Please enable JS

Οι “Radio GaGa” μιλούν για την παράστασή τους “Τhe Play”

Επιμέλεια συνέντευξης Νίκος Ελευθεριάδης
 

Ας γνωρίσουμε τους παραγωγούς- ηθοποιούς του Radio Gaga.

Μαρία Παρίκου: «Είμαι η Σήλια και θέλω Ισότητα, και είμαι στο σώμα της Μαρίας Παρίκου η οποία πιστεύει ότι το Θέατρο είναι μια τρέλα χωρίς γιατρειά. Σε γεμίζει με συνεχόμενη ανησυχία σκέψης κ σώματος, δεν είσαι ποτέ ευχαριστημένος και πάντα ψάχνεις να ανακαλύψεις κάτι. Όταν το βρεις ψάχνεις και για κάτι άλλο. Κι η ζωή συνεχίζεται μέσα στην ανυσηχία για πάντα. Σαν κλασική ελληνίδα μάναεύχεται τα παιδια της να ακολουθήσουν έναν καλλιτεχνικό δρόμο χωρίς να δυσκολευτούν. Ουτοπία. Και έχει τάξει στον άντρα της τα λεφτά που βγάζει απ το Θέατρο (Ουτοπία ξανά) για την υπομονή του. Δουλεύει σε Εκδόσεις Βιβλίων ευχόμενη ότι ο κόσμος διαβάζει (ουτοπία τρίς) & σπουδάζει παράλληλα στο ΘτΑ. Η Σήλια απ την άλλη ζεί την δικιά της Ουτοπία, μέχρι που της φέρνει η ζωή κάτι που ούτε το φανταζόταν!»

Αλέξανδρος Λουίζος: Στο έργο είμαι ο Βασίλης και είμαι μεσίτης, ζω στα Εξάρχεια και κρύβω καλά μέσα μου κάτι που μου άλλαξε την ζωή. Μέχρι την εφηβεία μου δεν ήμουν και το καλύτερο παιδί, στην πορεία έστρωσα ή μάλλον με έστρωσε ένα πρόσωπο, και τώρα ουσιαστικά ψάχνω να βρω τα πατήματα μου για να μπορέσω να συνεχίσω.

Χιονία Χιωτέλλη : Αρχικά να σ’ ευχαριστήσω Νίκο ελευθεριάδη που μπήκες στην διαδικασία να «μου» πάρεις συνέντευξη μιας και πολλοί γνωρίζουν ότι είμαστε φίλοι  και δεν έχω να σου σου πω κάτι που δεν ξέρεις ίσως…! Λοιπον…σχετικάμε την πρώτη ερώτηση!  Με λένε Χιονία Χιωτέλλη (και ναι Χιονία… που είναι το βαφτιστικό μου όνομα και δεν γιορτάζω τον χειμώνα αλλά στις 16 Απριλίου με χριστιανικότατη θρησκευτική ονομαστική γιορτή!). Τώρα στην θεατρική παράσταση ερμηνεύω την Αλέξια Γαλαζούλα και μην με ρωτήσεις γιατί; Έτσι μου είπαν και έτσι έκανα χαχαχαχα.

Αντώνης Καραστεργίου :.Ονομαζομαι Αντώνης Καραστεργίου, είμαι 27 ετών, απόφοιτος της δραματικής σχολής Πράξη 7 το έτος 2016 Εργάστηκα ως ηθοποιός στο Δηπεθε Πάτρας στο έργο “Οι Μικροαστοι” του Μαξίμ Γκορκι και ύστερα σε διάφορες παραγωγές, όπως στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνων σε άλλες θεατρικές παραστάσεις. Το θέατρο για μένα είναι όνειρο, το οποίο έχω την τύχη μέχρι τώρα να ακολουθώ και να συνδημιουργω μαζί του. Δε μπορώ να σκεφτώ πλέον τη ζωή μου χωρίς αυτό, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου, που θέλω να το υπηρετώ και να το κρατώ ζωντανό για το υπόλοιπο της ζωής μου! Δύο αγάπες έχω μεγάλες και τις θέλω στο μονοπατι της ζωής μου, το θέατρο και το χιπ χοπ. Για μένα είναι σαν τον έρωτα τις ερωτεύτηκα και από τότε θέλω αυτές τις δύο αγάπες συνοδοιπόρους μου στη ζωή. Αν το καταφέρω αυτό, τότε θα είμαι πολύ χαρούμενος! Με τα πάνω τους και τα κάτω τους, αλλά έτσι νιώθεις και όταν είσαι ερωτευμένος! Φέτος λοιπόν συμμετάσχω στην παράσταση Radio Gaga στο θέατρο Ίσον και στην παράσταση “Όλα όσα γνωρίζω στ αλήθεια” στο θέατρο Αλκμηνη. Υπάρχουν και κάποια πράγματα ακόμη, αλλά είναι στα σκαριά! Μου αρέσει πάρα πολύ να γράφω επίσης και είναι κάτι, που πιστεύω ότι κάποια στιγμή, σύντομα θα καταφέρω να βγάλω στο φως αυτό το μέρος, που κρατάω ακόμα σε πλήρη προσωπικό επίπεδο, η το βγάζω μόνο σε μερικούς ανθρώπους και μερικά μέρη του κι εκεί.. Πιστεύω ότι όλα θέλουν το χρόνο τους και με αγάπη, υπομονή και θέληση μεγάλη, οι συνθήκες βρίσκονται, μάλλον τις βρίσκουμε και όλα βρίσκουν την πορεία, που αναλογεί σε αυτά. Αρκεί μόνο η θέληση και η όρεξη μας για ζωή και δημιουργία! 

gagae

                                                  Χιονία Χιωτέλλη

Πιστεύεις ότι ο ρόλος σου είναι αντιπροσωπευτικός του χαρακτήρα σου; Τι σε δυσκόλεψε; 

Αντώνης :. Ο ρόλος μου δεν είναι πλήρως αντιπροσωπευτικος με τον χαρακτήρα μου. Το μόνο κοινό που θα μπορούσα ίσως να έχω είναι η ηρεμία  του και η συστολή του. Με δυσκόλεψε η ανάγκη του για έλεγχο σε όλα και το ότι μεγάλωσε στο Χονγκ
Κονγκ, ένα μέρος, που δεν το γνωρίζω και ο τρόπος ζωής του κλεισμένος πίσω από έναν υπολογιστή. Δεν έχω τέτοια επαφή με την τεχνολογία!
Χιονία : Προσωπικά νομίζω πως ο Γιώργος Στυλ, ο συγγραφέας και σκηνοθέτης της παράστασης μας με μισεί θανάσιμα – το λιγότερο- γιατί επέλεξε να μου δώσει ένα ρόλο που μόνο εκείνος θα μπορούσε να φανταστεί οτι θα μπορούσα να ερμηνεύσω !
Όχι δες με…! Σου μοιάζω για Βιγκαν-Γιόγκι- constructor;;;!!! Και την εμφάνιση άστη να πάει! Με ξέρεις να είμαι μέσα τόσο θετική και αισιόδοξη όσο είναι η Αλέξια Γαλαζούλα (ρόλος παραστασής) που πιστεύει πως όλα είναι «μια χαρά» και «υπέροχα» και πανω απ’ολα τόσο –μα τόοοσο- γλυκιά;;
Μαρία : «Τα κοινά στοιχεία της Μαρίας με τη Σήλια είναι η ανάγκη επίλυσης προβλημάτων των ανθρώπων γύρω της, ως προβολή των δικών της αναζητήσεων. Επίσης η Ζωγραφική, ο Χορός και η Μουσική είναι πάθη και των 2. Αυτό που ακόμα και τώρα με δυσκολεύει στον ρόλο της Σήλιας είναι η κατανόηση των συναισθημάτων των παιδικών τραυμάτων της. Είτε επειδή τέτοια θέματα ‘αγγίζονται’ δύσκολα, είτε μάλλον επειδή έχω η ίδια παιδιά & δυσκολεύομαι να αποδεχτώ τις άσχημες εμπειρίες σε αυτές τις ηλικίες. Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως ο κάθε ηθοποιός ‘οφείλει’ να βρίσκει τις λύσεις του».

Αλέξανδρος : Στο κομμάτι της εφηβείας εχουμε πολλά κοινά με τον ρόλο μου, επίσης πέρασα ένα διάστημα σχεδόν ίδιο με αυτό που περνάει ο ρόλος μου στο έργο. Αλλά μέχρι εκει. Αυτό που ζηλεύω στον Βασίλη, είναι ό,τι ειναι διαβασμένος πολύ με το τι γίνεται στον κόσμο. Με δυσκόλεψε η ομιλία του αλλά είναι κατι που δεν θα αποκαλύψω, όποιος θέλει να μάθει, ας έρθει στην παράσταση.

Γιώργος Στυλιανόπουλος σκηνοθέτης
                            Γιώργος Στυλ

Τι είναι το radio gaga για σενα; 
Αλέξανδρος: Ειναι μια παράσταση που την κάνω με αγάπη, εχει πολλά αληθινά συμβάντα που είχαν συμβεί στο ραδιόφωνο που ήμασταν σχεδόν όλη η θεατρική ομάδα. Μπορεί αυτά να μην έχουν σχέση με την βασική ιδέα του έργου αλλά σίγουρα είναι κάτι μας κάνει να γελάμε και να θυμόμαστε τι περνούσαμε τα τελευταία χρόνια.

Μαρία : Το Radio Gaga είναι «κάτι απ’ τα παλιά» που λέει κι ο ‘Βασίλης’ στον ‘Ωρίωνα’, και κάτι ίσως καρμικό που ρθε και με βρήκε λόγω της αγάπης μου στους Queen & στην ραδιοφωνική παραγωγή».

Αντώνης : το Radio Gaga είναι ένας σταθμός ραδιοφωνικός, που δημιουργήθηκε για να έρθουν κοντά 4 άνθρωποι και να συμπτίξουν τις σχέσεις τους και να δείξει ότι όλα λύνονται αν υπάρχει θέληση.

Χιονία : Πρέπει να απαντήσω μάλλον σοβαρά έστω σε μία ερώτηση και μάλλον ήρθε η στιγμή…. Με τα τέσσερα από τα πέντε παιδιά είχαμε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν σε έναν άλλον «κανονικό» ραδιοφωνικό σταθμό που τον ξεκινήσαμε από
το μηδέν και με πόνο, πείσμα και πολύ (μα παααρα πολύ δουλειά) ήρθε η στιγμή να τον παραδώσουμε στην επόμενη γενιά. Το πρόβλημα –μαλλον- με εμένα είναι πως (στο πολύ βάθος) είμαι παραπάνω ευαισθητη απ’ όσο θα ήθελα, με αποτέλεσμα δεν
καταφέρνω να κλείνω –εύκολα- κύκλους, έτσι λοιπόν με την αρχική εκείνη ομάδα του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού συνεχίσαμε να μιλάμε στο messenger και μέσα από ένα αστείο «μπήκε» η ιδέα… ο Γιώργος Στυλ που είναι πιο «ρίσκι» σε σχεσή με
τους υπόλοιπους και μαλλον μας πήρε στα σοβαρά και ξεκίνησε να το υλοποιεί!  Έτσι δημιουργήθηκε ο “RADIO GAGA”, μόνο αυτη τη φορά είναι ένας καινούριος θεατρικός ραδιοφωνικός σταθμός!!!

gaga4

                                                 Μαρία Παρίκου

Πως ήταν η συνεργασία σας σαν ομάδα;


Αντώνης: H συνεργασία μας ήταν μια χαρά, τα παιδιά είναι πολύ πρόθυμα για όλα. 

Χιονία: Εδώ κλαιμε χαχαχαχα ! Θες να σου πω ότι είμαστε μια υπέροχη ομάδα και αγαπημένοι μεταξύ μας, και κανουμε υπέροχο καμαρίνι και μπλα μπλα αυτά που λένε όλοι δηλαδη ;!;  Αρχικά δες μας έναν – έναν… προσεκτικά… καταλαβαίνεις ποίοι είμαστε! Να σε βοηθήσω λέγοντας σου πως δεν έχουμε καμία σχέση ο ένας με τον άλλον; Εεεεε άρα τι ρωτάς; Καταλαβαίνεις!!!!

Αλέξανδρος : Όπως σε όλες (θέλω να πιστεύω) τις ομάδες. Να προσπαθούμε για το καλύτερο αποτέλεσμα με έντονες στιγμές και εκρήξεις. Ουσιαστικά, είναι η πρώτη φορά που δουλεύω με ομάδα, οι προηγούμενες μου δουλειές ήταν μια δουλειά στην
Στέγη που συμμετείχα σε μία παράσταση του εξωτερικού και στο Θέατρο Χόρν, στον «Αύγουστο» που ήμουν μόνο ηθοποιός. Πέρισυ στην «Σελίδα 39» μπήκα τελευταία και πήρα τους ρόλους που θα έπαιζε ο σκηνοθέτης, ώστε να μπορέσει εκείνος να
σκηνοθετήσει μόνο.

Μαρία : «Η συνεργασία μας, αν και οι 4 απ τους  5 γνωριζόμασταν καλά «απ’τα παλιά» ήταν σαν να ξανασυστηθηκαμε απ’ την αρχη. Νέα δεδομενα, νέα δουλειά, άλλες συνθήκες. Είναι το κλισέ που λενε: «η υπεροχη ατμοσφαιρα των καμαρινιών βγαινει και στη σκηνη» σε εμας λειτουργησε αναποδα. Ότι βλέπεις στη σκηνή ήρθε μαλλον απ’τα καμαρίνια!  Ευαισθησίες, φιλίες, ξεσπάσματα, νεύρα, δημιουργικοτητα, γέλιο, κλάματα, τσακωμοί, υπομονή, συντονισμός, αποκαλύψεις, διαφωνίες, συνεργασία, φωνές, ψίθυροι, ύπνος,  αγουροξύπνημα, πόνος, τηλέφωνα, μυνήματα, ποτά, φαγητό, βιντεάκια, μουσικη μουσικη μουσικη & όλοι μαζι στο τέλος
«παίρνουν 15 τετραγωνικα και τα κάνουν σπίτι τους»!

 

Η παράσταση θίγει κάποια κοινωνικά θέματα; Πιστεύεις πως το κοινό θα ταυτιστεί; Υπάρχει κάποιο στοιχείο που μπορεί να σε ταυτίσει με το ρόλο; 


Χιονία : Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος με κοινωνικές και όχι μονο ευαιθησίες αν όχι αυτιστεί, το λιγότερο θα προβληματιστεί.
Όσο για τον ρόλο αν κάποιο στοιχείο με ταυτίζει με τον ρόλο, νομίζω πως όχι… μπορεί ομως να μην μπορώ να αντιληφθώ και πολυ καλά αυτά που βλέπουν οι άλλοι σε μένα.

Μαρία : Δεν υπάρχει περίπτωση το κοινό να μην ταυτιστεί με κάποιο από αυτά που θίγονται, αν όχι με όλα, πολύ απλά γιατί είναι θέματα που απασχολούν τη γενιά μας. Και ναι αυτό που με ταυτίζει με τον ρόλο μου είναι η ανάγκη του να ξεσηκωθούμε όλοι συναισθηματικα! Να νιώσουμε! Και να μιλάμε για αυτά που νιώσαμε χωρίς να μας απασχολεί ‘τι θα πει η γειτονιά’. Γιατί όπως λέει κ η φίλη μου η Νάνσι ‘η γειτονιά τελικά δεν είπε τίποτα.’

Αντώνης : Πιστεύω ότι το κοινό ταυτίζεται με μέρος του έργου. Μιλάει για ανθρώπινα πράγματα και όχι κάτι εκτός από εμάς.  Μπορεί  να μεταστήσει με το ρόλο μόνο η ανάγκη του ανθρώπου αυτού για επικοινωνία.  

Αλέξανδρος : Από την πρεμιέρα ήδη, βλέπουμε πως το κοινό λαμβάνει τα μηνύματα που θέλει να περάσει το έργο και έστω με τουλάχιστον ένα ο καθένας θα ταυτιστεί. Έτσι και με μένα με απασχολούν κάποια από αυτά. Να ταυτιστώ 100% με κάποιο όχι, πέρα από αυτά που ανέφερα πιο πάνω ό, τι τα εχω περάσει εν μέρη και εγώ.

 gagA2
                           Αντώνης Καραστεργίου

Ποιά φράση απ το έργο σε αντιπροσωπεύει;

Αντώνης: Η φράση που  με ταυτίζει, την οποία λέει ο Ωρίωνας: “Γυρίστε και κοιτάξτε τον διπλανό σας στα μάτια”. Noμίζω ότι έτσι δεν χάνουμε την επικοινωνία ουσιωδώς με τους ανθρώπους.
Μαρία: «…κάποιες φορές θα θέλαμε να γύριζε ο χρόνος πίσω και να τα κάναμε όλα διαφορετικά. Αυτό δεν γίνεται όμως. Αυτό που γίνεται έχει να κάνει με το Τώρα και ονομάζεται Επιλογές».
Αλέξανδρος : Κάπου λίγο μετά την μέση ο Βασίλης, αφού εχει αποκαλύψει το μυστικό του λέει:
«Όλοι άνθρωποι όμως, πίσω από ένα χαμογέλο κρύβουν μια κραυγή».

Χιονία : Θα υπερασπιστώ το σπίτι μου… δηλαδή τον ρόλο μου! «Η αγάπη είναι πράξη».

Τελιώνοντας το έργο με τι συναισθήματα θα φύγει το κοινό; Γιατί να δει κάποιςο την παράσταση;

 Μαρία : Το κοινό απ την παράστασή μας φεύγει με ανάμεικτα συναισθήματα… και αρκετές παύσεις σκέψεων! -καλά που η γειτονιά της οδού Μελενικου εχει αρκετά μαγαζιά με καλό κρασι που ωθούν τις after θεατρικες συζητήσεις! Η παράστασή μας στηρίζεται σε μια ιδέα που όλοι αγαπάμε, το ραδιόφωνο και τη μουσική! Μαζί με την ανατρεπτική σκηνοθετική & σκηνογραφική ματιά του Γιώργου φέρνει ζωντανά μπροστά σε όλους μας την καθημερινότητα των γρήγορων ρυθμών της γενιάς μας, υπογραμμίζοντας τη μοναξιά μας αλλά και την ανάγκη-δυσκολία μας για την προσωπική μας επανάσταση.  Θα επέλθει τελικά ποτέ η κάθαρση και η ηρεμία; Ελάτε να το αναλύψετε!

Χιονία : Το συναίσθημα που θα φύγει το κοινό, έχει να κάνει νομίζω, με το, τι «φέρει» ο κάθε θεατής όταν περνάει την είσοδο του θεάτρου. Τι κουβαλάει απο την ημέρα του, σε τι διάθεση θα είναι εκείνη την στιγμή. Αν με ρωτάς θα ήθελα αν δεν φύγει με οποιοδήποτε συναίσθημα… να φύγει έστω με μια σκέψη –την όποια- δεν έχει σημασία…
Να την δει κάποιος την παράσταση μας αρχικά γιατι παίζω εγώ χαχαχαχαχαχα (κλάμα γοερό) και επειδη πιστευω πως κάτι θα πάρει «μέσα» του, που μπορεί να το επαναφέρει κάποια στιγμή στο έξω του και να ξανα δει – ξανα σκεφτεί… (οποιος
κατάλαβε να έρθει να μου το πει).

Αντώνης : .Το κοινό θα φύγει με ένα αίσθημα ανεκπλήρωτο γιαυτό που δεν ειπώθηκε ποτέ και θα ήθελε να πει πολύ.

Αλέξανδρος : Γλυκοπικρά αλλά σίγουρα με έναν αέρα αισιοδοξίας. Γιατι δεν  έχει ακριβώς αυτό που λέμε Happy End, αλλά έχει αλλάξει για όλους τους χαρακτήρες η ζωή προς το καλύτερο. Να έρθει να την δει γιατι είναι μια ωραία δουλειά, που έχει
γίνει με αγάπη, είναι καλοδουλεμένη και θέλω να πιστεύω πως θα πάρει πολλά από τα μηνύματα που βγάζει προς τα έξω το έργο.

chionia chiotelli photo

                                   Χιονία Χιωτέλλη

Ποιά είναι τα μελλοντικά σου σχέδια ;

Αλέξανδρος: Δεν υπάρχει τίποτα σίγουρο, περιμένω να γίνει το μοντάζ μια ταινίας που συμμετέχω και συζητάμε να κάνουμε ακόμα μία, γύρω στο φθινόπωρο με τον ίδιο σκηνοθέτη. Επίσης μιλάω για μια θεατρική δουλειά από Οκτώβρη αλλά είναι όλα
ακόμα στις συζητήσεις και δεν ειναι τίποτα από όλα αυτά ανακοινώσιμο. Αυτή την περίοδο παίζετε η ταινία «Για Πάντα» στους κινηματογράφους οπου συμμετέχω σε μια σκηνή και έκανα και ένα γκέστ σε ένα επεισόδιο στο σήριαλ του Αντ1, «Άν ήμουν πλούσιος» που θα παιχτεί μέσα Φεβρουαρίου.

Χιονία : Ποσό μελλοντικά; Αύριο; Του χρόνου; Σε 10 χρόνια; Τώρα αν καποιος ενδιαφέρεται να μάθει ντε και καλα μπορεί να μου κάνει στειλει dm στο instagram μου που είναι …χααχαχχαχαα.

Μαρία : «Να κάτσω με τα παιδιά μου που δεν θελουν να ξανακούσουν για καιρό το ‘έχω και σήμερα 6 ώρες πρόβα’. 
Σχέδια δεν κάνω γιατί κάποιος θα γελάει. Ό,τι ‘ναι να ρθει θε να ρθει αλλιώς θα προσπεράσει. 
Όπως ήρθε και το Radio GaGa ένα βράδυ εν μέσω χαλαρής συζήτησης στα social!  Έτσι δεν σκάνε ‘απ’ το πουθενά’ τα καλύτερά μας;

Αντώνης : θα ήθελα πολύ να συνεχίσω στο θέατρο, προσπαθώντας με το είναι μου να παλέψω για ένα καλύτερο αύριο και έναν τρόπο έκφρασης που μιλάει κατευθείανειλικρινά στις καρδιές μας, ως άνθρωποι. Χρόνια, από την αποφοίτηση μου κατάλαβα
ότι δε μπορώ να ζήσω χωρίς το θέατρο!

gaga1

Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ



Art & Press

AD BLOCKER DETECTED

We have noticed that you have an adblocker enabled which restricts ads served on the site.

Please disable it to continue reading Art & Press.