενο ιδανικό για μια σύγχρονη ελληνική σκηνική ανάγνωση, καθώς θίγει ζητήματα εξαιρετικά σημερινά: τις κοινωνικές ανισότητες, τη διαφθορά, τη θεατρικότητα της δημόσιας ζωής, την ανάγκη κάθε νέας γενιάς να ορίσει την προσωπική πορεία της, πέρα από κάθε περιορισμό που της επιβάλλεται.»

Τζίνη Παπαδοπούλου

«Η κυρία Ξυνού είναι μια δυναμική και πολύ μπροστά για την εποχή της γυναίκα, που νιώθει βαθιά μόνη μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν την καταλαβαίνει. Προερχόμενη από το Λονδίνο, βλέπει τους γύρω της πιο «επαρχιώτες» και κρατά αποστάσεις, ενώ ο γάμος της δεν της προσφέρει τη συντροφικότητα που ονειρεύτηκε, αφού ο σύζυγός της είναι απόμακρος και βυθισμένος στα δικά του προβλήματα. Έτσι, προσπαθεί να καλύψει αυτό το κενό αναζητώντας προσοχή και επιβεβαίωση, φλερτάροντας έναν παπά και γοητευόμενη από το ενδιαφέρον που της δείχνει ο Κυνηγός. Είναι μια γυναίκα που παλεύει ανάμεσα σε αυτό που επιβάλλει η κοινωνία και σε αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη: αγάπη και ουσιαστική σύνδεση.»

Θωμάς Βούλγαρης

«Έχω τη χαρά να υποδύομαι τρεις εντελώς διαφορετικούς ρόλους: έναν ραδιούργο πανδοχέα, που μέσα από τη διήγησή του εισάγει τα πρόσωπα του έργου και θυμίζει έναν κωμικό πρόγονο των Θερναδιέρ από τους «Άθλιους» του Victor Hugo, μια πλούσια επαρχιώτισσα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στη φιλανθρωπία και θεωρείται από τους συγχωριανούς της σαν γιατρός της περιοχής, και έναν αυστηρό Λονδρέζο ευγενή, ο οποίος εμφανίζεται στο τέλος και λειτουργεί ως καταλύτης. Και οι τρεις αποτελούν χαρακτηριστικούς τύπους της εποχής τους και μου δίνουν την ευκαιρία να «επισκεφθώ» μια λιγότερο γνωστή, αλλά ιδιαίτερα σημαντική περίοδο της αγγλικής ιστορίας, που μπορεί να θεωρηθεί μια δεύτερη Αναγέννηση.»

Ιάσονας Παπαματθαίου

«Ο ρόλος μου, ο Μάρτιν Φραγκίσκος Κυνηγός, είναι ένας απατεώνας και τυχοδιώκτης, ένας “Καζανόβας” της εποχής. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα με έντονη θεατρικότητα και χιούμορ. Έχει μια ελαφρώς γελοιογραφική διάσταση, κάτι που τον κάνει ιδιαίτερα απολαυστικό και διασκεδαστικό επί σκηνής.»

Τζωρτζίνα Λιώση

«Στο έργο, υποδύομαι τη Cherry και τον πάτερ Φοφουά — δύο φαινομενικά πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες που όμως κινούνται στο ίδιο παιχνίδι επιβίωσης και επιθυμίας. Η Cherry είναι γήινη, έξυπνη και διαισθητική, με έναν τρόπο να βλέπει πίσω από τις μάσκες των άλλων, ενώ ο Φοφουά φέρνει κάτι πιο απρόβλεπτο και σκοτεινά χιουμοριστικό. Αυτό που με γοητεύει είναι πως και οι δύο, ο καθένας με τον τρόπο του, ισορροπούν ανάμεσα στο ρόλο που παίζουν και σε αυτό που πραγματικά χρειάζονται.»

Χριστίνα Ροκαδάκη 

«Υποδύομαι τη Ντορίτα Πλούσια Τα Ελέη — όνομα και πράγμα. Είναι ένα κορίτσι της επαρχίας, χυμώδες και γεμάτο ζωή, με μια σχετική οικονομική άνεση. Οι φιλοδοξίες της είναι μάλλον περιορισμένες, καθώς βλέπει τον γάμο ως βασικό της στόχο, ενώ η καθημερινότητά της περιστρέφεται κυρίως γύρω από τη γυναίκα του αδερφού της, που αποτελεί και τη βασική της συντροφιά. Παρόλο που δείχνει απλή και ανέμελη, μέσα της υπάρχει μια έντονη συναισθηματικότητα και ένας ερωτισμός που την ξεχειλίζει, αλλά δεν ξέρει πώς να τον εκφράσει ή πού να τον διοχετεύσει. Η περιορισμένη εμπειρία της και το κλειστό περιβάλλον στο οποίο έχει μεγαλώσει τη μπερδεύουν, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα γεμάτο αντιφάσεις — αθώο αλλά και παθιασμένο, απλό αλλά και βαθιά ανήσυχο.»

Πάνος Μαλικούρτης

Στο έργο υποδύομαι δύο πολύ διαφορετικούς και απολαυστικούς ρόλους. Ο πρώτος είναι ο κύριος Ξινός, ένας επαρχιώτης άντρας παγιδευμένος σε έναν γάμο με μια γυναίκα πολύ πιο έξυπνη και δυναμική από εκείνον. Αυτή η ανισορροπία τον οδηγεί στο να βρίσκει «παρηγοριά» κυρίως στο αλκοόλ και στη μόνιμη γκρίνια του. Να πω εδώ ότι η επί σκηνής σύζυγός μου είναι η Τζίνη Παπαδοπούλου, με την οποία –παραδόξως– δεν έχω καταφέρει να παίξω ούτε μία σκηνή «σοβαρά», γιατί κάθε φορά που τσακωνόμαστε, με διαλύει με τις εκφράσεις της. Είναι πραγματικά απολαυστική! Ο δεύτερος ρόλος μου είναι ο κύριος Κρεμαλάκης, ένας κλέφτης που φέρνει «δώρα» από λεηλατημένους τάφους στην πανέμορφη Τζωρτζίνα Λιώση, η οποία υποδύεται την Τσέρη. Ταυτόχρονα, όμως, είναι ένας χαρακτήρας με έντονες ερωτικές διαθέσεις, που φλερτάρει σχεδόν με… ό,τι κινείται, κάτι που τον κάνει ακόμα πιο ιδιαίτερο και απρόβλεπτο στη σκηνή.

Τέλης Ζαχαράκης 

«Υποδύομαι τον Τομ, γνωστό και ως Λόρδο Καλόβολο, που λειτουργεί σαν το alter ego του Κυνηγού. Σε αντίθεση με εκείνον, που είναι πιο «σκληρός» και ξέρει ακριβώς τι θέλει, ειδικά σε σχέση με το χρήμα, ο Τομ τον θαυμάζει και τον έχει ως πρότυπο, αλλά έχει μια βασική αδυναμία: όταν πάει να διεκδικήσει κάτι, παρασύρεται από το πάθος και δεν μπορεί να ελέγξει το συναισθηματικό του κομμάτι. Ο δεύτερος ρόλος μου είναι ο μπάτλερ της Ντορίτα, ο Μαμούνης, μια εντελώς καρικατουρίστικη φιγούρα με ιδιόμορφη συμπεριφορά και μια ιδιαίτερη αίσθηση «χρονικής καθυστέρησης», που τον κάνει ακόμα πιο απολαυστικό επί σκηνής.»

Προπώληση εισιτηρίων: Οι Στρατηγικές του Έρωτα

Πληροφορίες για την παράσταση: