Πολύκαρπος Φιλιππίδης

Μέσα από κάθε συνεργασία φροντίζω να εξελίσσομαι καλλιτεχνικά.

Συνέντευξη στον Θάνο Ζαχαράκη. 

Ο Πολύκαρπος Φιλιππίδης ανήκει στη νέα γενιά ηθοποιών που ξεχωρίζουν για το ταλέντο και τη δυναμική καλλιτεχνική πορεία τους. Απόφοιτος του Τμήματος Θεάτρου του ΑΠΘ και της σχολής Guildhall Schol of Music and Drama, όπου παρακολούθησε κύκλους μαθημάτων πάνω στο musical theater, στον Σαίξπηρ και στο σύγχρονο θεάτρο, με σπουδές στο χώρο του τραγουδιού και έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα, έχει ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του μέσα από σημαντικές θεατρικές συνεργασίες. Αυτή την περίοδο τον συναντάμε στην παράσταση «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», όπου πρωταγωνιστεί, και με αφορμή την παράσταση μάς μίλησε για τον ρόλο του αλλά και για πολλά ακόμη.

Συμμετέχετε στην παράσταση «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», στο θέατρο «Σταθμός». Πείτε μας λόγια για τον ρόλο σας.

Υποδύομαι τον Γιαννακό, τον πραματευτή του χωριού (της Λυκόβρυσης). 

Στο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη περιγράφεται ως ένας άνθρωπος με χρυσή καρδιά, απλοϊκός και αφελής. Παράλληλα δίνει κι έναν ανάλαφρο και κωμικό τόνο στα γεγονότα. Οι προεστοί τον επιλέγουν για να υποδυθεί τον απόστολο Πέτρο. Είναι γνωστό σε όλους οτι κλέβει στις οικονομικές του συναλλαγές. Όπως λεει και ο ίδιος “Αν δεν κλέβεις στο ζύγι πώς θα κάμεις λεφτά να γίνεις κι εσύ άνθρωπος μια μέρα;…” Παρασύρεται εύκολα από τον γερό-λαδά όταν του προσφέρει τρείς χρυσές λίρες με σκοπό να εξαπατήσουν τους πρόσφυγες που έφτασαν στο χωριό, ωστόσο το μετανιώνει και καταλήγει να τους βοηθάει. Αυτή η μεταστροφή του Γιαννακού  με συγκινεί ιδιαίτερα και στην παράσταση δίνουμε έμφαση σε αυτή. Οπως και οι υπόλοιποι επιλεγμένοι χωρικοί για τους ρόλους των αποστόλων έτσι και ο Γιαννακός αφήνει σταδιακά την υλιστική ζωή χάριν ενός καινούργιου, περισσότερο πνευματώδους τρόπου ζωής. Αξίζει να πω επίσης το πόσο πολύ αγαπάει το γαϊδουράκι του! Του μιλάει σαν να είναι άνθρωπος και δένεται πολύ μαζί του. Την έσχατη στιγμή δεν διστάζει να το παραχωρήσει στους πρόσφυγες ως ένδειξη βοήθειας λέγοντας οτι είναι το μοναδικό του αγαθό!

Επομένως ο Γιαννακός αντιπροσωπεύει τον απλό, λαϊκό άνθρωπο που στα δύσκολα θυσιάζεται για να βοηθήσει τους άλλους και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που υποδύομαι έναν τόσο ενδιαφέροντα ρόλο!

Έχετε δηλώσει ότι από πολύ μικρός παρακολουθούσατε παραστάσεις ενηλίκων. Πιστεύετε ότι αυτή η επαφή με το θέατρο από τόσο νωρίς σας οδήγησε τελικά στην υποκριτική;

Έχοντας καλλιτεχνικές ανησυχίες από παιδί  με τις οποίες μεγάλωσα, θεωρώ πως θα έβρισκα ούτως ή άλλως τον δρόμο μου μέσα στο θέατρο ακόμα κι αν δεν έβλεπα παραστάσεις από πολύ μικρός. Ωστόσο η επαφή μου με το θέατρο απο τόσο μικρή ηλικία με έκανε να αναγνωρίσω τον δρόμο μου νωρίς. Από παιδί, λοιπόν, πήγαινα με τη μητέρα μου σε παραστάσεις ενηλίκων και μάλιστα σε έργα μεγάλων συγγραφέων όπως Ο’νήλ, Ουίλιαμς,  Σάημον, Μίλλερ κ.α γι’αυτό και έχω ιδιαίτερη αδυναμία στο αμερικάνικο ρεαλιστικό δράμα.

Θα σας ενδιέφερε να ασχοληθείτε πιο ενεργά με την τηλεόραση, συμμετέχοντας σε κάποια σειρά, ή θεωρείτε ότι το θέατρο σας ταιριάζει περισσότερο;

Απο πάντα όταν ονειρευόμουν τον εαυτό μου ως ηθοποιό δεν ξεχώριζα το αν θα βρίσκομαι πάνω σε μία σκηνή η μπροστά από μιά κάμερα. Θεωρώ οτι η δουλειά του ηθοποιού είναι εξίσου σημαντική και στις δύο συνθήκες και οφείλω να ομολογήσω οτι τα τελευταία χρόνια γίνονται αρκετές αξιόλογες δουλειές στην τηλεόραση.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η εικόνα παίζει μεγάλο ρόλο. Πιστεύετε ότι αυτό επηρεάζει την ουσία της υποκριτικής;

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Το θέατρο ως παραστατική τέχνη εμπεριέχει την εικόνα η οποία έχει μεγάλη δύναμη και επιρροή στο κοινό. Η εικόνα αυτή συντίθεται ως γνωστόν από σκηνικά, κοστούμια, φωτισμούς, ήχο και άλλα μέσα. Παρ’όλα αυτά η έλλειψη αυτών δεν θεωρώ οτι θα επηρέαζε την ουσία της υποκριτικής γιατί οι ηθοποιοί μόνο με τη φωνή, το σώμα τους και λίγα σκηνικά μέσα μπορούν να δημιουργήσουν μαγικές εικόνες που μιλάνε στην ψυχή των θεατών. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην παράστασή μας φέτος στο θέατρο Σταθμός.

Ποιοι είναι οι καλλιτεχνικοί σας στόχοι και πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας στον χώρο σε 10 χρόνια;

Ο στόχος μου ήταν και θα είναι ένας, να βρίσκομαι ενεργά και να έχω θέση στον χώρο της υποκριτικής. Επιθυμώ και φροντίζω κάθε συνεργασία μου να με εξελίσει καλλιτεχνικά και να με πηγαίνει ένα βήμα πιό πέρα. Επομένως σε δέκα χρόνια από τώρα έχοντας γεμίσει τις αποσκευές μου με περισσότερες εμπειρίες και περισσότερη γνώση, θα συνεχίζω την καλλιτεχνική μου πορεία.

Πληροφορίες για την παράσταση: